یادداشت | مجموعه رسانه ای صبا

گل‌سنگ»؛ از معمای جنایی تا زخم‌های خانوادگیِ امروز

سریال «گل‌سنگ» با ترکیب ژانر جنایی، درام خانوادگی و آسیب‌شناسی اجتماعی، تصویری تلخ اما باورپذیر از طبقه متوسط امروز ارائه می‌دهد؛ روایتی که گذشته را به قلب بحران‌های اکنون می‌آورد و با بازی‌های متفاوت مهتاب کرامتی و مهدی حسینی‌نیا، مخاطب را میان راز، فروپاشی عاطفی و واقعیت روزمره سرگردان نگه می‌دارد.

گل‌سنگ؛ روایتی از آنچه قرار بود باشد و آنچه هست

«گل سنگ» سریالی است که به‌جای فاصله گرفتن از واقعیت، آگاهانه به فضای زیست روزمره نزدیک می‌شود. ما با برشی از زندگی یک خانواده متوسط روبرو هستیم؛ خانواده‌ای که تفاوت‌های درونی‌اش، از شکاف‌های پنهان تا تضادهای آشکار، موتور پیش‌برنده روایت است.

روایت امنیت در هزارتوی واقعیت

تهیه کننده سریال هزارتو نوشت: وقتی سینما به سراغ جهان‌هایی می‌رود که مأموریت‌شان در سکوت و پنهان‌کاری تعریف شده، ناچار است میان وفاداری به واقعیت و خلق درامی قابل لمس تعادل برقرار کند؛ چالشی ظریف که موفقیت در آن، به کیفیت نگاه و روایت وابسته است.

کیمیاگریِ درام؛ وقتی تحول شخصیت قصه را زنده می‌کند

درام، هنر تبدیل موقعیت به معناست؛ جایی که شخصیت‌ها در مواجهه با نقص‌ها و تعارض‌ها، دگرگون می‌شوند و روایت را از یک گزارش ساده به تجربه‌ای اثرگذار بدل می‌کنند. «تحول شخصیت» نه‌تنها ستون فقرات فیلمنامه‌نویسی، بلکه همان کیمیاگری پنهانی است که از دل تاریکی ابهام ، به روشنایی معنا می‌رسد.

روایت فریدون جیرانی از مدیریت فرهنگی علی لاریجانی؛

فریدون جیرانی: لاریجانی با سه شخصیت؛ شخصیت سیاسی، فلسفی و فرهنگی

فریدون جیرانی، نویسنده و کارگردان سینما و تلویزیون، در یادداشت اختصاصی به صبا ضمن بازخوانی دوره مدیریت فرهنگی و رسانه‌ای شهید علی لاریجانی، از روزهای آغازین حضور او در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تا سال‌های ریاست بر سازمان صداوسیما و تأثیراتش بر سینما و تلویزیون ایران نوشت.

محمد اسفندیاری: هزار جان گرامی فدای نام وطن/ «شانه‌ها» تلاشی برای ثبت جنایت دشمن در واقعه میناب است

محمد اسفندیاری کارگردان یکی از اپیزودهای سریال «اهل ایران» یادداشتی را درباره ایران منتشر کرد.

محمد احمدی‌نیا: پرچم سینما بالاست

احمدی نیادر یادداشتی با موضوع رسالت سینما در جنگ آورده است؛ در زمانه‌ای که دشمن جنگ را علنا در شهرهای کشور بسط داده و به تعمیق و گسترش هر چه بیشتر آن، تهدید می‌کرد، این چراغ سینما بود که به عنوان ارزانترین و در دسترس ترین کالای فرهنگی در شهرهای کشور برای مردم همواره روشن بود.