قهرمان این داستان که یک مامور مرگهای غیراتفاقی است، از وضع مالی خوبی برخوردار نیست، چراکه تعداد محدودی از شرکتهای قتل، با هم تبانی کردهاند و پروندههای قتل را بین خودشان تقسیم میکنند. در آن جهان خیالی، فساد چنان سیستماتیک است که حتی به شرکتهای خدماتی هم راه یافته است...
ضرورت به کارگیری همه اهرمهای تبلیغاتی برای رسیدن به یک اجرای درست
رییس سازمان سینمایی در گفتوگوهای متعدد خود، دستیابی سینماداران به گردش مالی پس از دو سال ورشکستگی کرونایی را به عنوان استراتژی کوتاهمدت برای سرپاماندن سالنهای سینما عنوان کرد و حالا، در آستانه سال جدید، یک رویکرد منطقی در چینش اکران به کار گرفته شده است.
نگاهی به اجرای نمایش «از نظر سیاسی بی ضرر» در ایرانشهر
نمایش «از نظر سیاسی بی ضرر» به نویسندگی و کارگردانی ابراهیم پشت کوهی که در سالن استاد ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه میرود، به جز چند دیالوگ و حرکات نمایشی هجو آمیز که اگر از آن بگذریم، نمایش مربوطه، یک کمدی سیاه ایرانی می باشد.
ایرج طهماسب را باید «سلبریتی در تراز انسان» دانست که بیترس از قضاوتهای احتمالی عقدهگشایان، وظیفه انسانی خود را برای جلب توجه عواطف انسانی نسبت به آنچه بر کودکان غزه میگذرد ایفا کرده است و باید او را ستود.
یکی از بارزترین مشخصههای سینمای ایران در دوران کنونی پیشتازی کمدیهاست. به همین بهانه تماشای یکی از کمدیهای سرگرمکنندۀ سینمای آمریکا اثر مل بروکس خالی از لطف نخواهد بود.
اين روزها كه 10 سال از آن ماجرا ميگذرد با خودم ميگويم اگر يكي از اين حاشيههاي جشنواره 42 فيلم فجر 10 سال پيش رخ ميداد چه ميشد؟ اگر ماجراي كراوات و روسري در آن سالها رخ ميداد چه به سر سينما و سازمان سينمايي ميآمد؟ در اين 10سال تحول بزرگي در احوال دلواپسان رخ داده كه واقعا جاي خوشحالي است.
از «مجنون» تا «معجزهپروین»، از «پرویز خان» تا «صبح اعدام»، از «احمد» تا «آسمان غرب»، از «قلب رقه» تا «آبی روشن»، از «آپاراتچی» تا «تمساح خونی»، از «باغ کیانوش» تا «دروغهای زیبا»، همگی فیلمهایی بودند که طیفهای سنی مختلف و سلایق گوناگون را میتوانند در سال ۱۴۰۳، راهی سینماها کنند و از این جهت، سال آینده، سال پررونقی برای سینما و مردم خواهد بود.
آیا میشود یک بار برای همیشه از این خواب سیاه و پر از نفرت بیدار شد و سینما را لابهلای این حجم از منفعتطلبی و لجبازی جستوجو کرد؟ میشود جای سیاه انگاری، روبهروی تپه ایستاد و رنگهای رنگین کمان را شمرد؟
نگارنده شاید در طول جشنواره بیشترین نقدها را نسبت به این رویداد داشته و خصوصا در باب داوری ضعیف، انقلتهای قوی داشتهام، ولی درآویختن با محمد خزاعی برای ایراد غلط یک کلمه را نهایت سستی استدلال مخالفان و فقدان وجاهت نقد دراین زمینه میدانم.
حضور لمپنها در عرصه رسانههای سینمایی به ویژه از زمان ورود فضای مجازی به عرصه زیست رسانهای، پررنگتر از همیشه شده است. این در حالی است که «خبرنگار» دارای شأن بالای اجتماعی است و ضرورت دارد برای جلوگیری از تضییع حقوق «خبرنگار»، صفات و شاخصههای عده قلیل «خبرنگارنما» را به صورت شفاف بیان کرد.
بیشترین رأی برای «صبحانه با زرافهها» و «احمد» / «مارال بنیآدم» و «سعید پورصمیمی» بهترین بازیگران
فیلمهای «صبحانه با زرافهها» و «احمد» به انتخاب تحریریه مجموعه رسانهای صبا به عنوان دو فیلم منتخب چهل و دومین جشنواره بینالمللی فیلم فجر دست یافتند. همچنین «مارال بنیآدم» و «سعید پورصمیمی» بیشترین رأی را در بین بازیگران برتر به خود اختصاص دادند.
در اختتامیه شب گذشته، چهل و دومین جشنواره بینالمللی فیلم فجر برندگان خود را شناخت. پس از اعلام برندگان نظراتی مخالف و موافق به شکل متعارف بیان شد. در این میان برخی از نامها به جای آن بر روی صحنه اعلام شوند، در یادها ماندند. سخرانی بعضی نفرات تنها در ذهنها مرور میشد. بعضیها که در برج میلاد حضور فیزیکی نداشتند. بعضیها که حتی نامزد هم نشده بودند.