ناصر ارباب/ صبا، سریال «در و تخته» به نویسندگی و کارگردانی محسن امانی و تهیه‌کنندگی مسعود ملکی، این روزها با روایتی خانوادگی و طنزآمیز از شبکه دو سیما روی آنتن است. فاطمه رادمنش که در این مجموعه نقش «رباب» را ایفا می‌کند، در گفت‌وگو با صبا از چگونگی حضورش در این پروژه، ویژگی‌های فیلمنامه، همکاری با عوامل و بازخوردهای مخاطبان سخن گفت.
نادر فلاح یکی از دلایل اصلی حضورم در «در و تخته» بود
رادمنش درباره نحوه پیوستن به این مجموعه اظهار کرد: «برای حضور در این سریال به دفتر تولید دعوت شدم و همان‌جا با محسن امانی آشنا شدم. قصه و شخصیت‌ها را مرور کردیم و درباره نقشی که قرار بود ایفا کنم صحبت شد. تا همین‌جا همه چیز برایم جذاب بود اما وقتی فهمیدم تهیه‌کننده مجموعه مسعود ملکی است، اشتیاقم بیشتر شد. مدت‌ها بود دوست داشتم فرصتی برای همکاری با ایشان فراهم شود.»
وی ادامه داد: «در همان جلسه اول متوجه شدم که نادر فلاح قرار است نقش مقابل من را بازی کند. از آنجا که پیش از این دو تجربه همکاری با ایشان داشتم، این موضوع برایم بسیار خوشایند بود. یکی از دلایل اصلی پذیرش این پیشنهاد همین حضور آقای فلاح بود، چون می‌دانستم هم چیزهای زیادی از ایشان یاد خواهم گرفت و هم ارتباط خوبی میان شخصیت‌ها شکل خواهد گرفت.»
این بازیگر افزود: «حضور بازیگرانی مانند آشا محرابی، سیدعلی صالحی، بهار نوحیان، شهین تسلیمی، حنانه آجرلو، پیمان نوری و دیگر بازیگران مجموعه هم باعث شد از همان جلسه نخست انرژی بسیار خوبی از گروه بگیرم. جالب این‌که همان روز برای پروژه دیگری هم دعوت شده بودم و باید بین دو سریال انتخاب می‌کردم اما در نهایت «در و تخته» را انتخاب کردم و همان جلسه اول قرارداد بسته شد.»
روایتی از دو خانواده و چالش‌های ازدواج
رادمنش درباره داستان سریال گفت: «در و تخته درباره دو خانواده تقریباً متوسط ایرانی با بستر مذهبی است. یک خانواده فرهنگی هستند و خانواده دیگر بیشتر فضای بازاری دارند. البته این دو خانواده از نظر فرهنگی و رفتاری فاصله زیادی با هم ندارند اما نگاه و انتظاراتشان نسبت به موضوع ازدواج متفاوت است و همین تفاوت‌ها چالش‌هایی را ایجاد می‌کند.»
او افزود: «این دو خانواده به واسطه اتفاقی در گذشته و شرایطی که در زمان حال به وجود می‌آید به هم نزدیک می‌شوند و رابطه‌ای صمیمانه میان آن‌ها شکل می‌گیرد. در ادامه همین ارتباط، اتفاقات مختلفی رخ می‌دهد که قصه را پیش می‌برد.»

قصه منسجم و طنز خانوادگی از نقاط قوت فیلمنامه است
این بازیگر با اشاره به ویژگی‌های فیلمنامه اظهار کرد: «آنچه برای من جذاب بود، تمرکز منسجم قصه روی دو خانواده بود. داستان پراکندگی ندارد و خیلی ساده، روان و قابل فهم پیش می‌رود. این ویژگی برای هر بازیگری جذاب است.»
وی ادامه داد: «یکی دیگر از نکات مهم، فضای طنز خانوادگی اثر بود. فکر می‌کنم جامعه ما بیش از هر زمان دیگری به چنین آثاری نیاز دارد. طنزی که بتواند در کنار خانواده دیده شود و در عین حال محترمانه و سالم باشد. این ویژگی در متن وجود داشت و در اجرا هم به خوبی پرورش پیدا کرد.»
