جشنواره فیلم فجر با وجود بیش از چهار دهه استمرار، همچنان با یک خلأ بنیادین مواجه است؛ فقدان استراتژی فرهنگی پایدار. خلأیی که موجب نوسان هویتی، بیثباتی در معیارها و کاهش اثربخشی اجتماعی این رویداد مهم سینمایی شده و آن را از جایگاه جریانساز خود دور کرده است.