به گزارش صبا، پریسا عشقی نویسنده و کارگردان سینمای مستند گفت: به ندرت دیده ایم که مستندها برای سازمان‌ها و نهادهای تصمیم گیرنده منبعی برای رجوع و تاثیرگذار در رویکرد سیاستگذاری‌شان باشد.
پریسا عشقی تصریح کرد: به گمانم همواره فیلم‌های مستند در بیان طرح مفهومی‌ چالش‌های اجتماعی موفق عمل کرده‌اند؛ البته بدون در نظر گرفتن روایت و ساختار که در بین این آثار تمایز فیلمیک ایجاد می‌کند و بحث دیگری است. اما به ندرت منبعی برای رجوع در سیاست‌ها هستند.
وی در خصوص دغدغه‌های اجتماعی که قابلیت تبدیل به فیلم مستند را دارد اضافه کرد: بهتر از هر پیشنهادی ایجاد بستر‌های مناسب کاری است تا هر مستندسازی بتواند در مسیر علاقمندی‌هایش فیلم بسازد. بهترین دوره‌های مستندسازی را در سالهایی داشته‌ایم که این مسیر پیوسته وجود داشته و ایده‌های ساخت فیلم از طرف خود مستندساز ارائه شده است. بهترین موضوع پیشنهادی همیشه آن موضوعی است که خود مستندساز پیشنهاد می‌دهد.
این کارگردان معتقد است همواره در میان مجموعه آثار مستندی که در طول سال میبینیم طیف گوناگونی از مستندهای خوب، متوسط و ضعیف وجود دارد. این اتفاق همیشگی است. می‌توان گفت نقاط قوت آثار در پژوهش، روایت، ساختار و دستاوردهای فنی است. هر چند هر یک می‌تواند نقطه ضعف نیز در برخی آثار باشد. نمی‌شود به تفکیک برخی از این ویژگی‌ها را بیشتر یا کمتر در آثار سال گذشته برجسته‌سازی کرد.
عشقی همچنین در خصوص جشنواره سینما حقیقت به عنوان بستری برای اکران فیلم‌های مستند اضافه کرد: امیدوارم روزی دوباره جشنواره «سینماحقیقت» محل حضور همۀ مستندسازان و همۀ حقیقت باشد.
وی افزودن بخش دانشجویی به این دوره از جشنواره را فرصت مناسبی برای این قشر دانست و افزود: جشنواره می‌تواند عرصه‌ای برای آماده سازی دانشجویان جوان و تازه کار برای ورود به جهانِ حرفه‌ای مستندسازی باشد. بسیاری از مستندسازان امروز در گذشته دانشجویی بودند در میان دانشجویان.
این مستندساز در خصوص بخش ایران در این دوره از جشنواره با هدف معرفی فیلم‌های مستند جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل نیز بیان کرد: متاسفم که نه تنها در جنگ اخیر که در بحرانهای دیگر نیز مستندسازان با دوربین خاموش در خانه نشستند و هیچ طرح و برنامه‌ای برای امکان ثبت سند در روزهای بحران برای مستندسازان پیش‌بینی نشده است .
وی معتقد است فاصله جنگ ۱۲ روزه تا جشنواره «سینماحقیقت» تنها کمتر از شش ماه است، مشخص است رویکرد کوتاه مدت با چشم اندازی محدود به موضوع جنگ و پیامدهایش، اصلاً مطلوب نیست.

اکران آنلاین مستند ارجح بر سینماهاست
کارگردان و نویسنده به وضعیت اکران فیلم‌های مستند نیز اشاره کرد و گفت: اگر اختیار داشته باشم تا از بین اکران آنلاین و اکران در سالن سینما برای فیلم مستند، البته در غیاب بزرگ تلویزیون، یکی را انتخاب کنم ، اکران آنلاین را انتخاب می‌کنم.
عشقی تاکید کرد: اکران مستند در سالن سینما سازوکار خودش را می‌طلبد به اضافۀ شرایط هموار اجتماعی فرهنگی، یعنی چیزی که در حال حاضر موجود نیست و به این زودی در دسترس نخواهد بود.
وی در مورد آخرین کار تولیدی خود اضافه کرد: در سه، چهار سال اخیر با انتخاب شخصی تصمیم گرفتم از بسترهای رسمی‌ مستندسازی فاصله بگیرم به همین خاطر در چارچوبی خارج از حیطه‌هایی که جزو علاقمندی‌های من بود تجربۀ کاری جدیدی را برگزیدم. مستندهایی آموزشی در ساختار تلویزیونی با همکاری مرکز تحقیقات بیماریهای خونی مادرزادی کودکان تهیه کردم.
این کارگردان افزود: اما طرحهایی در پس ذهن هر مستندسازی همیشه پرسه می‌زند . طرح‌هایی که از گذشته داشته‌ام و پژوهش آن انجام شده مثل «جهیزیه» اما طرحی که به طور ویژه در حال پژوهش دربارۀ آن هستم پدیدۀ رو به افزایش اوتیسم در کودکان است با محوریت خانواده‌های این کودکان.