محراب توکلی | نیما جاویدی به میزانسنهایی ایستا در جهت فهم مخاطب از فضا و مکان اعتقاد دارد. همین روش زبان کلاسیک و نسبتا مینیمالِ جاویدی را برملا میکند. از این رو اگر به رهیافتهای فیلم سرخپوست در سریال «آکتور» نگاهی بیندازیم به شاخصههایی تمام سینمایی میرسیم.
سمیه نجفی خاتونی | همزمان با مراسم افتتاحیه چهل و یکمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، ورودی تالار وحدت در سرمایی که به هر ضرب زوری هم که شده سوزش را به رخ صورت و نوک انگشتانت میکشد، صدای زن و مردی را میشنوم که بر سر یکدیگر فریاد میکشند، نمایش خیابانی «یک فنجان قهوه برای عشق» در حال اجراست، عابران عجول خیابان استاد شهریار ابتدا فکر میکنند زن و شوهری در خیابان گلاویز شدهاند. نزدیک که میشوند، تازه میفهمند این یک نمایش است از جنس خیابانی!
شرایط احساسی حاکم بر جامعه ناشی از التهابات امسال، سبب شده تا بازیگران فیلم «چرا گریه نمیکنی؟» ساخته علیرضا معتمدی که در بین آنها برندگان سیمرغ ادوار جشنواره نیز حضور دارند، نسبت به حضور در این رویداد مواضع تندی بگیرند. این در حالی است که بازخوانی مقاطع مختلف تاریخی، نشان میدهد که اینگونه رفتار، هر چقدر در ظاهر غمخوارانه باشد و نتوان آن را «سیاسی» تلقی کرد، غالبا دارای عمق و تداوم نبوده و مخاطبان سینمای ایران هم آنطور که باید با آن همراه نشدهاند.
نگاهی به فیلم روبن اوستلوند در راستای شکلگیری معنا و مضمون
محراب توکلی | روبن استولند در دو پارت اول فیلم خود با انتخاب لوکشینهای بورژوایی از قبیل هتل و کشتی، حقیقت سرمایهداری را برملا و در پلات آخر به نقد انسان میپردازد. او سرمایه را به منزله یک نفرین برای انسان میداند. نفرینی که بشر را به دلتای طمع میکشاند.
داود کنشلو | در گروه خوب بازیگران «پوست شیر»، هرکدام برای بهتر بودن از دیگری پیشی گرفتهاند اما در این میان، بازیهای شهاب حسینی، علیرضا کمالی و هادی حجازیفر خیره کننده است؛ به ویژه شهاب حسینی که پس از مدتها بار دیگر توانایی خود را نشان میدهند.
محراب توکلی | «علفزار» از دو ترفند کلی برای جذب مخاطب استفاده میکند. دو عنصری که در راستای ایده اصلی به یکدیگر پیوند خوردهاند. یکی از این عناصر «ترس» است و دیگری «تصمیم».
مواجهه با «روزی که هوا ایستاد» (نادر ابراهیمی) حسرت و افسوسی به دنبال دارد که وصف آن در کلام نمیگنجد. چگونه مسئلهای که ۲۵ سال گذشته بر تنفس شهروندان سایه افکنده بود نه تنها رفع نشده بلکه در مقام یک معضل بزرگ شهر را احاطه کرده است...
محمدعرفان صدیقیان | روز گذشته سایت اینترنتی نشریه ورایتی بر اساس یک گفتوگوی غیرموثق خبر داد جشنواره فیلم برلین در دوره پیش رو، فیلم های ایرانی را که دولت ایران به هر نحو در تولید آن نقش داشته است، نخواهد پذیرفت. اقدام عجیبی که مشخص است تنها بعد سیاسی آن مد نظر برنامه ریزان این رویداد سینمایی بوده و کارشناسی دقیقی روی آن صورت نگرفته است.
احمدرضا منبتی | ترکیب هیاتانتخاب جشنواره چهلویکم خاص و سینمایی چیده شده اما اتفاقا اعضای این هیات، برخلاف تفاسیر موجود، زیاد هم سادهپسند و سفارشپذیر نیستند.
محمدعرفان صدیقیان | مسئله بحران مخاطب در سینمای ایران موضوع تازهای نیست. سالهاست که عده بسیاری از منتقدان و صاحبنظران سینما درباره روند کاهشی تعداد مخاطب فیلمهای سینمای ایران و در نتیجه نابودی اقتصاد مربوط به این حوزه هشدار میدهند. درباره چرایی عدم اقبال مخاطب عام به تماشای فیلمهای روز در سالن های سینما می توان دلایل بسیاری را مطرح نمود که هر کدام میتواند موضوع مقاله یا نشستی جداگانه باشد.
فرهاد مهراد، نامي است كه به ياد آوردنش، ترانههاي ماندگاري را از ذهن عبور ميدهد. خوانندهاي كه مسائل اجتماعي و سياسي در تاروپود ترانههايش جريان داشت.