در تاریخ بازیگری معاصر ایران، کمتر هنرمندی را میتوان یافت که هم در تئاتر جدیِ مبتنی بر متنهای مدرن حضوری مؤثر داشته باشد، هم در سینمای مؤلف به عنوان بازیگری اندیشمند شناخته شود و هم در سینمای بدنه و ژانر به چهرهای اثرگذار بدل شود. عنایتالله بخشی از معدود بازیگرانی بود که این سه حوزه را بهصورت همزمان تجربه کرده و در هر سه، کارنامهای قابل اعتنا برجای گذاشته است.