سینمای بلا تار، سینمای عجله نبود؛ سینمای ایستادن، نگاه کردن و تاب آوردن بود. او زمان را میکش داد تا انسان را عریانتر نشان دهد و جهان را آنگونه که هست، بیواسطه و بیامید، به تصویر بکشد. حالا با رفتن این فیلمساز مجارستانی، نه فقط یک نام بزرگ، بلکه شیوهای از دیدن و اندیشیدن از سینما حذف شده است
Loading ...
