
سمیرا جعفری/ صبا، امروزه افزایش مداوم قیمت بلیت کنسرتها به یکی از مهمترین چالشهای حوزه موسیقی تبدیل شده است. در شرایطی که برخی مسئولان فرهنگی بر لزوم کنترل قیمتها و قانع شدن تهیهکنندگان به سود متعارف تأکید دارند، بخشی از هنرمندان و فعالان موسیقی نگاه متفاوتی دارند. بهزاد عمرانی، بنیانگذار گروه بُمرانی، به صبا گفت: ریشه اصلی گرانی بلیتها در اقتصاد کلان کشور نهفته است و فشار بر هنرمندان و برگزارکنندگان راهحل این مشکل نیست. او ضمن دفاع از مدل قیمتگذاری پلکانی در سالنها، پیشنهادهایی مانند بلیتهای تخفیفدار برای دانشجویان را مطرح کرده و تأکید دارد که مسئولیت نهایی گرانیها بر عهده دولت است.
بهزاد عمرانی، بنیانگذار گروه موسیقی بُمرانی: مسئولیت اصلی گرانیها بر عهده دولت است
بهزاد عمرانی، بنیانگذار و خواننده اصلی گروه موسیقی بُمرانی در گفتوگو با صبا تأکید کرد: مسئولیت اصلی گرانیها بر عهده دولت است، نه فعالان عرصه موسیقی. او معتقد است با توزیع قیمت بلیت در سالنهای اجرا و ایجاد تنوع قیمتی میتوان دسترسی اقشار مختلف جامعه به موسیقی زنده را تسهیل کرد و از حذف این هنر از سبد فرهنگی خانوادهها جلوگیری کرد.
بهزاد عمرانی در ادامه، تغییر در قیمت بلیتها نسبت به جایگاه سالن را یکی از راههای بهبود شرایط دانست و خاطرنشان کرد: قیمت بلیت کنسرتها در حال حاضر از حدود ۵۵۰ هزار تومان تا یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان متغیر است. این نشان میدهد که در تلاشیم فضایی ایجاد شود که همگان بتوانند در اجراها حضور یابند. اگر قرار باشد چنین امکانی برای عموم فراهم شود، تنها راهکار عملی، توزیع هوشمندانه قیمت بلیت در خود سالن است؛ یعنی بخشی از صندلیها با قیمت بالاتر و بخشی دیگر با قیمتی مناسبتر عرضه شوند تا توان مالی همه اقشار جامعه پوشش داده شود.
عمرانی در تشریح پیشنهاد خود گفت: تنها راهکار عملی این است که قیمت بلیت در خود سالن پخش شود. نه همه مردم توانایی مالی یکسانی دارند و نه سالن، تهیهکننده و عوامل اجرایی میتوانند از درآمدزایی چشمپوشی کنند. در این میان، مردم نیز حق دارند با هزینهای معقولتر به تفریح بپردازند. این یک امر طبیعی است. پیشنهاد من این است که صندلیهای جلوتر با قیمت بالاتری عرضه شوند و صندلیهای عقبتر با قیمت پایینتر تا بدین ترتیب امکان حضور همگان فراهم شود.

عمرانی ریشه اصلی گرانیها را نه در صنف موسیقی، بلکه در مسائل کلان اقتصادی کشور دانست و گفت: اساساً نباید در این حوزه ورود کنیم. دولت و حکومت باید روابط بینالمللی خود را بهبود بخشد و از تحریمها فاصله بگیرد تا قیمت دلار و سایر مایحتاج عمومی کاهش یابد. وقتی از ما میپرسند به نظر شما برای رفع گرانی چه باید کرد، باید این سؤال را از اقتصاددانان و مسئولان دولتی پرسید؛ چرا که نمیتوان مثلاً قیمت مواد غذایی را با موسیقی مقایسه کرد و انتظار راهکار مشابه داشت.
وی با اشاره به اینکه موسیقی همچنان مخاطب خود را دارد، تأکید کرد: با توجه به تورم و گرانیهای گسترده، شاید موسیقی زنده در خطر کمرنگ شدن در سبد فرهنگی خانوادهها باشد و این موضوع تأثیرات عمیقی بر فرهنگ شنیداری و عمومی جامعه خواهد داشت، اما ما هنوز در حوزه خودمان با معضل جدی کمبود مخاطب مواجه نیستیم؛ بلیتها همچنان به فروش میرسند و سالنها پر میشوند. اما این دلیل نمیشود که نسبت به گرانی بیتفاوت باشیم.
عمرانی ادامه داد: در مقایسه با هزینههای دیگر، مانند خرید یک وعده غذا در رستوران که بهراحتی ۶۰۰ تا ۷۰۰ هزار تومان هزینه دارد، قیمت بلیت کنسرتها شاید در نگاه اول کمتر به چشم بیاید. اما برای قشر متوسط و پایین جامعه این هزینهها قابل توجه است و متأسفانه راهکار مشخصی برای رفع این مشکل نداریم.
او در ادامه پیشنهاد کرد: شاید بتوان به سمت اجرای ویژه گروهها رفت؛ به این معنا که از پنج سانس اجرا، چهار سانس با قیمت عادی و یک سانس با تخفیف ویژه برای دانشجویان یا با استفاده از کارت دانشجویی برگزار شود. اینگونه هم حمایتی صورت میگیرد و هم بخشی از اقشار کمدرآمدتر میتوانند از اجرای زنده بهرهمند شوند. باید با همفکری و همکاری، راهکارهای حمایتی بیشتری پیدا کنیم.
در پایان، بهزاد عمرانی تأکید کرد: مسئولیت هرگونه گرانی، چه در موسیقی و چه در سایر صنوف، در نهایت با دولت است. اینکه ما به موزیسین یا تهیهکننده فشار بیاوریم نتیجهای نخواهد داشت و هر فشاری در خصوص گرانی باید متوجه دولت باشد.