شب یلدا در سینمای کیومرث پوراحمد، صرفاً یک آیین نیست؛ استعارهای است از فقدان، مهاجرت و کشآمدنِ تنهایی. این یادداشت با نگاهی تحلیلی و توصیفی، فیلم شب یلدا را بهمثابه یکی از عاشقانهترین مرثیههای سینمای ایران بازخوانی میکند؛ روایتی از عشق، خانواده و معنای با هم بودن در بلندترین شب سال.
شب اول ویژهبرنامه یلدایی مسابقه «دو نقطه» با حضور چهرههایی از جنس ادبیات، طنز و اجرا، تصویری متفاوت از یک برنامه مناسبتی را رقم زد؛ تجربهای که از نگاه مهمانان، نه صرفاً یک حضور تلویزیونی، بلکه مواجههای تازه با زبان فارسی، رقابت خلاقانه و احترام به فرهنگ ایرانی بود.
اختتامیه پویش ملی «صباخوانی غزلهای حافظ»؛رویدادی فرهنگی است که با تکیه بر مشارکت مردمی و ظرفیت رسانهای، در پی آن است شعر حافظ را از قالب مناسبتها فراتر برده و به جریانی زنده در زیست فرهنگی جامعه تبدیل کند.
ایمان قیاسی، مجری تلویزیون و فعال رسانهای در گفتوگو با صبا؛
ایمان قیاسی با تأکید بر ضرورت انتقال آگاهانه میراث شب یلدا به نسل جوان، معتقد است همین که رسانهها برای آیینهایی چون یلدا برنامهای اختصاصی در نظر میگیرند، نشاندهنده اهمیت آن برای بدنه جامعه است؛ چراکه آیینها زمانی ماندگار میشوند که از قالبی نمادین خارج شده و به تجربهای ملموس، جذاب و جمعی تبدیل شوند.
منتقدان تلویزیونی این پرسش را مطرح می کنند که دومین سریال تلویزیونی که براساس نسخه سینمایی سال 1960«هفت دلاور» تولید می شود، می تواند موفقیت این نسخه و هم چنین اولین نسخه تلویزیونی خود را تکرار کند یا نه. این در حالی است که پاسخ مدیران شبکه آمازون به این پرسش مثبت است!
همایون شجریان در نشست رونمایی از دو آلبوم از زندهیاد محمدرضا شجریان مطرح کرد؛
همایون شجریان با اشاره به فضای پرتنش قضاوتهای رسانهای درباره هنرمندان گفت: «دعوت میکنم در قضاوتها، سابقه هنرمندان در نظر گرفته شود. من بارها و به شیوههای مختلف نشان دادهام که جزئی از مردم هستم. برچسبهایی مانند خواننده حکومتی یا مردمی، سادهسازی واقعیتی پیچیده است و به گفتوگوی سازنده کمکی نمیکند.
می سی سی پی سال 1966 و مبارزات مدنی سیاهان آمریکا در این مکان برای دستیابی به حقوق برابر سیاسی و اجتماعی با سفیدپوستان، دستمایه درام تاریخی جنایتکارانه و دلهره آور «به هر منظوری» شده است که مارک والبرگ نقش اصلی آنرا بازی می کند.
کیاوش زارع طلب، نویسنده و بازیگر نقش اصلی سریال «میراث» در گفتوگویی با روزنامه صبا پرده از رازهای شکلگیری این اثر برداشته است؛ اثری که تأکید میکند حدود ۵۰ تا ۶۰ درصد آن، برداشت آزاد از یک تجربه شخصی بوده است. وی درباره تصمیم ناخواسته خود برای بازی در نقشی که نوشته، اجحاف ناشی از تأخیر هفت ساله در پخش و در عین حال مدارای او در سکوت، به بیان دیدگاههای صریح خود پرداخت
اکبری خامنه فیلمنامه نویس «آقای زالو» گفت: این فیلم تلاشی است برای روایت جامعه از مسیر طنز؛ فیلمی که بدون افتادن به دام شعار و بیانیه، از یک سرنوشت فردی آغاز میشود و آرامآرام به تجربهای جمعی میرسد. حمید اکبری خامنه، نویسنده اثر، معتقد است کمدی زمانی معنا پیدا میکند که مسئلهمند باشد و بتواند در دل خنده، مخاطب را با پرسشهای جدی اجتماعی روبهرو کند.