به گزارش صبا، محسن حبیبی مدیر رادیو فرهنگ در سوگ فقدان بهروز رضوی نوشت:

سوگنامه‌ای برای طنین ماندگار فرهنگ

«تنها صداست که می‌ماند…»

امروز عقربه‌های زمان در استودیوهای رادیو فرهنگ به احترامی سنگین ایستاده‌اند و میکروفون‌ها، در بهتی غریب، سوگوار حنجره‌ای هستند که دهه‌ها، واژگان پارسی را با عطرِ خوشِ نجابت و وقار می‌آراست.

با قلبی مالامال از اندوه، وداع می‌کنیم با استاد بهروز رضوی ؛ مردی که صدایش، شناسنامه شنیداری فرهنگ و ادب این مرز و بوم بود. او تنها یک گوینده نبود؛ او روایتگرِ جان‌ِ شیفته‌ی ایران بود. هرگاه که لب به سخن می‌گشود، گویی غبار از چهره‌ی تاریخ ادبیات پاک می‌شد و شکوهِ « هزاره ادب فارسی» در گوش جان‌مان طنین می‌انداخت.

او که خود از «چراغداران»این خانه بود، با دمِ گرم و مسیحایی‌اش، به متون کهن جان می‌بخشید از بزرگان و مفاخر فرهنگ و ادب این مرز و بوم می گفت که به حق خود یکی از این بزرگان بود و در «مستند فرهنگ» و هر « کتاب گویا» چنان با واژه‌ها جادو می‌کرد که گویی هر کلمه، تصویری می‌شد پیش چشم شنونده. افسوس که آن صدای مخملی و آن طنینِ آرام‌بخش، از پسِ دهه‌ها همراهی، حالا به سکوتی ابدی پیوسته است؛ هرچند که در تار و پود دیوارهای این رادیو، یاد و نوای او تا همیشه جاری خواهد ماند.

اینجانب به عنوان عضوی از خانواده بزرگ رادیو فرهنگ، کوچِ این پیرِ فرزانه و هنرمند بی‌بدیل را به اهالی قلم، اهالی صدا و تمامی مردمانی که با زمزمه‌های او قد کشیده‌اند، تسلیت می‌گویم.

بهروز رضوی نرفته است؛ او در هر تپش از امواج این شبکه، در میان سطرهای هر شعر و در حافظه‌ی تاریخی رادیو، زنده و جاوید است. برای آن عزیزِ به آرامش رسیده، علو درجات و برای بازماندگان ، خانواده محترم و عزیزش و همکارانم، صبوری بر این فقدان جانسوز را آرزومندم. نامش بلند و صدایش تا همیشه در اوج.

محسن حبیبی/مدیر رادیو فرهنگ