ایران در این روزهای وانفسا، بیش از هر زمان دیگری به احیای رسوم حماسی، آیینهای شاد و نژاده خود نیاز دارد؛آیینهایی که در سالهای اخیر بخشی از آنها در فهرست جهانی میراث فرهنگی ناملموس یونسکو به ثبت رسیده اما هنوز هم در عرصه ملی و محلی، آنچنان که باید مورد حمایت و پاسداری قرار نگرفتهاند.
