مهدیه مالکی/صبا،فیلم سینمایی «بیلبورد» امسال با کارگردانی سعید دشتی و تهیه‌کنندگی مشترک محمدرضا مصباح و مهدی فتاحی در بخش سودای سیمرغ جشنواره فجر ۴۴ شرکت کرده است به این بهانه با مهدی فتاحی به گفت و گو نشستیم.

 شما امسال با فیلم «بیلبورد» با آقای سعید دشتی همکاری داشتید، با توجه به اینکه ایشان فیلم‌اولی هستند، تجربه این همکاری چطور بود؟ آیا با چالش خاصی مواجه شدید؟

سعید دشتی از جمله استعدادهای توانمند و نوشکوفای سینمای ایران است که مطمئنم در آینده بیشتر از ایشان خواهیم شنید، البته طبیعتاً کار با فیلم‌اولی‌ها همیشه ریسک بیشتری نسبت به کارگردانان حرفه‌ای دارد و سختی‌های خاص خودش را هم دارد، اما در کنار این سختی‌ها، شوق، انگیزه و انرژی بالایی که در بچه‌های فیلم‌اولی وجود دارد، لذتی به کار می‌دهد که باعث می‌شود با اشتیاق بیشتری وارد پروژه شوید.

 چه عاملی باعث شد شما این پروژه را بپذیرید؟

مهم‌ترین عامل، همکاری با آقای دکتر مصباح بود، ایشان از من دعوت کردند که به عنوان تهیه‌کننده در کنارشان باشم و در واقع این پروژه برای من فرصتی بود برای یادگیری و مشق کردن در کنار ایشان و پس از آن هم با سعید دشتی ارتباط گرفتیم و احساس کردم می‌تواند یک همکاری جذاب و موفق شکل بگیرد که خوشبختانه همین‌طور هم شد.

 با توجه به اینکه شما و آقای دکتر مصباح هر دو در مقام تهیه‌کننده حضور داشتید، تقسیم وظایف چگونه بود؟

 ما در این همکاری خیلی به شکل تقسیم کار نگاه نکردیم، آقای دکتر مصباح هدایت کلی پروژه را بر عهده داشتند و ما بیشتر در کنار ایشان یاد می‌گرفتیم و عملاً همه بخش‌ها به صورت گروهی و با همفکری جلو رفت و تفکیک مشخص و خط‌کشی‌شده‌ای وجود نداشت.

 به نظر شما فیلم « بیلبورد» بیشتر مخاطب جشنواره‌ای را جذب می‌کند یا مخاطب عام را؟

با توجه به اینکه موضوع فیلم به خود سینما و چالش‌های آن می‌پردازد و از نظر ساخت و کیفیت، رویکردی هنری و آرتیستی دارد، قطعاً ظرفیت بالایی برای حضور جشنواره‌ای دارد، از طرف دیگر، چون فیلم در یک فضای ژانری مشخص ساخته شده و دارای تعلیق و کشش داستانی است، تصور ما این است که می‌تواند یکی از فیلم‌های اجتماعی پرفروش سال آینده سینمای ایران هم باشد.

 در مقام تهیه‌کننده، کدام دغدغه محتوایی فیلم برای شما اهمیت بیشتری داشت؟

فیلمنامه این اثر جنبه‌های انسانی پررنگی دارد و پرداختن به وجوه انسانی از نظر من یکی از رسالت‌های اصلی تهیه‌کننده است و به نظرم در سراسر فیلم یک زیرمتن انسانی جریان دارد و در عین حال، نقدی جدی به فضاهای مجازی و برخی مناسبات رایج در سینما نیز در دل داستان دیده می‌شود.

 پرداختن به چنین سوژه‌ای در سینمای ایران چه چالش‌هایی برای شما ایجاد کرد؟

مخاطب این سوژه کاملا مخاطب عام است و قابلیت جذب مخاطب عام را دارد، به‌ویژه به دلیل فضای ملتهب داستان، همین ویژگی باعث می‌شود فیلم برای تماشاگر عام هم جذاب باشد و ما معتقدیم این فیلم می‌تواند فروش خوبی داشته باشد.

 بخش پلیسی فیلم بیشتر جنبه داستانی دارد یا بازتابی از واقعیت است؟

این بخش هم به پیشبرد داستان کمک می‌کند و هم در قالب یک تریلر منسجم تعریف می‌شود. هدف این بود که با حفظ جذابیت ژانری، مخاطب عام هم به خوبی با فیلم ارتباط برقرار کند.

