مستند «با صدای زنگها» ساخته کمیل سهیلی، با نگاهی انتقادی به پیامدهای اجتماعی و محیطزیستی برگزاری المپیک زمستانی در کره جنوبی و ایتالیا، ساختارهای قدرتمند جهانی را به چالش میکشد؛ اثری مستقل و کمبودجه که از جشنوارههای داخلی کره تا اکران عمومی و پلتفرمهای آنلاین مسیر متفاوتی را طی کرده است.
روحالله حسینی، معاون سازمان امور سینمایی کشور گفت: با پایان چهلوچهارمین جشنواره ملی فیلم فجر، بار دیگر یک ضعف مزمن در سینمای ایران خودنمایی کرد؛ معضلی نه صرفاً فنی در تدوین، بلکه ریشهدار در درک نادرست فیلمسازان از «زمان». آسیبی که بیش از هر چیز تجربه مخاطب را تضعیف میکند و مانع شکلگیری روایت مدرن در سینمای ایران میشود.
امین قوامی، کارگردان «جهیزیه»با انتقاد از کمدیهای شتابزده و سطحی، از دو سال کار فشرده روی فیلمنامه، کستینگ متفاوت و عبور از بحرانهای تولید میگوید؛ رویکردی که به اعتقاد او تنها راه نجات کمدی و بازگرداندن احترام به مخاطب است.
صادق حسینی، با انتقاد از انفعال صداوسیما در بحرانهای سیاسی، ضمن ابراز امیدواری برای عزل پیمان جبلی، گفت: ۸۰ درصد محتوا و مغز متفکر سازمان در اختیار وحید جلیلی است. محمدحسین رنجبران نیز با نقد مدیریت سلیقهای، تأکید کرد که رسانه ملی با حذف نخبگانی چون فردوسیپور و بیتوجهی به روایت واقعیت، میدان را در حساسترین لحظات به رسانههای خارجنشین واگذار کرده است.
نتایج یک نظرسنجی منتشرشده در خبرگزاری صبا درباره تنوع ژانر و کیفیت آثار حاضر در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر نشان میدهد بخش عمده مخاطبان، سطح کیفی فیلمها را در حد «متوسط» ارزیابی کردهاند.