به گزارش صبا، به نقل از روابط عمومی گالری سهراب؛ دراین نمایشگاه مجموعه‌ای از ٦٧ اثر ابراهیم حقیقی که شامل ٦٠ کلاژ به ابعاد٣٣ در٣٣ وهفت مجسمه به نمایش گذاشته می‌شوند. کلاژها در ۳ نسخه و مجسمه ها در یک نسخه ارائه شده‌‎اند.

ابراهیم حقیقی در بخشی از استیتمنتی که برای این نمایشگاه نوشته، آورده است:

«در سال دوم دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، یعنی سال ۱۳۴۹، پس از عبور از سال اول و ته‌نشین شدن شگفتی‌های فضای تازه و متفاوت آن، در قیاس با مدرسه‌های خسته‌کننده نظام آموزش‌وپرورش، آشنایی با هنر و دیدن کتاب‌هایی پر از تصاویری که تا آن زمان ندیده بودی، تو را وادار به فکر کردن می‌کرد.

ورق زدن کتاب‌های نفیس هنر مدرن و رسیدن به آثار انبوه کاریکاتوریست‌های بزرگی چون سامپه، گورمه‌لن، بوسک، راوخ، توپور، لوین، شاوال، اشتاین‌بک و بسیاری دیگر، پنجره‌هایی تازه به باغ همیشه‌بهار هنر می‌گشود. کشف دسن، ترکیب‌بندی، نگاه و نگرش تلخ‌اندیشانه قرن بیستمی پس از جنگ‌های جهانی، همراه با صراحت بیان در آزاداندیشی نوپای هم‌عصرانی چون برشت، سارتر، کامو، راسل، بکت و یونسکو، در روزگار جنگ کوبا، ویتنام و غارت آفریقا، افق تازه‌ای پیش روی ما قرار می‌داد.

این دیدن‌ها و گشت‌وگذارها، به تمرین، بازی و تجربه‌کردن با کارتون به‌مثابه هنر انجامید؛ مسیری که پیش‌تر اردشیر محصص، احمد سخاورز، مصطفی رمضانی و کامبیز درم‌بخش، به‌عنوان نمایندگان زبردست ایرانی، آن را پیموده بودند.

هرچه خط‌خطی‌ها بیشتر می‌شد، حضور واقعی تیغ برای لمس مستقیم روی کاغذ و احساس تیزی و برندگی آن، بیشتر خودنمایی می‌کرد؛ تا جایی که تیغ، خود به عنصر اصلی آثارم بدل شد. به همین دلیل، در تمام کارهایی که پس از ۵۵ سال هنوز خلق می‌کنم، تیغ همچنان نقش اول را دارد و حتی اندازه آثار نیز تابع حضور اوست.

تیغ‌اندیشی، گاه بر ململ ابر سفیدی آرام‌لغزنده تکیه می‌زند و گاه بر تیغه‌ای بلند و بُرنده با شتاب فرود می‌آید. ناگزیر خواهی پذیرفت که این چیزی جز تقدیر تو نیست؛ چه در آن نقشی داشته باشی و چه نه. تقدیرِ عبور انسان از درازنای عمر جهان، از ازل تا ابد.

آدمیزاد که همزاد درد است، راهی جز پذیرش تیزی تیغ‌ها ندارد؛ تیغ‌هایی در مسیر، یا همچون شمشیر داموکلس، آویخته بر تار مویی بالای سر. تیغ‌هایی بر سر راه مردمان عاشق، گرسنه یا ترسیده؛ تیغ‌هایی در دست قدرتمندان، یا با همان نام قدیمیِ سرنوشت، خواسته و ناخواسته همجوار انسان.

تیغ، بُرنده، زخم‌زننده، خون‌ریز و هراسناک است. همیشه از تیزی تیغ ترسیده‌ام و چشم‌هایم را بر خون بسته‌ام، اما چه سود؛ تیغ و زخم و خون، بخشی ناگزیر از حضور انسان در جهان است. تو که نامت آدمی است، در میان تمام جانداران این کره خاکی؛ جاندارانی که آنان نیز از تیغ، زخم و خون، گریزی ندارند.»

نمایشگاه ابراهیم حقیقی از اول تا ٢١ خردادماه در گالری سهراب به نشانی خیابان سمیه، قبل از رامسر، شماره ١٤٢میزبان علاقه‌مندان خواهد بود.گالری سهراب یکشنبه‌ها تعطیل است.