
به گزارش خبرنگار تئاتر صبا، نمایش «خانه روشنی» روایتی صادقانه، دقیق و موشکافانهای از شرایط زیست، روابط و زندگی و ناگفتههای یک خانواده متوسط طبقه شهری با بازهای رئالیستی و درست بازیگرانش است. آیلار نوشهری با استاده از قدرت تحلیل شمایل درستی از یک زن محجبه و مومن طبقه متوسط شهری را در بازیاش ارائه میکند. در کارنامه بازیگری و کارگردانی نوشهری که فارغالتحصیل رشته بازیگری و کارگردانی است، آثاری نظیر سقوط در کوه مورگان، مونودرامهای زنانه، اوستا نوروز پینه دوز و عروسی خون دیده میشود. خانه روشنی، درامی اجتماعی است که یک معضل خانوادگی را بازنگری میکند و هر شب ساعت ۱۹ در ماه جاری میزبان مخاطبان در تماشاخانه ارغوان است. این نمایش به نویسندگی نوشین تبریزی و تهیهکنندگی منوچهر هادی، بازی مرضیه صدرایی، فیروز حیدرزاده، پژمان عبدی، آیلار نوشهری، مهسا ایرانیان، عقیل بهرامی، بهداد قادری، مهناز نوروزی، شهناز نوروزی، مبینا هادی و مسلم گلچین روی صحنه میرود. زهرا رشنین، آرمان متیننیا (دستیار کارگردان)، شیرین جهانزاده (عکاس)، زهرا گلزاری (طراح لباس)، شهاب شریفی (طراح صحنه)، شبنم روزبهانه (طراح و مجری گریم)، امیرحسین صحرانورد (طراح پوستر و گرافیست)، دکتر تیاتر (مدیر تبلیغات و رسانه)، رسانه تهران تیاتر در اینستاگرام (تبلیغات فضای مجازی) دیگر عواملی هستند که در این اثر نمایشی حضور دارند. با نوشهری درباره حضورش در نمایش خانه روشنی و ویژگیهای نقش کتایون گفتوگویی انجام دادهام.

[عکسها: شهرزاد بدرود، باشگاه فیلم و عکس صبا]
٭٭٭ همین چند ماه قبل در نمایش «بی صور فلکی» نقش یک زن آمریکایی به نام استلا را بازی کردید که هیچ هدفی در زندگی به جز توجه به ظاهرش ندارد و در «خانه روشنی» در قالب یک زن میانسال محجبه و معتقد طبقه متوسط شهری فرو رفتید. به نظر میرسد این تنوع نقش برایتان اهمیت زیادی دارد؟
– برای من حضور در یک اثر نمایشی و تفاوتش با کار قبلیام به لحاظ شخصیتی خیلی مهم است و دوست ندارم مدام خودم را تکرار کنم. مواجهه با نقش جدید که ویژگیهای متفاوتی دارد برایم چالشهای شیرینی به همراه دارد… علاقهای ندارم مخاطبی که بازیهای من را دنبال میکند با این نکته مواجه شود که من نقشهای شبیه به هم را بازی میکنم. از طرفی دوستان کارگردان به من لطف دارند و چنین نقشهایی را پیشنهاد میدهند و تلاش میکنم با تجریه دو دهه بازیگری، انتخاب اشتباهی انجام ندهم و نقش قابل دفاعی را برای بازی انتخاب کنم.
٭٭٭ آیا از ابتدا هم قرار بود در «خانه روشنی» نقش کتایون را بازی کنید؟
– کارگردان موقعی که مشغول انتخاب عوامل بود با من تماس گرفت و تاکید کرد که این نقش را برای بازی من طراحی کرده و نوشته و یک شمای کلی از نقش و فضای درام داستان را برایم توضیح داد. در ذهنم معماری نقش را طراحی کردم که این زن چه خصوصیاتی میتواند داشته باشد. چون سابقه همکاری با بابک قادری داشتم، میدانستم که نقش خوب و جانداری است. از ویژگیهای کارهای ایشان این است که خیلی قابل باور و نزدیک به زندگی مینویسد و بازیگرش را در مسیر درستی هدایت میکند.
٭٭٭ اگر قدرت انتخاب میان چند نقش زن نمایش را داشتید آیا بازهم کتایون را انتخاب میکردید؟
– بله، زیرا به لحاظ شخصیتی و تفکری خیلی از من دور بود و دوست داشتم تجربهاش کنم.