به عنوان تهیه‌کننده تا چه اندازه در انتخاب بازیگران و سایر بخش‌ها نقش داشتید؟

نقش تهیه‌کننده فقط به انتخاب بازیگر محدود نمی‌شود و ما از مرحله نگارش فیلمنامه در کنار یک تیم توانمند حضور داشتیم و چندین ماه روی متن کار شد، در مراحل اجرایی هم انتخاب بازیگران با همفکری انجام شد و ترکیب بازیگران نشان می‌دهد که در کنار اهمیت مسائل هنری، به جذب مخاطب هم توجه داشتیم.

 از نظر شما نقطه قوت اصلی فیلم چیست؟

برای ما این فیلم مثل فرزندمان است و نقاط قوت زیادی دارد، خاصه در بخش بازیگری، شاهد نقش‌آفرینی متفاوت و کم‌نظیری از خانم درگاهی هستیم و حضور آقای امین حیایی هم با یک نقش متفاوت، بسیار قابل توجه است، در بخش‌های فنی، طراحی صحنه و لباس، فیلمبرداری توسط محمد فکوری، تدوین میثم مولایی و همچنین صداگذاری و صدا‌برداری، همگی در سطح بسیار بالایی قرار دارند، به‌ویژه تدوین فیلم که نقشی کلیدی در ساختار آن دارد.

 تولید فیلم از چه زمانی آغاز شد و چه زمانی به پایان رسید؟

پروسه تولید فیلم به طور کلی سه ماه تولید کشید و ما از اواخر مهرماه پیش تولید را آغاز کردیم و تقریباً هم‌زمان با تحویل نسخه جشنواره به پایان رسید.

 شرایط اجتماعی که روزهای قبل شاهد آن بودیم در تولید شما خللی وارد کرد؟

قطعاً سختی‌هایی وجود داشت، اما با همت گروه تلاش کردیم کمترین آسیب به فیلم وارد شود و پروژه به‌موقع به سرانجام برسد.

 در مسیر تولید با چالش‌هایی مثل سانسور یا مشکلات محتوایی مواجه نشدید؟

خیر، خوشبختانه همه چیز به‌خوبی پیش رفت، پروانه‌ها به‌موقع صادر شد و چون سرمایه‌گذاران بخش خصوصی بودند و فیلم کاملاً مستقل تولید شد، با مشکل خاصی مواجه نشدیم.

 تعامل نزدیک تهیه‌کننده و کارگردان تا چه حد در کیفیت نهایی فیلم مؤثر است؟

هرچه تعامل و همکاری بین اعضای یک پروژه بیشتر باشد، خروجی کار هم بهتر خواهد بود، در این پروژه هم تعامل بسیار خوبی بین تهیه‌کننده، کارگردان و سایر عوامل وجود داشت و به نظرم نتیجه آن در فیلم کاملاً مشهود است.

 حضور فیلم «بیلبورد» در جشنواره فیلم فجر چه اهمیتی برای شما دارد؟

جشنواره فجر نقش مهمی در تقویم سینمای ایران دارد، به‌ویژه برای فیلم‌اولی‌ها و فیلمسازان جوان، بستر مناسبی برای معرفی آثارشان است و به همین دلیل حضور در جشنواره برای ما اهمیت زیادی داشت.

 با توجه به شرایط امروز سینما، برای بازگشت سرمایه چه راهبردی داشتید؟

با توجه به نوع ساخت و خروجی فیلم، تصور ما این است که فیلم در گیشه موفق خواهد بود و هم بازگشت سرمایه دارد و هم می‌تواند سودآور باشد.

دوست دارید مخاطب بعد از تماشای فیلم با چه احساسی سالن سینما را ترک کند؟

دوست داریم مخاطب با حس خوشایندی از سینما خارج شود؛ در عین اینکه سرگرم شده، به زیرمتن‌های انسانی فیلم هم فکر کند و احساس کند زمانش با دیدن این فیلم تلف نشده است و در عین حال مخاطب را به تحمل و تفکر بیشتر رهنمون کند.

 اگر پیشنهادی برای بهبود جشنواره فجر داشته باشید، چه خواهد بود؟

به نظر من تثبیت جایگاه دبیر جشنواره و ایجاد یک دبیرخانه دائمی می‌تواند به شکل‌گیری ساختار منسجم‌تر جشنواره کمک کند، پیشنهاد من این است که دوستان در سازمان سینمایی در جهت تثبیت و سازماندهی دبیرخانه دائمی تلاش کنند.