نگاهی به «عطرآلود» و پیشرفت روایی و اتمسفر گیرای هادی مقدمدوست
محمدعرفان صدیقیان | «عطرآلود» با فراهم آوردن زمینهای انباشته از شاعرانگی متعادل، از واقعیت جاری و کادر بندی شده موجود در عمده فیلمهای اجتماعی سینمای ایران فراتر رفته و با طرح داستانی متفاوت و خلق اتمسفری گیرا، از قابلیتهای مدیوم سینما به خوبی بهره گرفته و مسیری متفاوت را پیشنهاد میکند.