مهدیه مالکی/صبا: مهدی شیخ‌عیسی، بازیگر نقش ابوسعَد در سریال «بیگانگان»، از سختی‌های بازی در نقش یک داعشی، بازآفرینی صحنه‌های احساسی، همکاری نزدیک با راما قویدل و اهمیت یادآوری بهای امنیت سخن می‌گوید؛ روایتی که از دل تجربه شخصی و زخم‌های جنگ می‌آید.

شما به‌عنوان یک بازیگر سوری، روایتگر دشمنی بودید که به کشورتان تجاوز کرده؛ بازی در نقش یک داعشی از نظر روحی برای شما چه دشواری‌هایی داشت؟

من به‌طور کلی، به‌عنوان بازیگر، هر نقشی را که می‌خواهم بازی کنم از نگاه همان شخصیت می‌بینم. معتقدم هر آدمی برای انجام هر کاری یک دلیلی دارد؛ شاید ریشه‌اش در دوران کودکی‌اش باشد، با آن فکر بزرگ شده باشد، یا به‌خاطر کمبود چیزی در زندگی‌اش، برای خودش دلیلی پیدا کرده باشد که آن کار را انجام بدهد.

اما با وجود این نگاه، چون خودم شخصاً از این گروه‌ها خیلی آسیب دیده‌ام و آن‌ها به وطنم آسیب زده‌اند، بازی کردن چنین شخصیت‌هایی از لحاظ روحی برای من واقعاً آزاردهنده است. هر وقت چنین فیلمنامه‌هایی را می‌خواندم، گریه‌ام می‌گرفت و حالم بد می‌شد.

با این حال، وقتی جلوی دوربین می‌روم، سعی می‌کنم تماماً جای آن کاراکتر قرار بگیرم و آن شخصیت را باور کنم تا بتوانم نقش را درست و واقعی بازی کنم.

چه شد که بازی در نقش یک داعشی را پذیرفتید؟

من شخصاً بازی در نقش‌های منفی را بیشتر دوست دارم. همیشه تلاش می‌کنم نقش‌هایی را انتخاب کنم که از خودم دورتر هستند، چون برایم جذاب‌تر و چالش‌برانگیزترند. برای هر نقشی که می‌پذیرم، تحقیق می‌کنم و سعی دارم آن شخصیت را عمیق‌تر بشناسم. هر نقشی که تا امروز بازی کرده‌ام برایم یک چالش بوده و همین چالش‌ها باعث می‌شود کار را بپذیرم و با انگیزه جلو بروم.

دشوارترین صحنه یا سکانس برای شما در این سریال کدام بود؟

راستش را بخواهید، تا حالا این موضوع را به هیچ‌کس نگفته‌ام. صحنه مرگ ابوسعَد برایم خیلی سخت بود، چون در آن لحظه یاد برادر شهیدم افتادم. برادرم هم از ناحیه قلب آسیب دیده بود و به شهادت رسیده بود. وقتی آن سکانس را بازی می‌کردم، همان خاطره برایم زنده شد.

آن زمان چیزی به کسی نگفتم و هیچ‌کس هم متوجه نشد، اما واقعاً برایم سخت بود که خودم را کنترل کنم و در همان شخصیت بمانم.

بنا به گفته برخی مخاطبان، لهجه عربی بازیگران این سریال بیشتر عراقی بود. لهجه عربی شما به‌عنوان یک داعشی چگونه طراحی شده بود؟

به‌طور کلی، شخصیت ابوسعَد و قاضی دیاب، چون پسرخاله هستند، در سریال عربیِ سوری صحبت می‌کردند و ما آن‌ها را به‌عنوان شخصیت‌های سوری معرفی کردیم.بنابراین لهجه من در سریال، لهجه عربیِ سوری بود، نه عراقی، چون هویت این دو کاراکتر بر اساس سوری‌بودن تعریف شده بود.

چالش‌های شما برای بازی در این نقش و حضور در این فیلم چه بود؟

به‌طور کلی شخصیت ابوسعَد در ابتدا به شکل دیگری نوشته شده بود، اما بعد از این‌که با آقای قوی‌دل صحبت کردم و پیشنهادهایی دادم، ایشان خیلی خوب از ایده‌ها استقبال کردند.

همان لحظه فهمیدم قرار است با یک کارگردان بی‌نظیر کار کنم و واقعاً هم همین‌طور بود. این همکاری باعث شد بتوانم شخصیت را بهتر بسازم و چالش‌ها برایم قابل‌تحمل‌تر و حتی لذت‌بخش‌تر شود.

فکر می‌کنید این سریال در کشورهای عرب‌زبان مورد استقبال قرار بگیرد؟

بله، فکر می‌کنم به‌شدت مورد استقبال قرار می‌گیرد. من یک ویدئوی یک‌دقیقه‌ای در شبکه‌های اجتماعی منتشر کردم که تقریباً یک میلیون بازدید گرفت و بازخوردهای بسیار زیادی داشت.

همین واکنش‌ها نشان می‌دهد که موضوع و فضای سریال برای مخاطبان عرب‌زبان جذاب است.

پرداختن به چنین سوژه‌ای را چقدر مهم می‌دانید؟

پرداختن به این موضوع بسیار مهم است، چون باعث می‌شود ارزش وطن‌مان بیشتر دیده و درک شود.

این‌گونه پروژه‌ها یادآوری می‌کنند که امنیت و آرامش با چه بهایی به دست آمده و چرا باید آن را قدر بدانیم. باعث می‌شود ارزش وطن‌مان بیشتر دیده شود. ما باید بدانیم امنیتی که امروز داریم، به‌سادگی به دست نیامده است.

خیلی‌ها جانشان را دادند تا ما در امنیت زندگی کنیم. ما با ساخت چنین سریال‌هایی تلاش می‌کنیم دین‌مان را به این عزیزانی که بی‌منت و بی‌حرف رفتند تا وطن بماند، ادا کنیم. این آثار یادآوری می‌کنند که امنیت چه بهایی داشته و چرا باید آن را قدر بدانیم.