مهدیه مالکی/صبا، «اردوبهشت» یکی از فیلم‌های اجتماعی امسال است که با تکیه بر فیلمنامه‌ای برآمده از یک اتفاق واقعی و همکاری با یک کارگردان فیلم‌اولی ساخته شده؛ فیلمی که به گفته تهیه‌کننده‌اش محمد احمدی، هم مخاطب حرفه‌ای جشنواره را درگیر می‌کند و هم تماشاگر عام را. او در این گفت‌وگو از ریسک اعتماد، چالش‌های تولید و نگاهش به آینده سینمای ایران می‌گوید.

محمد احمدی، تهیه‌کننده «اردوبهشت» دوست دارد مخاطب بعد از تماشای فیلم، کمی گیج و درگیر از سالن سینما خارج شود؛ حسی که به باور او، نشانه ماندگاری یک اثر است. او در این گفت‌وگو از مسیر پرچالش تولید «اردوبهشت» و فلسفه انتخاب نام آن می‌گوید.

بودجه فیلم «اردوبهشت» به چه شکل تأمین شده؟ آیا فیلم کاملاً مستقل است یا از نهاد خاصی حمایت شده؟

همه بودجه فیلم خصوصی نیست و بخشی از سرمایه با مشارکت ویستا مدیا و بخشی هم با حمایت موسسه تصویرشهر تامین شده است ولی در نهایت سهم بخش خصوصی نسب به کل بودجه کمتر است.

چه شد که پذیرفتید فیلم «اردوبهشت» را تهیه کنید؟ با توجه به اینکه آقای داوودی اولین فیلم بلندشان را می‌ساختند.

واقعیت این است که من خیلی دوست دارم با کارگردان‌های فیلم‌اولی کار کنم و اگر بخواهم دقیق بگویم، حداقل ۷۰ درصد کارهایم با کارگردانان اول بوده و این تمایل همیشه در من بوده تا اگر در این دوستان استعداد و پتانسیلی وجود دارد، حمایتی از آن‌ها انجام شود، از طرفی، این همکاری برای من مثل یک سورپرایز است؛ اینکه با کسی کار کنی که هنوز نمی‌دانی خروجی کارش دقیقاً چه می‌شود، این ناشناخته بودن برایم جذاب است ضمن اینکه فیلمنامه برای من خیلی مهم است، متن از نظر من استاندارد، منسجم و دراماتیک بود و همین باعث شد تمایل بیشتری برای ورود به پروژه پیدا کنم.

کار کردن با کارگردانان اولی در کنار مزایا، چه چالش‌هایی دارد؟

چالش اصلی این است که دقیقاً نمی‌دانید نتیجه کار چه خواهد شد و توانایی آن فرد در عمل تا چه حد است، هرچند با صحبت و گفت‌وگو می‌شود تا حدی فهمید که چه میزان تجربه و توان اجرایی دارد، اما همچنان بخشی از ماجرا ناشناخته می‌ماند که البته من همین را دوست دارم.

نتیجه این همکاری‌ها همیشه رضایت‌بخش بوده؟

طبیعتاً نمی‌توانم بگویم صددرصد و در کارنامه‌ام یکی دو پروژه بوده که نتیجه نهایی ضعیف‌تر از تصورم درآمد، اما در مجموع تجربه مثبتی بوده است.

شما به‌عنوان مشاور کارگردان هم در کنار آقای داوودی حضور داشتید، در این جایگاه چه کمکی به ایشان کردید؟

واقعیت این است که آقای داوودی در این پروژه آن‌قدر نسبت به کارگردانی آگاهی داشتند که عملاً نیاز به مشاوره جدی نبود، چون فیلمنامه متعلق به خودشان بود، مشخص بود، فیلم را بارها در ذهن‌ خود ساخته و به اجرا کاملاً مسلط بودند.

موردی پیش آمد که بخواهید مسیر اجرا را تغییر دهید یا توصیه خاصی داشته باشید؟

خیر، نتیجه کار را که می‌دیدم، همه‌چیز درست بود، انتخاب‌ها منطقی و دقیق انجام شده بود.

در انتخاب بازیگران چقدر دخالت داشتید؟

یکی دو بازیگر را پیشنهاد دادم، اما درانتخاب بازیگران عوامل مختلفی موثر است و در مجموع، انتخاب‌ها درست بود و بازیگران به‌خوبی توانایی‌هایشان را نشان دادند و به نظر من بازیگران در هر نقشی که هستند بهترین بازی خود را ارائه دادند.

فیلم چه زمانی کلید خورد و فیلمبرداری چقدر طول کشید؟

فیلمبرداری از اواخر آبانماه ۱۴۰۳ شروع شد و در مجموع ۶۵ جلسه فیلمبرداری داشتیم، پروژه به‌خاطر لوکیشن‌های متعدد، تعداد بالای بازیگران و شلوغی صحنه‌ها، کار سخت و پرچالشی بود و آقای داوودی توانایی‌های خود را در این پروژه نشان دادند.

