علیرضا معتمدی مسیری تدریجی اما هدفمند را در سینمای ایران طی کرده است؛ از بازیگری در دهه هفتاد تا فیلمسازی مؤلف در سالهای اخیر، کسی که معماری ساختمان و جهان ذهنیاش را در سینما با بازیگری آغاز کرد و با تهیهکنندگی فیلم «دختر پری خانم» به تکامل رساند.
مهدی صالحی در نقد فیلم نیمشب نوشت: فیلم به جای آن که از واقعیت به عنوان نقطه جهش برای خلق فراز و فرودهای دراماتیک، تعارضات انسانی و پیچشهای احساسی استفاده کند در بازنمایی نسبتاً مستقیم آن متوقف شده؛ جایی که تفاوت یک روایت مستند گونه با یک درام سینمایی آشکار میشود.
فیلم سینمایی «گیس» به کارگردانی محسن جسور، با بازخوانی انفجار پتروشیمی مارون در سال ۱۴۰۱، تلاش میکند پیوند معیشت کارگران، تولید داخلی و امنیت ملی را در قالب یک روایت دراماتیک و قابل باور به تصویر بکشد.
دبیر جشنواره درباره ریشه اصلی سیر نزولی کیفیت برگزاری جشنواره در ادوار مختلف گفت: به نظرم ریشهی اصلی این وضعیت به فضای کسبوکار سینمای ایران برمیگردد که دچار یک سکون شده است، «ماهیت سرمایه» در سینمای ایران یک عنصر گمشده است که ظاهراً هیچکس نمیخواهد مسئولیت آن را بپذیرد یا اینکه اساساً صنعت فیلم ایران، مانند هر صنعت فیلمی در جهان، بدون مبادلات بینالمللی، بهمرور کوچک شده است.
فیلم کوتاه «لونا» به کارگردانی مرتضی حکاکیان در جهانی سورئال تصویر شده و در عینحال انسانی را به تصویر میکشدکه برای رسیدن به معشوق، به لاکپشت تبدیل میشود و سکوت، زبان دومش میشود.
گفت و گو با محمد صادق اسماعیلی کارگردان مستند «اگیرا»؛
محمدصادق اسماعیلی، کارگردان مستند «آگیرا» با تأکید بر اینکه «هیچ مستندسازی نسبت به سوژهاش بیطرف نیست»، گفت: این فیلم با تمرکز بر یک پرونده واقعی کودکربایی، تلاش دارد پیامدهای اجتماعی و بحران هویت ناشی از چنین رخدادهایی را به تصویر بکشد.
در پنجمین روز از چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر، پردیس سینمایی ملت میزبان اکران سه فیلم سینمایی «مارون»، «دختر پریخانم» و «زندهشور» است؛ آثاری که هرکدام پس از نمایش، نشست خبری خود را برگزار میکنند.