در اولین روز چهلودومین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران، خبرنگار صبا به سراغ سه کارگردان جوان بخش داستانی رفته است که هر کدام با نگاهی متفاوت، جهان خود را در قالب فیلم کوتاه عرضه کردهاند. فرزاد رنجبر در «بیستویک» به دل تاریکی و رنج اعتیاد میزند، صورح واحه در «میان دو حرف» مرز شاعرانه میان زندگی و مرگ را میکاود و دانیال نوروش با «دچار» سفری درونگرایانه به دنیای ذهن و زخمهای روان انسان را به تصویر میکشد. این سه روایت نمونههایی از سینمایی هستند که در قابهای کوچک، جهانهای بزرگ خلق میکند.
کارگردان سینمایی مجنون به صبا از مشکلات اکران فیلم مجنون وشهید زین الدین گفت
عباس نادران گفت آرزویم این است که مهدی زینالدین برای نسل z و متولدین دهه نود از اسم یک اتوبان به یک کاراکتر قابل لمس و افتخار آفرین تبدیل شود. یک سوم فیلمنامه مربوط به عملیات خیبر است،«مهدی زینالدین» را در دل عملیات خیبر همچون یک قهرمان ایستاده و موفق روایت کردم
مهدی قلعه با انتخاب متنی از شهرام کرمی، دوستی گرگ و گوسفند را به عنوان تابوشکنی در تئاتر کودک مطرح کرد. او با وجود مخالفتها، بر قدرت تخیل کودکان تأکید دارد و تفاوت نگاه کودکان و بزرگسالان را چالشی در پایانبندی نمایش میداند.
پدرام کریمی از چالشهای پنهان فیلمنامهنویسی در سینمای جنگ گفت:
فیلمنامهنویس «اتاقک گِلی» و «کارگر ساده نیازمندیم»، درباره پیچیدگیها و محدودیتهای تولید فیلمهای جنگی و دفاع مقدس صحبت کرد؛ از دشواری تبدیل خاطرات تاریخی به درام، فشار نهادها و شوراهای غیرمتخصص، تا نقش اساسی فیلمنامه در موفقیت یک اثر سینمایی و دغدغههای نسل جدید نویسندگان.
اردشیر منظم در گفتوگوی با صبا نگاهی به هنر دوبله و زندگی هنری زندهیاد سعید مظفری داشت
مدیر دوبلاژ و دوبلور پیشکسوت درباره سعید مظفری گفت: او واقعاً به شخصیت میرسید، درونیاش میکرد و تمام؛ چون بازیگر بود و درک نمایشی داشت. هنوز وقتی فریاد میزند، صدایش در ذهنها میپیچد. صدایی که در «محمد رسولالله» یادآور لحظههای وحی است صدایی که پس از هزار بار شنیدنش باز هم روحم را به لرزه میاندازد
پیکر خالق «ای ایران» در امامزاده طاهر کرج آرام میگیرد
اولین دیدار و آشنایی ام با تقوایی از سریال میرزا کوچک خان جنگلی کلید خورد، جایی که همه از انتخاب من متعجب بودند، اما با تست گریم همه به انتخاب درست تقوایی پی بردند
گفتوگوی صبا با بازیگر سینما و تلویزیون و از شاگردان ناصر تقوایی
به گفتهٔ مارال بنیآدم، میراث استاد ناصر تقوایی چیزی فراتر از آثار ماندگار اوست؛ آنچه از او بهجا مانده، دقت بیبدیل، صداقت بیپیرایه و نگاهی عمیق و انسانی است که در سینمای ما کمتر نظیرش یافت میشود. او میگوید: «فقدان ناصر تقوایی، تنها از دست دادن یک فیلمساز نیست، بلکه پایان یک فصل باشکوه از تاریخ سینمای ایران است.»
با درگذشت ناصر تقوایی، یکی از چهرههای برجسته موج نو سینمای ایران، احمد طالبینژاد، دوست و همنسل او، در گفتوگویی اختصاصی از فقدان این فیلمساز فرهیخته و تأثیرگذار سخن گفت. طالبینژاد فقدان تقوایی را ضایعهای بیبدیل دانست و تأکید کرد که سینمای امروز ایران نتوانسته جایگاهی برای ادامه راه او باز کند و حتی اگر زنده بود، تأثیری بر سینمای فعلی نداشت.