شرایط خاص کشور در روند فیلمبرداری مشکل یا وقفه‌های ناخواسته ایجاد نکرد؟

 البته ما کار تولید را دیر شروع کردیم ولی در شرایط خاص کشور چون در آن زمان شب‌کار بودیم کار را به وقفه انداخت، اما خوشبختانه کار متوقف نشد.

داستان فیلم درباره مردی با شرایط مالی سخت است که با یک پیشنهاد وسوسه‌انگیز مواجه می‌شود، این موضوع چقدر برای شما جذاب بود؟

طرح کلی این داستان تا حدی بر اساس یک اتفاق واقعی نوشته شده، فیلمنامه از نظر دراماتیک کشش خوبی داشت و قصه را به خوبی پیش برده بود همه این عوامل برای من جذاب بود و اتفاقاتی در فیلم وجود دارد که بسیاری از افراد با آن احساس همزادپنداری خواهند کرد.

مهم‌ترین چالش شما به‌عنوان تهیه‌کننده در این پروژه چه بود؟

هر فیلم چالش‌های خاص خودش را دارد، اما خوشبختانه با حضور آقای کاظم دانشی که در زمینه تهیه‌کنندگی کنار من بودند و زحمت‌های زیادی در تولید کشیدند و حضور ایشان موجب شد کار به‌خوبی پیش برود.

فیلم دچار ممیزی شد؟

خیر، خوشبختانه مشکلی از این بابت نداشتیم.

فکر می‌کنید فیلم بیشتر مخاطب جشنواره را جذب می‌کند یا مخاطب عام را؟

به نظر من این فیلم هر دو قشر را جذب خواهد کرد واصولا فیلم موفق باید بتواند هم مخاطب حرفه‌ای و هم مخاطب عام را درگیر کند واردوبهشت این ویژگی را دارد.

این فیلم چه تفاوتی با سایر فیلم‌های شما دارد؟

شاید یکی از تفاوت‌های آن پرستاره بودن فیلم است چون فیلم‌های من طی هشت سال اخیر تا این حد بازیگر چهره نداشته است.

این انتخاب با هدف کسب گیشه بوده؟

بله، قطعاً همین طور بوده است، وقتی بودجه اجازه می‌دهد، طبیعی است که تهیه‌کننده به سمت بازیگران شناخته‌شده برود ولی وقتی فیلم بودجه کافی نداشته باشد به اجبار از بازیگر چهره کمتری استفاده می‌شود و بودجه این فیلم خوشبختانه به دلایل مختلف از جمله فیلمنامه تامین شد.

برای حضور «اردوبهشت» در جشنواره‌های خارجی برنامه‌ای دارید؟

بله، حتما شرکت خواهیم کرد.

با توجه به ژانر اجتماعی فیلم و خلاصه قصه آن آیا با فیلم تلخی روبرو خواهیم شد؟

اردوبهشت یک درام اجتماعی است که تلخی های خاص خود را دارد ولی لحظات شیرین هم در آن وجود دارد.

در روند تولید، فیلمنامه تغییر کرد؟

با توجه به نظرات آقای داوودی که کارگردان و فیلمنامه نویس اثر هستند، تغییراتی جزئی داشت و بعضی اصلاحات در اجرا انجام شد که به بهتر شدن کار کمک کرد.

معرفی بازیگران جدید در فیلم های به سیمای ایران چقدر برایتان اهمیت دارد؟

این موضوع خیلی زیاد برای من اهمیت دارد چون سینمای ما به‌شدت به بازیگران جدید نیاز دارد و تکرار چند چهره ثابت در فیلم‌ها به سینمای حرفه‌ای لطمه می‌زند به همین دلیل در بیشتر فیلم‌هایم بازیگران جدید معرفی کرده ام و در تاریخ سینمای ایران فیلم‌های بسیاری بوده‌اند که به دلیل قصه و فیلمنامه خوب گرچه فاقد بازیگران چهره بوده ولی گیشه را به دست آورده و خوب فروخته است و این نشان‌دهنده تاثیر قصه و فیلمنامه خوب در فروش فیلم است.

تدوینگر  فیلم دخترتان است، آیا این نسبت تاثیری در تهیه‌کنندگی شما داشت؟

تعامل تدوینگر با کارگردان است و من هم هیچ وقت در تعامل آنها دخالتی نداشتم، به همین دلیل این نسبت تاثیری در تهیه کنندگی نداشته است.

دوست دارید مخاطب بعد از دیدن «اردوبهشت» با چه احساسی از سالن خارج شود؟

دوست دارم وقتی مخاطب از سالن خارج می‌شود کمی گیج باشد؛ یعنی فیلم بعد از خروج از سالن هم در ذهنش ادامه پیدا کند و سریع رهایش نکند.

علت انتخاب نام «اردوبهشت» چه بوده است؟

برگرفته از مضمون فیلم است اردویی که بچه‌ها به بهشت می‌روند.