یادداشت | مجموعه رسانه ای صبا

فرجامی و حافظه ضعیف سینما

جعفر گودرزی رییس انجمن صنفی منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران در یادداشتی نوشت: کمایی که فریماه فرجامی این روزها دچارش شده حاصل بی‌توجهی و خودخواهی سینماست نه ضعف جسمانی و بی‌رحمی روزگاری که هیچ‌گاه برای کسی صبر نکرده! امروز برای او و شاید فردا برای من و شما!

درباره نمایش «خوابیدن» به کارگردانی افشین واعظی

ملاقات «خیام» و «شکسپیر» در بوتیک تئاتر ایران!

محمدعرفان صدیقیان | این روزها نمایشی از یک گروه جوان در حال اجرا است که می‌تواند مثال خوبی از شکل درست مدرنیسم در تئاتر ایران باشد.

سینمای کمدی روی لبه تیغ/ 3

از «حسن کچل» تا «دزد و پاسبان»؛ شادی‌های زندگی ما!

علیرضا اخلاقی | «حسن کچل» (1348) اولین اثر موزیکال ایرانی، نمونه درخشانی از این گونه سینمایی است که بر اساس یکی از داستان‌های فولکلور ایرانی با فیلمنامه، شعر و کارگردانی «علی حاتمی» ساخته شد؛ فیلمی که با حضور پرویز صیاد، کتایون امیر ابراهیمی و حسن خیاط‌باشی در حد قابل قبولی نظر منتقدان و تماشاگران را به خود جلب کرد و زمینه‌ساز خلق دست‌کم دو اثر مشابه شد.

تالارِ داستان کوتاه صبا

عبور میان «وحشی‌های خون‌خوار»

همه همونی هستند که خودشون به اون باور دارن....

محمود گبرلو در واکنش به اتفاقات اخیر پیرامون شبکه خانگی

آقایان! راهش این نیست

محمود گبرلو در یادداشتی پیرامون اتفاقات اخیر در واگذاری امور شبکه نمایش خانگی نوشت: آقایان بدانند عقب افتاده‌اند و مبارزه در میدان را باخته‌اند!! راهش واگذاری به این و آن نیست. باید آسیب‌شناسی کرد، باید با روش نوین، سیستم نظارتی را تبیین و تنظیم کرد. باید مطابق با واقعیت‌ها، نظریه‌های نوین فقهی را ارائه داد.

هر هفته یک فیلم با صبا؛ «آسایشگاه ساعت شنی»

فرمانده رویاهای نقره‌ای

نفوذی نامتعارف به جهان روح و روان! «آسایشگاه ساعت شنی» ساخته وویچیخ یژی ها‌س تجربه‌ای بدیع از مواجه شدن با رویاست!

یک بام و دو هوا؛ سخیف‌سازی در سینما خوب است، در پلتفرم‌ها بد؟!

یادداشت‌های سفارشی در فضای مجازی، با هدف ارزش‌گذاری بر نظارت در شبکه خانگی، همچو شب‌نامه در حال تکثیر است اما به‌دلایل مختلف، صرفا تلاش‌هایی تاریخ‌مصرف‌دار و بی‌ثمر به نظر می‌رسند.

به بهانه سالروز تولد عباس کیارستمی؛

پشت آن عینک دودی، تکه چوبی بر پهنه دریا رها شد!

پشت یک عینک دودی؛ بادی وزید، پرنده‌ای به آواز درآمد، سپیده سر زد، درخت به جوش و خروش افتاد، کودکی به خانه برگشت، شک پشت پنجره‌ خانه‌ای به دام افتاد، خاطره‌ای شیرین در جاده‌های بی آب و علف بازگو شد، غبار رنج بر چهره انسان‌ و انسانیت نشست، فصل‌ها یکی پس از دیگر رج خوردند، تقدیر از راز ناگفته خود دست کشید و تکه چوبی بر پهنه دریا رها شد!

سینمای کمدی روی لبه تیغ/2

از شوخ‌طبعی‌‌ متکی بر ادبیات نمایشی تا سینمای کمدی

علیرضا اخلاقی | آنچه سال‌ها به عنوان پیوست خنده‌دار همه فیلم‌های سینمایی در دوران فیلمفارسی هویت پیدا کرد؛ نوعی شوخ‌طبعی سینمایی متکی به پدیده‌های نمایشی مستقلی چون روحوضی، سیاه‌بازی، نمایش عروسکی و بیش از همه شوخ‌طبعی کم‌نظیری است که ریشه در ادبیات ایران دارد. تعداد انگشت‌شماری از فیلم‌هایی که در چهار دهه اخیر ساخته شده‌اند؛ آثار جدی و مطرحی هستند که می‌توان آنها را با کمی اغماض با معیارهای جهانی در گونه‌هایی چون کمدی سیاه، کمدی رمانتیک، کمدی موقعیت، کمدی شخصیت و کمدی کلام دسته‌بندی کرد.

سینمای کمدی روی لبه تیغ /1

سینمای کمدی؛ بازگشت به تاریخ / چگونه «کمدی» بسازیم و از «سینما» لذت ببریم؟

علیرضا اخلاقی | پس‌زمینه پیدایش فیلم‌های کمدی را باید در آغاز تاریخ سینما جستجو کرد؛ دورانی که فیلمسازان اولیه پس از ساختن مستندهای برگرفته از زندگی واقعی، خیلی زود به فکر خنداندن مردم با استفاده از این فناوری نوین افتادند. در سینمای امروز ایران باید با بررسی دقیق روندی که «یک چرخه تکرار» را سبب شده؛ خطر درافتادن به ورطه سرنوشت تکراری را کاهش داد و مسیر روشن‌تری را برای آینده این سینما ترسیم کرد.

پیشنهاد رئیس انجمن منتقدان برای رونق اکران و جلوگیری از فیلمسوزی

رییس انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی به مدیران سینما پیشنهاد داد تا فیلم‌های جدید را با یک نمودار هرمی وارد چرخه اکران کنند؛ آهسته، پیوسته و صبورانه و در مقابل برای ادامه اکران فیلم‌های موفق پیشین چند درصد از ظرفیت سینماها را حفظ کنند.

تالار قاتلان اندیشه‌

روزی که سیدرضا میرکریمی از دنیا برود&#۸۲۳۰;!

بله... دنیا یا بهتر است بگوییم مرگ؛ با هیچ‌کسی تعارف ندارد...

راز ماندگاری و محبوبیت پایتخت