به گزارش خبرنگار سینما صبا جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در روزهای اخیر از چهره‌های متفاوت با گریم‌های تازه‌ سرشار است. از تیپ‌های پر تکرار و قابل توجه در این رویداد «مادر» است. از ژاله صامتی در «سرهنگ ثریا» گرفته تا رویا تیموریان در فیلم «کت چرمی» و یا احترام برومند در فیلم «بعد از رفتن».

در خلال نام‌ها و کاراکترهای مذکور چهره نسیم ادبی دیده می‌شود. شخصیتی که در فیلم «پرونده باز است» جایگاه مادر مقتول را یدک می‌‌کشد. نسیم ادبی با ارائه حرارت و آتش غصه، تراژدیِ از دست دادن فرزندش را بروز می‌دهد. او در چارچوب‌هایِ تیپیکال مادر ایرانی قرار می‌گیرد و رفته رفته دامنه‌های شخصیت‌اش را در همین مسیر گسترش می‌دهد. همدم است و غم‌خوار. در برخورد با فرزندانش -خصو‌صا پسرش (مقتول)- سرشار مهر و محبت مادرانه است. از خطای پسرش چشم‌پوشی می‌کند اما از بحث کردن با دخترش پا پس نمی‌کشد.

نسیم ادبی بی برو و برگرد از تصاویر راستین مادر ایرانی در سینمای ایران و رسانه‌های جمعی است.