یادداشت | مجموعه رسانه ای صبا

«بچه زرنگ» | جذاب با امضای ایرانی

«بچه زرنگ» داستان کودکی را روایت می کند که تا پایان ماجرا خرابکاری می کند اما به هر طریق تلاش می کند تا از انقراض حیوانات جلوگیری کند.

یادداشت | جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

فیلم «عطرآلود» | بوی تند حادثه

محراب توکلی | مسائل و مصائب آنقدر زیاد است که بیننده نمی‌تواند رشته افکارش را به قهرمانی که با مشکلات دست و پنجه نرم می‌کند، معطوف کند. ثمره معضلات و پرسش‌های تعدد در داستان فرصت را برای شکل‌گیری پاسخ‌های مناسب می‌سوزاند؛ به عبارتی دیگر پلات بیرونی در «حادثه پشت حادثه» تعریف می‌شود.

یادداشت | جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

فیلم «سرهنگ ثریا» | به وقت ملاقات&#۸۲۳۰;

لیلی عاج برای ترسیم شکوه مادرانگی و خاصیت ایستادگی تقابل خانواده‌های منتظر و ذهن آلوده فرزندانشان از هیبت گریه، شعار و فریاد استفاده می‌کند. شخصیت ژاله صامتی در این مسیر به عنوان مادری دل‌شکسته حضور همراهانش را مدیریت و از تسلیم شدن آن‌ها جلوگیری می‌کند.

یادداشت | جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

فیلم «پرونده باز است» | غرق در رویای خویش

کیومرث پوراحمد خالق یادگاری‌هایی است که ما در تنهایی‌مان به آن‌ها می‌اندیشیم. ریشه‌هایی که او از صفا و صمیمیت -و همچین انسانیت- در دل مخاطبان سینما و تلویزیون نهاده با گذر زمان رشد کرده است. حال تا نامی از او و یادگاری‌هایش می‌آید، بوی دفتر و شب به مشاممان می‌رسد. انگار که همه‌مان مقابل تلویزیون نشسته‌ایم و برف شادی از دست محمدرضا فروتن -در فیلم شب یلدا- روی سرمان می‌ریزد.

یادداشت | جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

فیلم «یادگار جنوب» | ساختار شبکه‌ای و یک حضور مرموز

بسیاری از مخاطبان در راهروی خروجی فیلم را با یکدیگر دوره می‌کردند تا بتوانند نقش صابر ابر را پیدا کنند.

یادداشت | جشنواره بین‌المللی فیلم فجر

فیلم «جنگل پرتقال» | عشق هم درد و هم درمان&#۸۲۳۰;

محراب توکلی | وقتی به جنگل پرتقال می‌نگریم و آن را با نظریه شوته قیاس می‌کنیم، تغییر و تحولات کاراکتر اصلی (سهراب بهاریان‌) می‌تواند آدرس درستی از یک موضوع یا درون‌مایه دهد. درون‌مایه‌ای که در آن عشق هم درد است، هم درمان! درون‌مایه‌ای که عاشق را برای همه عمر عاشق می‌داند. مثل فرهاد در فیلم «در دنیای تو ساعت چند است؟»