مهدی صالحی در نقد فیلم نیمشب نوشت: فیلم به جای آن که از واقعیت به عنوان نقطه جهش برای خلق فراز و فرودهای دراماتیک، تعارضات انسانی و پیچشهای احساسی استفاده کند در بازنمایی نسبتاً مستقیم آن متوقف شده؛ جایی که تفاوت یک روایت مستند گونه با یک درام سینمایی آشکار میشود.