«رباب» نماینده بخشی از زنان ایرانی است
رادمنش درباره شخصیت «رباب» توضیح داد: «این شخصیت برای من کاملاً ناآشنا نبود. رباب زنی مذهبی، مادر دو پسر و در عین حال مادر ناتنی یک پسر دیگر است. او در مجموع یک زن ایرانی است که با بسیاری از دغدغه‌ها و چالش‌های رایج زندگی خانوادگی روبه‌رو می‌شود.»
او افزود: «تنها نگرانی من این بود که روی خط کمدی تا چه اندازه می‌توان پیش رفت و در عین حال وجه مذهبی شخصیت را حفظ کرد. این تنها اضطراب من در زمان بازی بود اما حالا که نتیجه را می‌بینم، احساس می‌کنم تعادل خوبی میان این دو وجه برقرار شده و شخصیت به آن چیزی که کارگردان مدنظر داشت نزدیک شده است.»
مهم‌ترین پیام سریال، ازدواج آسان است
این بازیگر درباره پیام اصلی مجموعه اظهار کرد: «فکر می‌کنم مهم‌ترین پیام در و تخته این است که نباید ازدواج را برای جوانان بیش از حد سخت و پیچیده کرد. متأسفانه به دلایل مختلف از جمله تجمل‌گرایی، آمار ازدواج روزبه‌روز کمتر می‌شود و ترس از ازدواج در میان جوانان افزایش پیدا کرده است.» وی افزود: «به نظر من سریال تلاش می‌کند این موضوع را یادآوری کند که اگر علاقه و تفاهم وجود داشته باشد، نباید موانع مادی و تجملات بی‌دلیل مانع ازدواج شوند. پیام اثر این است که یک ازدواج سالم می‌تواند مسیر رشد و پیشرفت جوانان را هموار کند.»
مخاطب قبل از هر چیز با قصه ارتباط برقرار می‌کند
رادمنش درباره استقبال مخاطبان از این مجموعه گفت: «به اعتقاد من مخاطب، چه در ایران و چه در بسیاری از کشورهای دیگر، بیش از هر چیز با قصه ارتباط برقرار می‌کند. داستان برای او حرف اول را می‌زند.»
او ادامه داد: «قصه در و تخته ساده، ملموس، نزدیک به زندگی و باورپذیر است. مخاطب احساس می‌کند این آدم‌ها را می‌شناسد و این اتفاقات می‌تواند در اطراف خودش رخ دهد. همین ویژگی باعث شده سریال با استقبال مواجه شود.»
محسن امانی به متن وفادار بود
رادمنش درباره همکاری با محسن امانی اظهار کرد: «پیش از هر چیز باید بگویم که ایشان انسان بسیار شریف و محترمی هستند و من از همکاری با چنین افرادی در فضای تصویر خوشحال می‌شوم.»
وی افزود: «در جلسات دورخوانی، آقای امانی با دقت به پیشنهادهای بازیگران گوش می‌دادند. من هم چند پیشنهاد درباره شخصیت داشتم که پذیرفته شد و بخشی از طراحی نقش بر اساس همان پیشنهادها شکل گرفت.»
او ادامه داد: «در عین حال ایشان روی وفاداری به متن فیلمنامه تأکید زیادی داشتند و علاقه چندانی به بداهه‌پردازی نداشتند. هم نسبت به زمان‌بندی سریال حساس بودند و هم دوست داشتند بازیگران به متن پایبند باشند. این موضوع برای من هم چالش‌برانگیز بود و هم آموزنده اما در نهایت به درک مشترکی رسیدیم.»
همکاری با بازیگران باسابقه برایم یک کلاس درس بود
این بازیگر درباره حضور در کنار بازیگران باسابقه مجموعه گفت: «کار کردن در کنار آشا محرابی، سیدعلی صالحی، نادر فلاح، شهین تسلیمی و دیگر بازیگران حرفه‌ای برای من یک کلاس درس بود. هر کدام از این هنرمندان سال‌ها تجربه را با خودشان حمل می‌کنند و از رفتار حرفه‌ای تا مواجهه‌شان با نقش، همه چیز برای من آموزنده بود.»
