
مهدیه مالکی/صبا؛ نوشین مسعودیان با بازی در فیلم «تابستانی که برف آمد» به کارگردانی نسیم فروغ، حضوری متفاوت و تأثیرگذار را رقم زده است. او که پیشتر با نقشآفرینی در آثار تلویزیونی و فیلمهایی چون برف آخر شناخته شده بود، اینبار نقشی پیچیده و انسانی را ایفا کرده است. در این گفتوگو، از تجربه حضور در فیلمی که در جشنواره مادرید نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن شد، تا دغدغههای شخصی و نگاهش به بازیگری گفتوگو کردهایم.
در فیلم «تابستانی که برف آمد» شاهد این هستیم که موضوعات فیلم به یکباره به مخاطب منتقل نمیشود بنابراین شخصیتها باید به تدریج اطلاعاتی را به مخاطب بدهند، در چنین حالتی بداهه بازیگر کمتر و پیروی او از روند فیلمنامه بیشتر است با این روند چالشی نداشتید؟
نه چالشی نداشتم چون این بخشی از کار بازیگری است و باید به اندازه حسی که تماشاگر هر لحظه باید دریافت کند بازی کنیم، در این فیلم برای همراهی مخاطب با فیلم، اطلاعات کم کم به مخاطب داده میشد و هسته اصلی قصه و سرگشتگیهایی که کاراکترها خاصه کاراکتر اصلی دارد به خاطر موضوع اصلی فیلم است، رعایت این نکات در هنگامه بازی مهم است بنابراین باید پیشبینی کنی که میخواهی مخاطب چه حسهایی را تجربه کند و چه میزان اطلاعاتی به آن حس داشته باشد.
از طرفی، بازیگر همیشه نمیتواند بداههگویی داشته باشد ولی بازیگری که هیجان برای بازی کردن داشته باشد میداند چه جاهایی میتواند بداهه داشته باشد چون لحظه به لحظه فیلم را در ذهن خود چیده البته درباره این کار اینچنین نبود که بتوانیم خیلی بداهه داشته باشیم چون یک ساختار کلی مشخص شده داشت و از طرفی ارائه اطلاعات به تماشاگر چیده شده بود بنابراین خیلی مهم بود که روی همان مرز باریکی که فیلمنامه قبلا مشخص و کارگردان تعیین کرده حرکت کنیم تا به قول معروف «کار بیرون زده نشود».
کدام ویژگی شخصیتی کاراکتر ماهی را دوست داشتید؟
کاراکتر ماهی علیرغم چیزی که نشان میداد که عصبانی و دلشکسته است، بسیار احساساتی و حامی بود و من این بعد پنهانی کاراکترها را خیلی دوست دارم چون منجر به کنجکاوی و کشف مخاطب نسبت به آن کاراکتر میشود، این کاراکتر عشق پنهانی داشت و این مدل رفتار را برای کنترل مشکل خودش انتخاب کرده بود.

نقش ماهی در این فیلم کم ولی تاثیرگذار بود، به چه علت این نقش را پذیرفتید؟
من به نقشهای کم و کوچک اعتماد و علاقه دارم چون بازیگر در نقشهای کم میتواند خود را محک بزند، گویی همین کم بودن بازیگر را به چالش میکشد و فرصت محک زدن توانایی بازیگر را فراهم میکند که بهترین خود در آن نقش باشد و تاثیرگذاری آن نقش کم را زیاد کند، در تجربه قبلی نیز نقش کمی داشتم که برایم بسیار لذت بخش بود و به قول معروف «مزه آن هنوز زیر زبانم بود» بعد از آن نقش هیچ گاردی نسبت به نقشهای کم نداشتم چون هر بار به من اثبات میشود که نقشهای کوچک ولی تاثیرگذار، پتانسیل بالایی برای بازی دارند.
کاراکتر ماهی اهل حرف زدن و به چالش کشیدن است و به خود حق طلبکار بودن میدهد، ماهی نقش متفاوتتری نسبت به کارکترهایی قبلی بود و دوست داشتم چنین شخصیتی را بازی کنم، گرچه ابتدای فعالیت بازیگری من بود ولی دلم میخواست از همین ابتدا نقشهایی متفاوت بازی کنم و کاراکترهایی که تاکنون بازی کردهام با هم متفاوت هستند به همین دلیل به کم و زیاد بودن نقش خیلی توجه نمی کنم بلکه به آنچه باید از من دیده شود توجه میکنم.