٭٭٭ ویژگی مهم کتایون این است که قشر قابل توجهی از زنان جامعه ما را که علیرغم داشتن رویکرد سنتی ، تفکرات دینی اصیل و بدون ظاهرسازی و ریا دارند، نمایندگی میکند.
از این جنس زنان کمتر در درامهای نمایشی تئاتری ما نوشته شده والبته ایفای نقش این نوع زنها در حکم شمشیر دولبه است و من با کوچکترین سهلانگاری، درگیر کلیشهها میشدم. نمونه ظاهری این نوع زنان را در دور و برمان زیاد میبینیم و اگر بخواهیم به زندگی و تفکراتشان سرک بکشیم، با اتفاقات زیادی مواجه میشویم.
٭٭٭ خانواده کتایون چندان مذهبی نیستند…
– همینطور است و این مربوط به شرایط زیست او در زندگی مشترک با همسرش است که خانوادهای متدینی هستند و دلیلش هم ازدواج در سن کم است که شخصیتاش در خانواده شوهرش شکل میگیرد.
٭٭٭ استفاده از لهجه آذری توسط شما در حالی که خانواده شما اصالتی تهرانی/ لواسانی دارند، چگونه انجام شد؟
– ببینید، شوهر کتایون که راننده تاکسی است، ترک زبان است و کتایون تحت تاثیر او و خانوادهاش ترکی صحبت میکند. البته در متن به این مسئله اشاره نشده بود. در تمرینات با توجه به اصالت آذری من، کارگردان موافقت کرد برای رنگ آمیزی و جذابیت بهتر نقش، من آذری صبحت کنم و کارگردان از ویژگی من و پارتنر روبهروی من [که ایشان هم آذری هستند] استفاده درستی انجام داد.

٭٭٭ استفاده از لهجه هم در حکم شمشیر دولبه است…
– بله، در برخی از نمایشها دیده شده که فقط برای ایجاد موقعیت کمدی از لهجهها استفاده میشود اما کتایون و شوهرش در «خانه روشنی» بیشتر در لحظات جدی و دراماتیک باهم ترکی صحبت میکنند.
٭٭٭ رابطه کتایون و مادرش در غباری از سوتفاهم و بدبینی، چندان دوستانه نیست…
– همانطور که مادر اشاره میکند، موقعی که برای به دنیا آوردن کتایون به زایشگاه رفته است، در برگشت به خانه با زن صیغهای حاجی مواجه میشود و مادر هم بابت این قضیه دلچرکین میشود و محبتی هم به کتایون نمیکند. جایی در نمایش به مادرش میگوید آرزو به دل مانده یکبار او را با نام کوچکش صدا کند. ته داستان هم از این وضعیت گرهگشایی میشود و متوجه میشویم پدر به این دلیل نام او را کتایون گذاشته که نام زنی که دوستش داشته کتایون بوده است.
٭٭٭ آیا کتایون هم در مقابل با گرفتن یک زن جوان برای پدرش از مادرش انتقام میگیرد؟
-نه، قصدش انتقام نیست…
٭٭٭ شما کتایون را منفی ندیدید؟
– کتایون مثل تمام شخصیتهای نمایش خاکستری است و قصد او از رفتن و خواستگاری برای پدرش کمک به او بوده تا نرود و زن نامطمئنی را بگیرد.
٭٭٭ به نظر میرسد کتایون زن بیعاطفهای باشد…
– اینطور نیست، اما ظاهرش سرد و سخت و تلخ است.
٭٭٭ در بخشهای پایانی هم با تلخی اعتراف میکند به جبر و زور مادرش، ازدواج کرده و علاقهای به همسرش ندارد…
– زبانش تلخ و گزنده است و به لحاظ اعتقادی هم اعتقادات خاص خودش را دارد. مرگ را حق میداند و معتقد است که مرگ دیر و یا زود برای همه اتفاق میافتد.
٭٭٭ با توجه به دختر بزرگ خانواده بودن او، احساس مدیریت خانه را هم دارد…
– بله، حشمت که شخصیت و کاراکتر مدیر بودن را ندارد و این ویژگی را کتایون در خودش دارد و مثل بقیه اعضا خانواده پنهانکاریهایی دارد.
گفتوگو: احمد محمداسماعیلی
peyman.esmaeli@gmail.com
