به گزارش صبا، رسالت بوذری مجری تلویزیون در یادداشت اخیرش نوشت:

پای در زنجیر پیشِ دوستان
بِهْ كه با بيگانگان در بوستان …

در ميانه چَکاچَک شمشیرها برای ایمان و ایران ،
چه باک از ریخته شدن خون !
عمری گفتم بابی انتی و امی و نفسی و اهلی و مالی و اسرتی
حالا تبلور و نمايش این ذکر هر لحظه ی من است!
ایران در این برهه تاریخی ، و‌ در شهادت رهبرش
_ ایرانی ترین رهبر این چند صد سال اخیر- مجاهدی نَستوه ، فقیهی آگاه ، ادیبی سخنور و سلاله سلسله اجداد مظلومش
جان در چلّه کمان نهاده و آرش وار _ گرچه به سوک سیاوش نشسته است _ در میانه آزمونی تاریخی است.
در این تَقَلُّب احوال و‌دگرگونی روزگاران ، جوهر مردان عیان می شود . مینویسم مردان و تو بخوان زنان… دختران …
پسران…كودكان…
و چه مردان و چه زنانی …
حیثیت مرگ‌ را به بازی گرفته اند و پرچم را پیراهن خود کرده اند ..
و بدا به حال بَدسِگالان این مرز …
شادخوارانِ تنِ زخمیِ وطن ، بی بهره گان از جُوی
شرافت اند …
چه سان گوش بسته اند بر صدای مُظاهرت و مُساعدت
ایرانیانی که می گویند این خاک کُنام روباهان و‌ دَریوزگان نیست!
هر آن که تخم بدی کِشت و چشم نيکی کاشت
دماغ بیهده پخت و خیال باطل بست

اگر ایران است…
اگر ایمان است …
نی تاراج دغلکاران است …
که بیشه مردان است …

رسالت بوذری
۱۵ اسفند ۱۴۰۴