ماجرای فیلم با فیلمنامه قوی و پرکشش، به خوبی رویای یک فیلمساز را به تصویر میکشد و با اشاره به فساد پشت صحنه قبل از انقلاب و غیراخلاقی بودن فیلمفارسی، اسم بردن از سینمای پاراجانف به عنوان شاعرانهترین سینمای جهان، فیلمهای هنری و تجاری را در تقابل با هم قرار میدهد.
حسین عابدینی بازیگر «آپاراتچی» با حضور در مجموعه رسانهای صبا از مسئولان خواست تا بر آثاری که یک بازیگر در طول سال بازی میکند نظارت کنند تا در حق دیگر هنرمندان نامهربانی و تبعیض صورت نگیرد.
بهروز شعیبی کارگردان «آغوش باز» در گفتوگو با صبا:
بهروز شعیبی کارگردان فیلم «آغوش باز» گفت: تنوع در رنگ و جلوههایی که در فیلم «آغوش باز» با آن مواجه بودیم همه به دلیل همین اهمیت جزئینگری در ساخت فضا بود.
امین گلستانه، بازیگر فیلم آپاراتچی در گفتوگو با صبا:
امین گلستانه بازیگر فیلم آپاراتچی گفت: فیلم «آپاراتچی» به لحاظ ساختاری در عین سادگی در روایت، در ساخت بسیار پر مخاطره بود، لوکیشن فیلم در تبریز اتفاق میافتاد و ما در تهران فضاها را بازسازی میکردیم و این بخش میتواند کار بسیار طاقتفرسایی باشد، تعدد لوکیشنها در قصه برای تیم سازنده همواره یک چالش بزرگ بوده است!
محمدعلی بصیری نیک کارگردان «ساعت جادویی» گفت: اکثرا کارهایی که تولید میشود تقریبا الگوبرداریهای درست یا نادرستی است که از غرب برداشته میشود. ما نیاز داریم که در محتوایی که تولید میکنیم، جذابیتهای فرهنگیمان را به کودکان امروز یادآوری کنیم.
انسیه شاه حسینی پس از نمایش فیلمش در خانه رسانه چهل و دومین جشنواره بینالمللی فیلم فجر به خبرنگار سینماصبا، گفت: هر کسی نظر خودش را دارد. بستگی دارد که آنها چه تعریفی از درام دارند. هر کسی تعریفی از درام دارد. تعریفی که من از درام دارم، میگویم که «دست ناپیدا» دراماتیک بود.
معلوم نیست که مسئله و گره شخصیت «میرو» چیست؟ آیا میتوان با خرده داستانها و کشمکشهای ساده گرهافکنی را تا اواخر فیلم به تعویق انداخت؟ اگر تمایل رفتن «میرو» به جبهه و درخواست رضایت مادرش، نقطه عطف دوم فیلم است، نقطه عطف اول آن کجاست و چرا به اندازه آن قدرت ندارد؟
فیلم «دست ناپیدا» با ریتم کند، بازیهای معمولی و داستانی فاقد کشمکشهای دراماتیک نمیتواند ارتباط خوبی با مخاطب برقرار کند و علاوه بر بعد ندادن به شخصیتها و فقدان نمایش انگیزه برای آنها، در تبدیل این موقعيت نمایشی به یک درام قوی موفق عمل نمیکند.