مریم عظیمی/ صبا – بسته فیلم‌های کوتاه «پرسونا» این روزها در سینماهای هنر و تجربه اکران می‌شود و مخاطبان این دست از آثار را به تماشای ۶ فیلم کوتاه که تولید سال۱۴۰۲ هستند فرا می‌خواند. بسته فیلم کوتاه پرسونا شامل فیلم‌های «آپولو» ساخته فرزاد رنجبر، «آخرین شیهه اسبی که خواب پروانه شدن دیده بود» ساخته مهدیه محمدی، «خودکشی به سبک نیچه» ساخته پیام کردستانی، «سربسته» ساخته یاسر خیر، «شلال» ساخته امیرعلی سی‌سی‌پور و «مورچه» ساخته فرهاد شنتیایی است. در ادامه گپ و گفت خبرنگار صبا با یاسرخیّر، کارگردان فیلم کوتاه «سربسته» را می‌خوانید.

فیلمسازي را چگونه آغاز کردید و سربسته چندمین اثر شماست؟

فیلمسازي را از سال ۱۳۸۳ در انجمن سینماي جوانان ایران شروع کردم و بعد از ساخت چندین فیلم مستند،  «سربسته» دومین فیلم کوتاه داستانی‌ام است.

ایده این فیلم چگونه به ذهنتان رسید و مسیر ساخت اش چگونه طی شد؟

ایده این فیلم از تجمیع چند خاطره که در دوران سربازي براي خودم و دوستانم پیش آمد الهام گرفته شد، سپس به روي کاغذ آمد، دراماتیزه و در نهایت به فیلم تبدیل شد. در ساخت هم به جز بازیگران که از حرفه‌اي‌هاي تئاتر کشور هستند باقی عوامل سازنده از میان دانشجویان جوان دانشگاه سوره انتخاب شدند که میانگین سنی شان حدود ۲۱ سال و کار با آنها تجربه بسیار جالبی بود. از آنها بسیار ممنونم که کمک کردند فیلم کوتاه سربسته ساخته شود.

فیلم‌هاي باکس «پرسونا» چگونه انتخاب شده‌اند؟

ایده اولیه ما بر این بود که چند فیلم کمدي متفاوت را کنار هم جمع و یک باکس کمدي متفاوت با جریان روز، را اکران کنیم ولی تعداد فیلم‌هاي کوتاه کمدي، که نگاه و جهان بینی متفاوتی داشته باشند بسیار کم بود و در نهایت با دوستانمان به این نتیجه رسیدیم که چند فیلم کوتاه با ساختارهاي متفاوت که نگاه عمیقی به انسان و مسائل انسانی دارند در یک باکس جمع شوند و به شکل یک بسته فیلم کوتاه به دست مخاطب برسد. البته آگاهیم که فیلم‌هاي مان ضعف‌ها و اشکالاتی دارد اما می‌تواند پیشنهاد تازه‌اي براي مخاطب امروز باشد که دلش می خواهد تجربه‌هاي متفاوتی را روي پرده ببیند. بنابراین در کنار همه فیلم‌هاي روز، پرسونا می‌تواند پیشنهاد ما شش فیلمساز براي مخاطب کنجکاو امروز باشد.

شرایط امروز فیلم کوتاه ایران را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

شرایط به نسبت سال‌هاي قبل پیچیده‌تر شده، جامعه در حال پوست‌ اندازي است، حجم تغییرات روز به روز شده و از خط قرمز هاي رسمی عبور کرده است. با این حال جشنواره‌هاي رسمی همچنان اصرار دارند که قوانین و محدودیت‌هاي قدیمی شان را حفظ کنند. از طرفی تکنولوژي ساخت و تولید و پخش فیلم کوتاه تغییر کرده و می توان بدون حمایت و اجازه بخش رسمی فیلم ساخت و پخش جهانی کرد. این میان نوعی دوپارگی به وجود آمده است. اکثریت فیلمسازان کوتاه می‌خواهند بدون سانسور و محدودیت فیلم بسازند و پخش داخلی و جهانی غیر رسمی داشته باشند و بدین ترتیب جشنواره‌هاي رسمی و دولتی هر سال فیلمسازان زیادي را از دست می دهد و به بخش غیر رسمی و خصوصی، فیلمسازان بیشتري علاوه می شوند.

مهمترین چالش هاي پیش روي فیلمسازان کوتاه چیست؟

اگر چند سال پیش این سوال را می‌پرسیدید می‌گفتم سانسور، ولی با رشد تکنولوژي، امروز دیگر مرزي براي فیلمسازي وجود ندارد و هر فیلمی می‌تواند تولید و در هر کجاي دنیا پخش شود. بنابراین مهمترین چالش امروز فیلم کوتاه، تامین سرمایه براي تولید است. چالش‌هاي دیگر مربوط به زیباشناسی و بخش تولید و ساخت آن است که نیازمند مطالعه، زندگی کردن و دیدن و ادراك عمیق جهان اطراف است.