رضا رضایی، فعال حوزه رسانه، در یادداشتی اختصاصی برای صبا با نگاهی تحلیلی به انتخاب رئیس آینده سازمان صداوسیما، تأکید می‌کند که این انتصاب تنها یک جابه‌جایی مدیریتی نیست، بلکه تصمیمی راهبردی درباره آینده رسانه ملی، بازسازی مرجعیت رسانه‌ای و نسبت آن با جامعه‌ای است که در عصر رسانه‌های نوین، الگوهای ارتباطی‌اش دگرگون شده است.
نقدی بر قسمت‌های منتشرشده سریال بامداد خمار از ابتداي فصل اول
اقتباس ادبی همواره یکی از دشوارترین مسیرهای تولید آثار نمایشی بوده است؛ مسیری که تنها با وفاداری به متن اصلی به سرانجام نمی‌رسد و نیازمند بازخوانی، تفسیر و پیوند دوباره اثر با زمانه مخاطب است. سریال «بامداد خمار» نیز به عنوان اقتباسی از رمان پرفروش فتانه حاج‌سیدجوادی، از همان آغاز با پرسش‌هایی جدی درباره ضرورت بازگشت به این داستان، شیوه اقتباس و نسبت آن با دغدغه‌های امروز مواجه شد.
فریال آذری در یادداشتی تحلیلی برای صبا، نمایش «هملت قاتل» به کارگردانی مسعود طیبی را اثری می‌داند که با وارونه‌سازی جهان شکسپیر، از روایت انتقام فاصله می‌گیرد و به بازنمایی ذهنی می‌رسد که در چرخه بی‌پایان گناه، تروما و بازاجرای جنایت گرفتار مانده است؛ نمایشی که بیش از آنکه به رهایی و کاتارسیس برسد، تماشاگر را در اتاق بازجویی روان رها می‌کند.
تغییر مدیران در ساختار فرهنگی کشور سال‌هاست از یک جابه‌جایی معمول اداری فراتر رفته و به مسئله‌ای جدی تبدیل شده است؛ مسئله‌ای که بیش از آنکه به رفت‌وآمد افراد مربوط باشد، به نبود یک مسیر روشن و برنامه‌ای پایدار بازمی‌گردد. در چنین شرایطی، هر مدیر تازه واردی ناچار است بخشی از زمان خود را صرف شناخت مشکلات انباشته گذشته کند و گاه پیش از آنکه فرصت اجرای برنامه‌هایش را پیدا کند، جای خود را به مدیری دیگر می‌دهد.
پویا عاقلی‌زاده، فیلمساز، منتقد سینما عضو هیات داوران فیپرشی کن، در یادداشتی اختصاصی برای صبا به تحلیل فیلم «زنده شور» پرداخته است؛ یادداشتی که این فیلم را نه صرفاً یک تریلر درباره اعدام، بلکه روایتی درباره تقابل قانون، عدالت و انسانیت می‌داند.
فیلم کوتاه «به صدای زمین گوش کن» ساخته شهاب مهربان که این روزها در قالب طرح «قرار دوم » انجمن سینمای جوانان ایران روی پرده است، از دل یک موقعیت ساده و طنزآمیز، به روایتی تلخ درباره فرسایش عاطفی و لحظه‌ای می‌رسد که عشق، بی‌صدا از یک رابطه رخت برمی‌بندد.
یادداشت قادر باستانی تبریزی با نگاهی انتقادی به عملکرد صداوسیما، این سازمان را نمادی از شیوه حکمرانی در ایران دانسته و بر ضرورت اصلاحات ساختاری، افزایش پاسخگویی و بازنگری در انحصار رسانه‌ای تأکید می‌کند.
اقتباس از رمان به ویژه رمان‌های مشهور و پرخواننده، سختی‌های خاص خود را دارد که اندک لغزشی می‌تواند کلیت آن را به خطر بیندازد. به ویژه در ایران که حجم آثار اقتباسی اندک بوده و اساسا کارگردان‌‌ها و فیلمنامه‌نویسان به دلایل گوناگون کمتر سراغ آن می‌روند.
وقتی از تاریخ سیاسی دهه ۶۰ ایران سخن به میان می‌آید، معمولاً ترورهای خیابانی، جنگ تحمیلی و درگیری‌های امنیتی بیش از هر موضوع دیگری مورد توجه قرار می‌گیرند؛ اما یکی از پیچیده‌ترین و سرنوشت‌سازترین رخدادهای آن دوران، شبکه‌های نفوذ و فعالیت‌های تشکیلاتی جریان‌هایی چون حزب توده و سازمان مجاهدین خلق بود؛ پرونده‌ای که کمتر در سینمای ایران به آن پرداخته شده است.
پدرام کریمی، نویسنده و فیلمنامه‌نویس سینما، در یادداشتی اختصاصی که در اختیار صبا قرار داده، با بررسی ارجاعات ادبی و سینمایی اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه، تأکید می‌کند که دیپلماسی تنها هنر مذاکره نیست، بلکه هنر روایت است و فرهنگ می‌تواند به یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های اقتدار ملی تبدیل شود.
میکائیل دیانی، کارگردان و نویسنده سینما با تأکید بر نقش آیت‌الله شهید سیدعلی خامنه‌ای در شکل‌گیری سیاست فرهنگی جمهوری اسلامی،گفت: شناخت عمیق ایشان از ادبیات، هنر و سینما، موجب شد فرهنگ و سینما از رویکردی سلبی فاصله گرفته و به ابزاری برای هویت‌سازی، قدرت نرم و تمدن‌سازی ایران تبدیل شوند.
