رضا صائمی منتقد سینما معتقد است سریال «شغال» فارغ از ضعف و قوتهای فرمی و زبانیاش، روایت از زخم زمانه است. زمانهای که روابط آدمها در ذیل یک بحران اجتماعی- روانی دچار آسیبهای جدی شده و ملتهب است.
فیلم سینمایی «ناجورها» به کارگردانی محمدحسین فرحبخش، تازهترین تجربه او در ژانر کمدی اجتماعی، از شهریور ۱۴۰۴ بر پرده سینماهای ایران آمده است. فیلم با حضور بازیگرانی چون پژمان جمشیدی، محسن کیایی، بیژن بنفشهخواه، گیتی قاسمی، المیرا دهقانی و حامد وکیلی، وعده یک کمدی جذاب و پرانرژی را میدهد، اما آیا واقعاً این وعده محقق میشود؟ پاسخ به این پرسش، نیازمند نگاهی ترکیبی به جنبههای مختلف فیلم، از ساختار روایی گرفته تا بازیگری و فرم سینمایی است.
نیم اول سال رو به پایان است. شهریور با تمام تلخیها و فراز و نشیبهایی که در این شش ماه گذشت، ما را تا آغاز فصل باران و برف بدرقه میکند. قرار است به زمانی که در آن شور سینما از هر چیز دیگری مهمتر است نزدیک میشویم. اگر بخواهیم این زمان را در یک محور ترسیم کنیم. چهل و دومین جشنواره فیلم کوتاه تهران ه مثابه یک کلایمکس در اوج این محور قرار میگیرد! برای دیدن جایگاه جشنواره باید فرع را رها کرده و به اصل بچسبیم!
فیلم سینمایی «علت مرگ: نامعلوم» اولین ساخته علی زرنگار پس از سه سال توقیف که هیچگاه دلایل آن از سوی سازمان سینمایی اعلام نشد، از ۵ دی ۱۴۰۳ در سینماها اکران شد. این توقیف طولانی، که برخی آن را نشانه محدودیتهای اداری و رویکردهای محافظهکارانه علیه سینمای مستقل میدانند، به خوبی نشان میدهد سینمای خلاق ایران هنوز در مسیر دشواری برای بروز استعدادها و بیان دیدگاههای متفاوت قرار دارد. با این حال، فیلم در نهایت به پرده سینما رسید و حالا نماینده رسمی ایران در آکادمی اسکار ۲۰۲۶ است.
نگاه صبا به رئالیتیشوی «کارناوال» به کارگردانی رامبد جوان
رئالیتیشوی «کارناوال» با اجرا و کارگردانی رامبد جوان و تهیهکنندگی محمد شریفی در شبکه خانگی را میتوان یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین تجربههای برنامهسازی چند سال اخیر دانست؛ تجربهای که نه در چارچوب محدود تلویزیون، بلکه در فضایی آزادتر و منعطفتر شکل گرفته و توانسته نشانههای تازهای از آنچه در آینده رسانههای سرگرمی ایران میتواند رخ دهد، به نمایش بگذارد.
نمایش «بک تو بلک» در سومین اجرای خود بار دیگر فرصتی فراهم آورد تا نسبت تئاتر امروز با حقیقت، رسانه و شعار عریان شود. اثری که در ظاهر میکوشد سرگذشت «علی» زندانی را در انفرادی روایت کند، اما در بطن خود از بحران عمیقتری حکایت دارد: بحران گفتوگویی که میان صحنه و تماشاگر برقرار نمیشود.
علی دارابی، قائممقام وزیر و معاون میراثفرهنگی کشور یادداشتی کوتاه بر روی کتاب «درآمدی بر جامعه شناسی ارتباطات، فرهنگ و رسانه» نوشته که سال ۱۳۹۰ در انتشارات جهاد دانشگاهی به چاپ رسیده و اکنون به چاپ ششم رسیده است.
محمد میرعلی اکبری اینجا در مقام کارگردان توانسته با طراحی میزانسنهای موفق و سودمندی از آکسسوارهای درخور شأن نمایش «الاویاتان»، آنرا به نمایشی جسورانه و نوآورانه بدل کند.
نگاه صبا به فیلم محمدعلی باشهآهنگر که پس از انتظاری سه ساله روی پرده رفته است
محمدعلی باشهآهنگر در «سینما متروپل» به سراغ موضوعی رفته که هم شخصی است و هم ملی: احیای یک سالن سینما در آبادانِ دوران جنگ. او این بار قهرمانانش را نه در سنگر و میدان نبرد، بلکه در دل یک سالن خاکگرفته و متروکه قرار میدهد؛ جایی که باز کردن درهای زنگزده و روشن کردن پردهی خاموش، خود بهاندازه یک عملیات جنگی ارزشمند است. «سینما متروپل» که در چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر جایزه بهترین فیلم را دریافت کرده بود پس از انتظار سهساله برای اکران، از چهارشنبه هفته گذشته روی پرده سینماها رفته است؛ به همین بهانه نگاهی انداختهایم به فیلم محمدعلی باشهآهنگر.
تحلیل صبا از منازعه مجازی محسن تنابنده و حسن رحیمپورازغدی
در فضای اجتماعی پرتنش امروز، گفتوگو بهجای آنکه بستری برای تفاهم و همفکری باشد،گاه به میدان جدل و تخریب تبدیل میشود. نمونه بارز این وضعیت، منازعه اخیر میان محسن تنابنده، هنرمند شناختهشده، و حسن رحیمپورازغدی، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی است. این تقابل، فراتر از اختلاف نظر، آزمونی برای سنجش اخلاق گفتوگو در جامعهای است که تکیه بر ارزشهای اصیل فرهنگ ایرانی- اسلامی دارد.
هر سال در چنین روزی، یعنی ۱۷ مرداد، ما خبرنگاران چند دقیقهای کار را کنار میگذاریم تا به خودمان تبریک بگوییم؛ البته اگر در همین چند دقیقه، خبر فوری نیاید و تلفن روابط عمومی یکی از وزارتخانهها زنگ نزند.