مهدیه مالکی/صبا؛  محمود گبرلو با اشاره به پرسش‌های مطرح شده درباره زمان دقیق ایفای نقش سینماگران در بحران‌های ملی، به حواشی جنگ‌ اخیر پرداخت و گفت: در شرایطی که کشور مورد تعرض قرار گرفته و جان‌های بسیاری فدا شده است، شاهد ایجاد موجی از حملات و اعتراضات نسبت به سکوت سلبریتی‌های سینماگران بخصوص در میادینی که حضور مردمی برپاست هستیم؛ این معترضان خواستار واکنش لحظه‌ای و اعلام وفاداری صریح سینماگران به رزمندگان و مجاهدان هستند.این فشارها به دلیل طولانی‌تر شدن بازه زمانی، ابعاد آشکارتری به خود گرفت؛ تا جایی که حتی زمزمه‌هایی مبنی بر مصادره اموال کسانی که با متجاوز یا طرفداران آن‌ها همکاری و همراهی کنند، مطرح شده است.در صورتیکه به دلیل قطع اینترنت و پراکنده بودن تجمع ها نمیتوان حضور علنی سلبریتی ها رصد کرد اما خبر دارم دلشان با مردم و حفظ وطن و خاک ایران است

این تحلیلگر سینما با بدیهی شمردن تأثیر همراهی هنرمندان در دوران بحران، تصریح کرد: بدیهی است که همراهی آشکار سینماگران ایرانی با مردم همچون حاتمی‌کیا، مجید مجیدی . میرکریمی و…باعث تقویت روحیه امید و نشاط در جامعه می شود می شود و البته از سکوت نهادهایی مانند «خانه سینما» و «خانه تئاتر» در این مقطع دلخورم اما نباید خواسته ای را به آنان تحمیل کرد.

گبرلو با تبیین تفاوت میان «سکوت رسانه‌ای» و «بی‌تفاوتی»، اظهار داشت: تجربه نشان داده است که سکوت ظاهری برخی هنرمندان هرگز به‌معنای بی‌اعتنایی به بحران یا هم‌سویی با متجاوز نیست. وی تأکید کرد: نقش کلیدی یک سینماگر اغلب «پس از بحران» و در هنگام تولید اثر نمایان می‌شود؛ همان‌گونه که در دوران هشت سال دفاع مقدس و جنگ ۱۲ روزه، آثار متعددی تولید شد که مظلومیت ایرانیان و مجاهدت‌ها را در تاریخ ثبت کرد، در حالی که بسیاری از عوامل آن آثار (اعم از تهیه کننده، کارگردان و بازیگر) در همان دورانِ وقوع جنگ، ظاهراً سکوت کرده بودند.

این کارشناس سینما در پایان نسبت به پیامدهای برخورد قهری با جامعه هنری هشدار داد و خاطرنشان کرد: قضاوت عجولانه درباره سینماگران می‌تواند آسیب‌های روحی و روانی جدی ایجاد کند. نباید با نگاهی ساده‌انگارانه، عده‌ای را علیه هنرمندان تهییج کرد، بلکه باید اجازه داد آن‌ها در مقام شاهد و ناظر بحران، در فرصت مناسب، گامی ماندگار برای ثبت حقیقت بردارند.