به گزارش خبرنگار صبا، نشست خبری فیلم سینمایی «جهان مبهم هاتف» با حضور مجید رستگار (کارگردان)، امیر مهریزدان (تهیه‌کننده)، محمدرضا مظاهری و امید میرزایی (بازیگران) در فضایی گرم و تعاملی در پردیس ملت برگزار شد. در این نشست، سازندگان اثر از دشواری‌های تبدیل سوژه‌های واقعی به درام سینمایی و دغدغه‌ی تزریق خون تازه به رگ‌های سینمای ایران سخن گفتند.

آینده، متعلق به جوانان است؛ از پژوهش تا قصه‌گویی
در ابتدای نشست، امیر مهریزدان، تهیه‌کننده اثر، با اشاره به پیش‌فرض‌های تولید این پروژه گفت: «دغدغه اصلی ما از همان ابتدا، ترسیم افق روشن آینده بود. معتقدیم این آینده با دستان جوانان ساخته می‌شود. برای رسیدن به یک روایت منسجم، بیش از شش سوژه الهام‌بخش را از طریق فعالان تاریخ شفاهی بررسی کردیم تا به موردی رسیدیم که بیشترین ظرفیت دراماتیک را داشت.»
وی افزود: «بزرگ‌ترین چالش ما این بود که فیلم از فضای مستندگونه فاصله بگیرد و به یک اثر سینمایی قصه‌مند تبدیل شود. حضور مجید رستگار با سواد و سلیقه بصری‌اش، این مسیر دشوار را برای ما هموار کرد.»

تحول در سایه؛ وقتی کاراکتر مثبت، غافلگیر می‌کند
محمدرضا مظاهری، بازیگر فیلم، در خصوص پیچیدگی‌های نقش خود توضیح داد: «شخصیتی که بازی کردم، مسیر تحولی بسیار جذابی داشت. او در ابتدا فردی مثبت به نظر می‌رسد، اما به تدریج به دلیل حس نادیده گرفته شدن و چالش‌هایی که با شخصیت‌های “بهمن” و “هاتف” پیدا می‌کند، دچار پیچیدگی‌های رفتاری شده و دست به کنش‌هایی غیرمنتظره می‌زند.»

مجید رستگار، کارگردان فیلم نیز در تکمیل این بحث اضافه کرد: «در طراحی این کاراکتر تلاش کردیم ظاهری فریبنده و شیرین ایجاد کنیم تا مخاطب تا آخرین لحظه به او شک نکند و ضربه نهایی داستان، اثرگذاری لازم را داشته باشد.»

تزریق نیروی تازه؛ مقابله با انحصار بازیگران نمایش خانگی
رستگار در بخش دیگری از صحبت‌هایش به دشواری‌های تولید برای فیلم‌اولی‌ها اشاره کرد و گفت: «امروزه به دلیل اشباع فضای نمایش خانگی، اکثر بازیگران شاخص همزمان در چندین پروژه حضور دارند و این موضوع، انتخاب را برای ما بسیار محدود می‌کرد. اما ما این تهدید را به فرصت تبدیل کردیم.»

وی ادامه داد: «برای انتخاب تیم بازیگران، از بیش از ۴۵۰ نفر تست و اتود گرفتیم. معتقدم وظیفه فیلم‌ساز، معرفی استعدادهای تازه است. ثمره این تلاش، معرفی ۶ تا ۷ چهره جوان و مستعد است که در آینده حرف‌های زیادی برای گفتن خواهند داشت.»

عبور از خط قرمزهای مافیایی؛ واقعیت در خدمت درام
کارگردان «جهان مبهم هاتف» در پاسخ به پرسشی پیرامون چالش‌های پژوهشی کار گفت: «در جریان تحقیق، با واقعیت‌های عجیبی از نفوذ شرکت‌های نیمه‌خصوصی و مافیاهای اقتصادی روبرو شدیم که به دلیل حساسیت‌های بالا، امکان بیان مستقیم نام آن‌ها وجود نداشت. به همین دلیل، آگاهانه از واقعیت‌های عینی فاصله گرفتیم و به سمت شخصیت‌پردازی و خلق شرکت‌های فرضی رفتیم تا پیام اثر فدای حواشی نشود و بتوانیم در بطن یک قصه سینمایی، حرف اصلی‌مان را بزنیم.»
رستگار ضمن قدردانی از اساتید سینما گفت: «جذب بازیگرانی مثل آقای رضا کیانیان و خانم لیلا زارع برای یک کارگردان کار اولی معمولاً مثل عبور از هفت‌خوان است، اما هر دوی این عزیزان در ۱۰ دقیقه اول با ما به توافق رسیدند. آن‌ها دغدغه ساخت فیلم داشتند، نه دستمزد.»وی افزود: «خانم زارع ۱۰ روز بیشتر از قراردادش در کنار پروژه ماند و حتی یک ریال اضافه دریافت نکرد. این نگاه حرفه‌ای و حمایتی بزرگان سینما، بزرگ‌ترین دلگرمی برای ما در این مسیر پرفشار بود.»
تربیت نسل جدید؛ معرفی ۷ چهره نوظهور
در پایان، کارگردان فیلم با اشاره به تست گرفتن از بیش از ۴۵۰ نفر، تاکید کرد: «وظیفه ما تزریق خون تازه به سینماست. ثمره این فیلم معرفی ۷ جوان مستعد است که امیدوارم در آینده از آن‌ها بیشتر بشنویم. ما تلاش کردیم در کنار پرداختن به سوژه‌های حساس اقتصادی و مافیاهای نیمه‌خصوصی، استانداردهای بازیگری و فنی را نیز ارتقا دهیم.»
«جهان مبهم هاتف» با تمام محدودیت‌های لجستیکی و امنیتی، تلاش دارد تصویری ملموس از نبرد علمی و مدیریتی جوانان ایرانی در صنعت حساس انرژی ارائه دهد؛ فیلمی که به گفته سازندگانش، بیش از هر چیز بر پایه “امید” بنا شده است.