ناصر ارباب/صبا؛ در روزهایی که مرزهای کشور و امنیت ملی تحت فشار قرار دارد، صدای تئاتر در میادین شهر، معنای تازه‌ای از وظیفه هنرمند را بازتعریف می‌کند. مرکز هنرهای نمایشی سوره با تشکیل کارگروهی ویژه، پویش نمایشی «مشت و میدان» را با هدف تولید آثار کوتاه‌مدت و اثرگذار آغاز کرده است. این پویش که با مدیریت امیرحسین شفیعی و به دستور آقای دادمان شکل گرفته، با تمرکز بر شخصیت‌هایی که نامشان با وطن‌پرستی گره خورده، در حال اجرای نمایش‌هایی نظیر «آرش» در میادین عمومی است. انوش معظمی، کارگردان و بازیگر این مجموعه، در این گفت‌وگو از پشت‌صحنه این حرکت فرهنگی و پیوند میان اساطیر ایران و مبارزات امروز می‌گوید.

وی در خصوص شکل‌گیری  و ماهیت این مایش‌ها گفت:«به موازات حمله وحشیانه و ظالمانه آمریکا و اسرائیل و ایادی نوکرصفتشان  به کشور عزیزمان ایران، مرکز هنرهای نمایشی سوره، به دستور جناب آقای دادمان و با مدیریت دوست هنرمندم جناب آقای امیرحسین شفیعی، به‌سرعت کارگروهی تشکیل داد؛ جهت تولید و ارائه آثار نمایشی کوتاهی که هم‌راستا با حضور مقتدرانه هموطنان غیور و با بصیرت در صحنه و در میدان مقاومت و مبارزه بود. به صلاحدید مدیران محترم مرکز هنرهای نمایشی سوره، وظیفه نگارش و کارگردانی این جریان نمایشی ، ذیل عنوان “مشت و میدان”، به بنده کمترین سپرده شد.

وی در ادامه تاکید کرد: پیرو این اصل که فرهنگ مقاومت و حضور مردمی در امر مبارزه با دشمنان، به‌طور ناگهانی و یک‌شبه حاصل نیامده و در گستره‌ی تاریخ و جغرافیای این آب و خاک، ریشه و امتداد داشته؛ پیشنهاد بنده جهت انتخاب سوژه برای نگارش متون نمایشی پویش “مشت و میدان”، انتخاب قهرمانان ملی/میهنی از میان شخصیت‌های اساطیری و تاریخی بود که نامشان با وطن‌پرستی و دشمن‌ستیزی در طول تاریخ گره خورده و جاودان گردیده؛ که خوشبختانه مورد پذیرش عزیزان در بخش مدیریت این جریان رسانه‌ای واقع شد.

از میان قهرمانان اساطیری، آرش کمانگیر، کاوه آهنگر، رستم دستان، گردآفرید و سیاوش پور کیکاووس و از بین قهرمانان تاریخی، آریو برزن، میرزاکوچک خان و رئیس‌علی دلواری انتخاب شدند؛ که به هر کدام از این قهرمانان از زاویه‌ای خاص در نگارش متون نمایشی پرداخته شد. به عنوان مثال، به داستان آرش کمانگیر از زاویه حفظ تمامیت ارضی کشور و صیانت از حدود و ثغور خطوط مرزی پرداخته شد؛ صدالبته عشق به وطن و دشمن‌ستیزی و تقویت فرهنگ حضور در میدان مبارزه و مقاومت، مخرج مشترک تمامی این هفت نمایشنامه میدانی می‌باشد.»

در ادامه، وی درباره همکاری‌های مستمر خود با حوزه هنری توضیح می‌دهد: «در رابطه با همکاری بنده با حوزه هنری، باید عرض کنم که در طول سی سال گذشته، بنده به‌طور مستمر و مکرر در مقاطع گوناگون افتخار همکاری با این مرکز محترم هنری را داشته‌ام و در مقاطعی به علت آمد و شد‌های مکرر به حوزه هنری و مرکز هنرهای نمایشی سوره، برخی دوستان تصورشان این بود که بنده هم جزو عوامل و کارمندان رسمی حوزه هستم؛ بالطبع پیشنهاد همکاری در این پروژه برای بنده بسیار عادی و طبیعی و البته افتخارآمیز بود؛ کما اینکه بنده کمترین همواره مورد لطف و تفقد دوستان گرامی در حوزه بوده‌ام.»

معظمی با اشاره به تجربه‌ی اجرای نمایش «آرش» در میادین می‌گوید: «اجرای نمایش آرش از طرف مدیریت محترم مرکز هنرهای نمایشی سوره به دلیل تجربه و سابقه ای که بنده در اجرای این گونه نمایشی دارم، به خودم سپرده شد که تا به امروز حدود ۱۰ اجرا داشته‌ام در میادین مختلف. ادامه اجراها با توجه به استقبال بی‌نظیر مردم و درخواست‌های مکرر، در دبیرخانه پویش نمایشی “مشت و میدان” در حال بررسی و برنامه‌ریزی است و اجراها قطعاً ادامه دار خواهد بود.همان‌طور که عرض کردم، استقبال مردم از مجموعه نمایش‌ها واقعاً عالی و کم‌نظیر است؛ مردم وقتی می‌بینند که هنرمندانشان به تکلیف ذاتی خودشان در این شرایط و بزنگاه حساس و خطرناک تاریخی، عمل می‌کنند و در کنار آن‌ها با تولید آثار هنری، مشت گره می‌کنند و شعار غیرت و وطن‌دوستی سر می‌دهند، واقعاً به شوق آمده‌اند و برای ادامه این راه سخت و سترگ، انرژی مضاعف کسب می‌کنند.»

در پایان، وی با تاکید بر رسالت هنرمندان، توصیه‌ای به همکاران خود دارد: «وظیفه هنرمند در هر موقعیتی این هست که دست از کار و تلاش و تولید نکشیده و با هر امکان و وسیله، اثرگذار باشد؛ کما اینکه ما در طول تاریخ پر فراز و نشیب این آب و خاک شاهد این مدعا بوده‌ایم. هنرمندان بزرگی همانند فردوسی، سعدی، حافظ، عطار و نظامی و مولانا و غیره، به فراخور وضعیت تاریخی که در آن می‌زیستند، با وجود مشکلات عدیده که بر سر راهشان بوده، دست از تلاش و تولید نکشیده‌اند و اگر چنین نبود، ما امروز نه شاهنامه‌ای می‌داشتیم، نه بوستان و گلستانی و نه آثاری جهانی مانند غزل‌های حافظ و رباعیات خیام.
بر همین مبنا، توصیه بنده به تمامی همکاران عزیزم در بخش‌ها و رشته‌های مختلف هنری این است که هر چه زودتر آستین همت بالا زده و دین خود را به این آب و خاک و به این ملت شرافتمند ادا نموده و سهمی و ردپایی هر چند اندک در تاریخ مبارزاتی این ملت با دشمنان قسم‌خورده و پلشت این آب و خاک، از خود به یادگار گذاشته و جاودان کنند، ان‌شاءالله.»