فیلم سینمایی«دختر پری خانم» از منظر روایت، یک اثر ضد پیرنگ است که بر موقعیتها و اپیزودهای ذهنی تکیه دارد. این انتخاب زمانی چالشبرانگیز میشود که فیلم در نیمه دوم به الگوهای رئالیسم جادویی نزدیک میشود؛ جایی که مخاطب عام انتظار یک سفر دراماتیک مشخص را دارد، اما روایت او را اغناء نمیکند و از مسیر موقعیتهای بکر و مقطعی همراهش میکند.