شامگاه ششم دیماه، تنها یک روز پس از سالروز تولد بهرام بیضایی، خبر ناگهانی درگذشت او ایران را در بهت و اندوه فرو برد؛ اندوهی دوچندان، نه فقط از فقدان یک هنرمند بزرگ، بلکه از رفتن اندیشمندی که تمام عمرش را صرف روایت ایران، تاریخ و هویت ایرانی کرد، آنهم در فاصلهای دردناک از سرزمینی که محبوبترین محبوب او بود.