پگاه زارعی/ پگاه زارعی / صبا؛ سریال «هزارویک شب» به کارگردانی مصطفی کیایی، با نگاهی تازه به روایت‌های الهام‌گرفته از قصه‌های کهن، این روزها در حال پخش از پلتفرم نمایش خانگی است. مریم کاظمی بازیگر و کارگردان، در این سریال ایفاگر نقش «سپیدار» است؛ شخصیتی که حضور او در روند داستان، با واکنش‌های مختلفی از سوی مخاطبان همراه شده است. در گفت‌وگوی پیش‌رو، او از تجربه حضور در «هزارویک شب»، ویژگی‌های نقش سپیدار و نگاهش به این مجموعه می‌گوید.

مریم کاظمی درباره ایفای نقش سپیدار گفت: از سوی تیم اجرایی پروژه دعوت شدم و پس از آشنایی و گفت‌وگو با کارگردان سریال و مطالعه فیلمنامه، نقش پیشنهادی را پذیرفتم. از حضورم در این سریال بسیار راضی هستم. به نظرم این نقش چالش‌هایی دارد که خودم از ایفای آن لذت بردم و امیدوارم مخاطبان نیز از تماشایش لذت ببرند.

او درباره حضور در شبکه نمایش خانگی به جای تئاتر و تلویزیون، اذعان کرد: ابزار کار بازیگر ثابت است، اما نحوه استفاده از این ابزار در مدیوم‌های مختلف از نظر فنی تفاوت‌هایی دارد که با تجربه آموخته می‌شود و چندان دشوار نیست. ممنونم که آثار تلویزیونی و تئاتری من را دنبال کرده‌اید. تلویزیون مدیوم تصویری است و از نظر بازیگری تفاوتی با پلتفرم ندارد؛ هر دو بازی مقابل دوربین هستند. تفاوت اصلی در شیوه پخش است. یک اثر تلویزیونی می‌تواند در پلتفرم پخش شود و بالعکس، اثری که برای پلتفرم ساخته شده، امکان پخش از تلویزیون را هم دارد.

این بازیگر درباره سپیدار گفت: به نظرم سپیدار نمونه‌ای از یک شخصیت اجتماعی است که نمونه‌های مشابه آن در جامعه زیاد دیده می‌شود. بسیاری از افراد می‌توانند خود را در او ببینند؛ زنی که شادی‌ها، آرزوها و احساساتش را نه متعلق به خود، بلکه متعلق به دیگری می‌داند.

او درباذه این نقد که سریال از نظر بصری تحسین شده، اما برخی مخاطبان با روایت ارتباط کامل برقرار نکرده‌اند، عنوان کرد: به نظرم فاصله‌ای وجود ندارد. این موضوع به ساختار هنری و نگاه کارگردان بازمی‌گردد. مخاطبان نیز زیبایی‌شناسی کارگردان مورد علاقه خود را دنبال می‌کنند. برخی آثار نمایشی به‌تدریج و در گذر زمان وارد لایه‌های روانی شخصیت‌ها می‌شوند و مخاطب کم‌کم با پیشینه و هویت نقش‌ها همراه می‌شود. این می‌تواند خواست آگاهانه کارگردان باشد. نظرات برخی افراد، نظر همه نیست و هر اثر مخاطب هدف خود را دارد. این موضوع کاملاً طبیعی است و به نظر من نیاز به تحلیل پیچیده‌ای ندارد.

کاظمی درباره کارگردانی مصطفی کیایی بیان کرد: من در این پروژه صرفاً به عنوان بازیگر حضور داشتم، نه کارگردان. بنابراین سلیقه یا ایده‌های شخصی من اهمیتی نداشت. کارگردانی که بداند از هر صحنه چه می‌خواهد، تأثیر مثبتی بر بازیگر می‌گذارد و بازیگر آن را منطقی و باورپذیر می‌بیند. چالش من نیز باورپذیر کردن شخصیت بود. به مصطفی کیایی اعتماد دارم و می‌دانم آنچه از من خواسته، در جهت پیشبرد روایت است؛ چون او دانای کل اثر است و من بخشی از این کل هستم.

او درباره هم‌بازی بودن با سحر دولتشاهی، خسرو شهراز و محمد بحرانی و …، گفت: بهترین احساسی که داشتم، انتخاب درست بازیگران بود. هنگام خواندن فیلمنامه، تک‌تک شخصیت‌ها برایم زنده و باورپذیر بودند. وقتی در صحنه کنارشان قرار گرفتم، انگار سال‌هاست آن‌ها را می‌شناسم و اعضای خانواده‌ام هستند.

این بازیگر درباره اقتباس در این سریال خاطرنشان کرد: وقتی از داستان هزارویک شب صحبت می‌شود، همه شهریاری را به یاد می‌آورند که به انتقام خیانت همسرش، هر شب دختری را به حجله می‌برد و صبح او را می‌کشت؛ دخترانی که بدون اراده، سرنوشت محتوم خود را می‌پذیرفتند. در این میان، شهرزادی هوشمند پیدا می‌شود که با قصه‌گویی جان خود و دیگران را نجات می‌دهد. قصه‌ها از دل همین زندگی‌ها و آدم‌های اطراف ما می‌آیند. اگر داستان زندگی آدم‌ها را بدانیم، شاید منصفانه‌تر قضاوت کنیم. به نظرم این سریال از شخصیت‌های کهن وام گرفته و آن‌ها را با ویژگی‌های رفتاری و اخلاقی به دنیای امروز آورده و سپس به جهانی دیگر می‌برد. اقتباس بسیار هوشمندانه‌ای انجام شده که مخاطب به‌تدریج به عمق آن پی می‌برد.

کاظمی درباره کارهایی که این روزها به آن مشغول است، گفت: اجرای نمایش «موزیکالیته» را به پایان رسانده‌ام. همچنین به برگزاری کلاس‌های بازیگری، مطالعه و بررسی امکان اجرای پروژه‌های تئاتری و تصویری آینده مشغول هستم.

او در پایان تاکید کرد: امیدوارم مخاطبان نقش سپیدار را باور کنند.