فیلم سینمایی «حاشیه» در مقام روایتی بر پایه پیرنگ جستوجو، میکوشد بحران اخلاقی یک مدیر ساختمان را در دل مواجهه با حاشیهنشینی بازنمایی کند؛ اما شتابزدگی در روایت، کلیشهسازی از جغرافیا و ضعف در پرداخت آنتاگونیست، این جستوجو را از تبدیل شدن به سفری عمیق و تأملبرانگیز بازمیدارد.
«بیلبورد» نخستین ساختهی سعید دشتی،ستارهسالاری و حاشیههای رسانهای پا به میدان میگذارد، اما پیش از آنکه بتواند به موضعی روشن و ریشهدار برسد، در آشفتگی روایی و بیهدفی مفهومی گرفتار میشود؛ فیلمی که میخواهد معترض و افشاگر باشد، اما دقیقاً نمیداند چه چیزی را و چرا نقد میکند.
گفتوگوی صبا با محمدابراهیم شهبازی کارگردان فیلم کوتاه «دریچه»
فیلم سینمایی «رقص باد» به کارگردانی سیدجواد حسینی، با تکیه بر یک روایت مدرن و غیرخطی، تلاش دارد سرگردانی و انفعال انسانی در بستر جنگ را به تصویر بکشد؛ اثری که در خلق فضای عاطفی و رابطهای کمحرف و تأملبرانگیز موفق است، اما بهدلیل ضعف در منطق درونی روایت و ناهمخوانی نشانههای داستانی، در جمعبندی نهایی مخاطب را با پرسشهایی بیپاسخ و احساسی از ناتمامی مواجه میکند.
فیلم «گیس» ساختهی محسن جسور با تمرکز بر مسئلهی فساد در صنعت پتروشیمی و پیامدهای فاجعهبار آن، تلاش میکند روایتی انتقادی از ناکارآمدی ساختارهای نظارتی ارائه دهد. با وجود انتخاب موضوعی ملتهب و بهروز، فیلم در پرداخت دراماتیک، گرهافکنی و شخصیتپردازی با محدودیتهایی مواجه است و جسارت مضمونی آن کمتر به سطح روایت و فرم سینمایی منتقل میشود.
فیلم سینمایی «زندهشور» تازهترین ساخته کاظم دانشی، با شروعی دقیق و شخصیتپردازی قابلقبول، نوید یک درام قضایی تأثیرگذار را میدهد، اما هرچه به جلو میرود با ضعف در انگیزهمندی شخصیتها و منطق روایی، از مسیر باورپذیری فاصله میگیرد و در نهایت بیش از آنکه کنش کاراکترها پیشبرنده داستان باشد، این اراده نویسنده است که سرنوشت روایت را رقم میزند.
محمد جواد فراهانی در نقد فیلم سینمایی«کوچ» نوشت: فیلم با چهل دقیقه آغازین درخشان در فضای روستایی، نوید اثری منسجم و تأثیرگذار را میدهد، اما با ورود شخصیتها به شهر، ریتم، فضاسازی و انسجام رواییاش دچار گسستی جدی میشود؛ گسستی که فیلم را به دو پاره نابرابر تقسیم میکند.
نه هیاهوی رسانهای و نه تحریمهای کوتاهمدت، هیچیک حریف جریان اصیل هنر نمیشوند. آنچه مسیر نهایی یک اثر را رقم میزند، نه نقدهای گسترده، بلکه استمرار و تعامل عمیق با تجربه جمعی جامعه در طول زمان است.
مهدی صالحی در نقد فیلم نیمشب نوشت: فیلم به جای آن که از واقعیت به عنوان نقطه جهش برای خلق فراز و فرودهای دراماتیک، تعارضات انسانی و پیچشهای احساسی استفاده کند در بازنمایی نسبتاً مستقیم آن متوقف شده؛ جایی که تفاوت یک روایت مستند گونه با یک درام سینمایی آشکار میشود.
فیلم جدید یوسف حاتمیکیا در زیرژانر جادهای داستان شوتیهایی را روایت میکند که به دل جاده زدهاند. فیلم اکشنی که بنظر میرسد مخاطب را با خود همراه کند.