نقش شما در این فیلم گرچه کم بود ولی نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن فیلمهای خارجی زبان در بخش مسابقه پانزدهمین جشنواره بینالمللی شد، به نظر شما چه ویژگی موجب دیده شدن این نقش شد؟
برای من این اتفاق غیرمنتظره و خوشحال کننده بود و واقعا سوپرایز شدم، خانم بحرالعلومی در فیلمهایی که تهیه میکنند پشتکار بسیاری دارند و فیلم را در فستیوالهای مختلف شرکت میدهند به عبارتی بعد از ساخت فیلم آن را رها نمیکنند و همین پشتکار ایشان باعث شد که فیلم که در جشنواره های مختلف دیده شود، این تجربه برای من بسیار شیرین است چون اولین کاندیداتوری بینالمللی من است و امیدوارم که این روند ادامه دار باشد.
کاندید شدن شما در جشنواره اسپانیا چه تاثیری در آینده کاری و انتخاب نقشهای شما خواهد داشت؟ آیا در آینده نقشها را گزیدهتر انتخاب میکنید؟
من نقشها را خیلی حسی و دلی انتخاب میکنم و احتمالا همین روند را ادامه خواهم داد چون این روش نتیجه خوبی برای من به همراه داشته، اتفاقا زمانهایی که بر اساس تصمیمهای منطقی و بر خلاف غریضهام نقش انتخاب کردهام همیشه پیشمان شدهام، به نظر من نقشها بازیگر را صدا میکند و اگر با کاراکتری ارتباط بگیرم آن را بازی میکنم، کاندید شدن من در این جشنواره خیلی در انتخابهای بعدی من تاثیرگذار نخواهد بود چون من همواره در هر نقشی سعی کردم که بهترین را بازی کنم.
کارگردان و ژانر در انتخاب نقشها چقدر برایتان اهمیت دارد؟
هرچقدر فیلم چالش بیشتری برایم داشته باشد برایم جالبتر است به همین دلیل بازی در ژانرهای مختلف را دوست دارم بنابراین ابتدا کاراکتر، فیلمنامه و در مرحله بعد کارگردان برایم اهمیت دارد چون ممکن است کاراکتر جالبی نوشته شده باشد که درخواست کارگردان با خواسته و تصور من در اجرا متفاوت باشد و این تفاوت فارغ از اینکه کدام خواسته درست است به کار آسیب میزند، در همان گپ و گفت اولیه همسو بودن خواستههای بازیگر و کارگردان با یکدیگر مشخص میشود که بر اساس آن تصمیم میگیرم.
فیلمهای مستقل و اجتماعی بیش از اینکه در داخل کشور دیده شود در جشنوارههای خارجی دیده میشود، به نظر شما علت این امر چیست؟
وضعیت اجتماعی و جامعه در این امر خیلی موثر است و بخش دیگر به پتانسیل فیلمها برای حمایت اسپانسرها مربوط میشود ضمن اینکه سینما و تماشای فیلم برای مخاطبی که شغلش مرتبط با سینما نیست در حد یک تجربه دو ساعته است بنابراین ترجیح میدهد این تجربه با خنده، هیجان و حال خوب همراه باشد، جامعه ما نیز در حال حاضر دوست دارد چیزی فارغ از زندگی خود را تجربه کند و چون زندگیهای ما مملو از کرختی، استرس و اضطراب است و من حق میدهم که تماشاگر نخواهد چنین فیلمهایی را ببیند. البته باید به این نکته توجه کرد که در خارج از کشور نیز فیلمهای تجاری از فیلمهای مستقل فروش بهتری دارند ولی چون فیلمهای مستقل آنها در سطح گستردهتری اکران شد و متقاضی بیشتری دارد بیشتر دیده میشوند ولی در کشور ما این تعداد کمتر است و این نکته فقط مختص به کشور ما نیست و همه جای دنیا همین است مثلا در سینمای فرانسه، کره و ژاپن فیلمهای با اکرانهای گسترده برای تماشاگران اصلی آنها است که هدف آنها از تماشای فیلم تفریح و سرگرمی است ولی فیلمهایی که ما از این کشورها دانلود کرده و تماشا میکنیم ممکن است در اکران عمومی خیلی مورد توجه قرار نگیرند چون تلفیق این دو خواسته تماشاگر با هم کار راحتی نیست و به نظر من این تفاوتها طبیعی است و تماشاگر حق دارد انتخاب کند چه چیزی ببیند، همانطور که بازیگر دوست دارد نقشهای متفاوتی را بازی کند و در انتخاب نقشها آزاد باشد.
حرف پایانی؟
در پایان از همه همکارانم خاصه رضا اخلاقی عزیز تشکر میکنم چون بازیگری است که بازیگری در کنار او هم آموزنده و هم جذاب است همچنین از مریم بحرالعلومی که حواسش به همه موارد هست و فیلم را پشتیبانی کرد تشکر می کنم و همین طور تشکر میکنم از نسیم فروغ عزیز که گرچه تجربه اولش بود ولی حمایتگر و همراه بود و نکتههایی کلیدی را برای ایفای نقش بیان می کرد.