از «شور عاشقي» و نقشي که در آن داريد، براي‌مان بگوييد.

«شور عاشقي» روايت کاروان اسراي کربلا بعد از واقعه عاشوراست. اين کاروان توسط شمر از کوفه به سمت شام برده مي‌شود و هنگام گذر از شهر و روستاهاي طول مسير اتفاقاتي را از سر مي‌گذرانند و با شخصيت‌هايي درگير مي‌شوند که من پرسوناژ آخرين اتفاق اين مسيرم و توسط شمر کشته مي‌شوم.

چه فاکتوري در اين کاراکتر باعث شد که اين نقش را بپذيريد؟

کاراکتري که ايفاي نقش آن به من پيشنهاد شد، آن‌قدر برايم جذابيت داشت که بدون توجه به کم و زياد بودنش، آن را بپذيرم. پرسوناژ ويژه‌اي بود. يک آدم عارف‌مسلک که به ظاهر عقلش را از دست داده و با زباني که داشت به بقيه نيش‌هاي سهمگيني مي‌زد. با وجود اين‌که به نظر بقيه بي‌عقل مي‌آمد، بسيار عاقل بود. در حقيقت يک ديوانگي خاصي داشت که من را به ياد بهلول مي‌انداخت و برايم بسيار جذاب بود. از همان روز اولي که قدم در اين حرفه گذاشتم و فکر مي‌کنم بيشتر از چهل سال است که از آن مي‌گذرد تا به الان، کمترين چيزي که در پذيرفتن نقش‌ها برايم مهم بوده و به آن توجه کرده‌ام؛ کوتاهي و بلندي آن نقش‌ها بوده است. در واقع تجربه زندگي کردن آن شخصيت‎ها و تاثيري که با آن‎ها به جا مي‌گذارم، اهميت چيزهاي ديگر را برايم از بين مي‌برد. به نظرم از تلفيق حضورهاي پررنگ‌تر و کم رنگ‌تر، کنار هم تابلوي زيباتري نقش بسته مي‌شود.

به‌عنوان هنرمند پيشکسوتي که تجربه نقش‌هاي بسيار متفاوتي در کارنامه خود دارد، بازخورد کاراکترهاي تاريخي را بيشتر از کاراکترهاي غيرمستند مي‌دانيد يا کمتر؟

بستگي دارد اما معمولا مخاطب به پرسوناژهاي تاريخي علاقه‌مند است. اين را از تجربه خودم در برخورد با مردم و واکنش‌هاي مثبت‌شان نسبت به شخصيت‌هاي تاريخي‌اي که داشته‌ام، مي‌گويم. تجربياتي مانند نمايش «شکار روباه» که برگرفته از شخصيت آغامحمدخان قاجار است يا «خاطرات و کابوس‌هاي جامه‌دار…» که نقش دلاکي را بازي مي‌کردم که شاهد قتل ميرزاتقي خان فراهاني است، استقبال و توجه مردم نشانگر علاقه آنان به اين پرسوناژها بود.

حضور در جشنواره فيلم فجر چقدر براي شما اهميت دارد؟

ديده شدن براي هر کسي در هر حرفه‌اي خوب است و ديده شدن در جشنواره فيلم فجر فارغ از دريافت جايزه يا عدم دريافت آن، تشويق شدن را به همراه دارد. چرا که به هرحال اينجا همه کارها ديده مي‌شود، بالطبع در ادامه‌اش دوستان و همکاران، همديگر را مي‌بينند و نکات مثبت يکديگر را به هم مي‌گويند. فکر مي‌کنم هر انسان عاقلي از ديده شدن و تشويق شدن استقبال مي‌کند.

نشر اول: روزنامه صبا