معصومه دهقان/صبا،به مناسبت درگذشت بهرام بیضایی، حمیدرضا نعیمی با مرور زندگی و آثار این استاد تئاتر و سینما، او را به‌عنوان «شهسوار فرهنگ ایران» بازخوانی می‌کند؛ هنرمندی که با وجود همه محدودیت‌ها و بایکوت‌های فرهنگی، آثاری خلق کرد که امروز بخش مهمی از میراث معنوی و ادبی ایران را تشکیل می‌دهد.

حمیدرضا نعیمی در گفت‌وگو با صبا گفت: بهرام بیضایی نه قربانی بود و نه حذف‌شده‌ای خاموش. به گفته او، بیضایی هنرمندی اندیشه‌ورز، طغیانگر و مستقل بود که هنر را به سلاحی علیه استبداد، جهل و بی‌عدالتی تبدیل کرد.

نعیمی افزود: «هنرمند بی‌تفکر چگونه می‌تواند موجودی باشد؟ بیضایی جزو هنرمندان حکیم و اندیشه‌ورز ایران است و عمق آثارش از تنهایی و دانایی او می‌آید. آثار او مانند «آرش»، «مرگ یزدگرد»، «مجلس قربانی سنمار» و «سیاوش‌خوانی» سیلی بر صورت استبداد و جهل است.»

وی با اشاره به تجربه‌های تلخ بیضایی در نهادهای فرهنگی گفت: «استاد بیضایی برای بدیهی‌ترین حقش، یعنی کار کردن، سال‌ها صبر کرد و هرگز تسلیم نشد. حتی وقتی در سال ۱۳۹۰ با سه کتاب پیشنهادی به تئاترشهر رفت، هیچگاه فرصت کار به او داده نشد.»

نعیمی ادامه داد که بیضایی نه تنها قربانی سانسور نشد، بلکه توانست با وجود محدودیت‌ها، شاگردان زیادی پرورش دهد و تأثیر ماندگاری بر نسل‌های بعدی داشته باشد.
وی افزود: «بیضایی حقیقتاً شهسوار فرهنگ و هنر ما بود؛ کسی که در هر شرایطی آثارش زنده و اثرگذار باقی ماند.»

حمیدرضا نعیمی در پایان گفت: «به سختی، به قیمت جان، او تا آخرین روزهای زندگی خود جنگید و هر جا قدم گذاشت، همکاران و اهالی هنر و ادب کلاه از سر برداشتند. او اهل باج دادن نبود، حتی به مرگ.»