به گزارشصبا، محمد برزویی‌پور کارگردان فیلم سینمایی «پروانه» از آثار راه یافته به چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر درباره این اثر گفت: این فیلم از یک دغدغه کاملاً شخصی می‌آید. به اعتقاد من در شرایط فعلی جامعه ما، پرداختن به برخی مسائل اجتماعی کمرنگ شده و ترجیح دادم در نخستین تجربه فیلم‌سازی‌ام، به سراغ یکی از اتفاقاتی بروم که در جامعه وجود دارد و بتوانم سهم کوچکی در بازتاب آن داشته باشم. این موضوع از ابتدا دغدغه اصلی من بوده است.

این کارگردان درباره داستان فیلم بیان کرد: داستان حول یک اتفاق می‌چرخد که محور آن یک شخصیت است؛ فردی که به اتهام قتل همسر دوستش بازداشت شده و با چالش‌های متعددی روبه‌روست تا ثابت کند مرتکب این قتل نشده و بی‌گناه است. می‌توان فیلم را تا حدی در دسته آثار جنایی و معمایی قرار داد، البته در کنار این فضا، نگاهی عاشقانه نیز در روایت وجود دارد که بخشی از هویت اثر را شکل می‌دهد.

برزویی‌پور اظهار کرد: به نظر من، معمولاً فیلم‌سازان اول جسارت بیشتری دارند. این جسارت تا حدی ناشی از کم‌تجربگی آن‌ها نسبت به فیلم‌سازان باسابقه است. کارگردانان بزرگ‌تر، در ژانرهای مختلف آثار موفقی ساخته‌اند و معمولاً با یک سبک یا فضا شناخته می‌شوند، بنابراین ترجیح می‌دهند در همان مسیر شناخته‌شده حرکت کنند. در مقابل، فیلم‌سازان اول این امکان را دارند که ریسک بیشتری بپذیرند و به سراغ ژانرهای متنوع بروند. شخصاً همواره به کارهای سخت علاقه‌مند بوده‌ام و فکر می‌کنم این فیلم نیز از همان جنس است. ژانر جنایی و معمایی با وجود اینکه در مقاطعی پاسخ خوبی از مخاطب گرفته، اما کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد.

این کارگردان تصریح کرد: سینمای بدنه امروز بیشتر به سمت اتفاقات و جریان‌هایی می‌رود که تضمین بازگشت سرمایه دارند. به نظر من، این مسئله الزاماً به فیلم‌سازان بازنمی‌گردد، بلکه بیشتر ناشی از اقبال محدود مخاطبان به این نوع آثار است. هرچند تجربه نشان داده زمانی که مخاطب این فیلم‌ها را می‌بیند، از آن‌ها استقبال می‌کند، اما در مجموع ترجیح می‌دهد کمتر به سراغ چنین ژانرهایی برود.

وی در ادامه و در پاسخ به پرسشی درباره چالش‌های ساخت نخستین فیلم سینمایی خود گفت: بزرگ‌ترین چالش من در گام اول، پیدا کردن تیمی بود که حاضر شود تهیه‌کنندگی این فیلم را بر عهده بگیرد. در واقع، اصلی‌ترین مسئله، جلب اعتماد یک تهیه‌کننده برای ورود به پروژه بود. برای به سرانجام رساندن همین فیلم، حدود پنج سال تلاش کردم تا بتوانم پروژه را به مرحله تولید برسانم. این پروسه پنج‌ساله را پشت سر گذاشتم تا در نهایت به نتیجه رسید و خوشبختانه توانستیم وارد مرحله عملیاتی شویم. به‌طور مشخص، از تیرماه وارد مرحله پیش‌تولید شدیم و کار به‌صورت جدی آغاز شد. در نهایت توانستیم کار را در اواخر آذرماه به سرانجام برسانیم و فیلم را به دبیرخانه جشنواره ارسال کنیم.

این کارگردان توضیح داد: کار با بهمن کامیار در مقام تهیه کننده برای من تجربه‌ای بسیار درجه‌یک بود، چراکه فردی کاملاً حرفه‌ای، خوش‌اخلاق و دقیق هستند و حضورشان در پروژه اطمینان‌بخش بود. در کنار ایشان، یک تهیه‌کننده اجرایی بسیار همراه نیز در پروژه حضور داشت؛ آقای سجاد رحیمی که نقش مهمی در پیشبرد تولید فیلم ایفا کردند. ایشان سال‌ها در پروژه‌های مختلف، از جمله فیلم «سد معبر»، فعالیت داشتند و سابقه همکاری طولانی‌مدت با آقای کیایی را در کارنامه خود دارند. امسال نیز به‌عنوان تهیه‌کننده اجرایی، همراه ما بودند و زحمات زیادی برای این فیلم کشیدند. کمک‌های آقای کامیار و آقای رحیمی تأثیر بسیار زیادی در روند تولید داشت و از نظر حرفه‌ای و شخصی، برای من ارزش افزوده بزرگی ایجاد کرد.

برزویی‌پور درباره حضور فیلمش در جشنواره گفت: من هم مانند بسیاری از عزیزانی که این روزها حال‌وهوای خوبی ندارند، از دل همین مردم هستم و طبیعی است که نسبت به شرایط موجود احساس ناراحتی و دلگیری داشته باشم. واقعیت این است که حال عمومی جامعه خوب نیست و این موضوع بر روحیه همه ما تأثیر گذاشته است. با این حال، مسئله‌ای که وجود دارد این است که هر فیلم‌سازی، به‌ویژه فیلم‌سازان اول، ناگزیر است فیلمی را که ساخته، در جایی به اهالی سینما و رسانه ارائه کند. جشنواره، فارغ از هر دوره و هر شرایطی، یک رویداد سینمایی است که این امکان را فراهم می‌کند. من نزدیک به ۱۷ سال تلاش کرده‌ام تا بتوانم به این نقطه برسم و اولین فیلمم را بسازم و در چنین فضایی نمایش بدهم. طبیعی است که این مسیر با فراز و فرودهای بسیاری همراه بوده و هنوز هم هست. در نهایت، تلاش ما این است که در این مسیر بمانیم و کارمان را پیش ببریم و ببینیم در ادامه چه اتفاقی رقم خواهد خورد.

نشر اول: خبرگزاری رها