وی افزود: «در مورد نادر فلاح هم از قبل تجربه همکاری داشتم و بسیار خوشحال بودم که دوباره در کنار ایشان بازی می‌کنم. امیدوارم نتیجه کار برای همه ما رضایت‌بخش بوده باشد.»
در تصویر، تداوم حس مهم‌ترین چالش بازیگر است
رادمنش در بخش دیگری از این گفت‌وگو به تفاوت بازیگری در تئاتر و تصویر پرداخت و گفت: «به نظر من بازیگری، بازیگری است و بازیگر باید خودش را با فضای اثر تطبیق دهد. گاهی یک اثر بیان‌گرا و اکسپرسیونیستی است و گاهی کاملاً رئالیستی و نزدیک به زندگی روزمره.»
او ادامه داد: «اما یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های تئاتر و تصویر، مسئله تداوم حس است. در تئاتر اجرا به صورت پیوسته انجام می‌شود اما در سینما و تلویزیون ممکن است یک سکانس امروز و سکانس بعدی چند روز بعد فیلمبرداری شود. در چنین شرایطی بازیگر باید بتواند حس و حال شخصیت را حفظ کند.»
وی افزود: «برای این مسئله تکنیک‌های مختلفی وجود دارد و من شخصاً مطالعات زیادی در این زمینه داشته‌ام. یکی از نظریه‌پردازانی که همواره به او رجوع می‌کنم میخائیل چخوف است. بسیاری از تکنیک‌های او از بدن به احساس می‌رسد و به بازیگر کمک می‌کند سریع‌تر به فضای نقش بازگردد.»

دوست دارم نقش‌های منفی را هم تجربه کنم
رادمنش درباره علاقه‌مندی‌های حرفه‌ای خود گفت: «آنچه یک بازیگر را هیجان‌زده می‌کند، نقش‌های متفاوت است. من کمتر نقش‌های منفی یا شخصیت‌هایی با تیرگی‌های بیشتر را تجربه کرده‌ام و دوست دارم در آینده چنین فرصت‌هایی را هم داشته باشم تا بتوانم وجوه دیگری از توانایی‌های بازیگری خودم را به نمایش بگذارم.»
او تأکید کرد: «در کنار آن، همکاری با گروه‌های خلاق، دغدغه‌مند و پرتلاش برای من اهمیت زیادی دارد.»
تلویزیون هنوز مخاطب گسترده خودش را دارد
این بازیگر درباره جایگاه تلویزیون در شرایط فعلی گفت: «با وجود پلتفرم‌های نمایش خانگی، سریال‌های خارجی و امکانات گسترده‌ای که امروز برای تماشای فیلم و سریال وجود دارد، همچنان معتقدم تلویزیون مخاطبان بسیار زیادی دارد.»
وی افزود: «این موضوع را در تجربه‌های مختلف کاری خودم دیده‌ام. تلویزیون همچنان رسانه‌ای فراگیر است و می‌تواند طیف گسترده‌ای از مخاطبان را پوشش دهد.»
بازخوردها فراتر از انتظارم بود
رادمنش در پایان درباره واکنش مخاطبان نسبت به «در و تخته» گفت: «حجم بازخوردهای مثبت برای من واقعاً غافلگیرکننده بود. خودم تصور نمی‌کردم سریال تا این اندازه مورد استقبال قرار بگیرد اما در این مدت از سوی مردم و مخاطبان واکنش‌های بسیار مثبتی دریافت کرده‌ام.»
او در پایان ضمن قدردانی از تمامی عوامل مجموعه گفت: «از مسعود ملکی تهیه‌کننده سریال، محسن امانی کارگردان و همه کسانی که پشت و جلوی دوربین برای تولید این مجموعه زحمت کشیدند تشکر می‌کنم. امیدوارم نتیجه کار برای همه عوامل رضایت‌بخش باشد و مخاطبان نیز همچنان از تماشای آن لذت ببرند.»