محراب توکلی | هفته گذشته با برگزاری مراسم گلدن گلوب بسیاری از فیلمهای سال ۲۰۲۲ توانستند انتظارها را برآورده و جایزه را از آن خود کنند. یکی از آن فیلمها «بنشیهای اینشیرین» ساخته مارتین مکدونا بود.
محمدعرفان صدیقیان | هر ساله، با تقدیم لایحه بودجه سال آینده توسط رئیس جمهور به مجلس شورای اسلامی و رسانهای شدن ارقام تخصیص یافتهشده به بخشهای گوناگون، بحث و نظرهایی فروان میان صاحبنظران و دستاندرکاران حوزههای مختلف صورت میگیرد و هر یک از این افراد در خصوص چگونگی توزیع و مصرف سرانه عمومی در نظر گرفته شده در بخشهای گوناگون، دیدگاههای شخصی خود را ارائه میکنند.
سینمای ایران، نیازمند ورود یک جریان تازه و نگاه دقیقتر به سینماست؛ اینکه چگونه به سینما و مخاطب نزدیک شویم و سیاستگذاری جدیدی انجام شود. بهترین محمل و جایگاهی که در آن میتوان دنبال این سیاستگذاری رفت، «جشنواره فیلم فجر» است.
احمدرضا منبتی | قطعا اگر بخواهیم بگوییم مشکلی در سیستم آموزشی نیست و همه چیز گل و بلبل است، این ربطی به امیدآفرینی و تصویر آرمانی از یک سیستم ندارد که بیشتر خودفریبی و جعل واقعیت است و «جعل واقعیت» اتفاقا هممعنای همان «سیاه نمایی» است!
در پی انتشار خبر راهاندازی «صندوق حمایت از سینمای کودک»؛
احمدرضا منبتی | سینمای کودک و نوجوان، همیشه صحنه کشاکش ایدهها و قصههای نو و خلاقانهست، اما همیشه خروجی که از فیلمسازان این حوزه شاهد هستیم، داستانهای تکراری و پلهها پایینتر از استانداردهای جهانی است. اگر میگوییم استانداردهای جهانی منظور مسیریست که این شاخه از سینما را به یکی از مهمترین و پربینندهترین گونههای سینمای جهان تبدیل کرده است. تمرکز بر اینکه کودکان و نوجوانان زمانه امروز چه میخواهند ببینند و علاقه به چه آثاری دارند، روندی که در سینمای کودک به سختی رو به جلو حرکت میکند و بسیار از صنعت جهانی سینمای کودک دور است.