محمدرضا خاکی، پژوهشگر، مدرس دانشگاه در گفتوگو با صبا؛
روایت پیشِ رو، نه صرفاً گلایهای شخصی، بلکه بازخوانی یک تجربه زیسته و پژوهشمحور از دل مناسبات تولید، ترجمه، اجرا و نشر تئاتر در ایران است؛ تجربهای که نشان میدهد چگونه نبودِ قانون بهروز، نظارت مؤثر و نهادهای پاسخگو، چرخه تئاتر را در وضعیتی رهاشده قرار داده است؛ وضعیتی که در آن، متن نمایشی بیاجازه تصاحب میشود، حقوق مؤلف نادیده گرفته میشود، اجرا از اندیشه نویسنده گسسته میگردد و نقد، گفتوگو و تحلیل جای خود را به تعارف، سکوت و تکرار خطاها میدهد. ا