رضا عطاران بازيگر دوست داشتني سينماي ايران است. در شرايطي که مردم به خاطر تکراري شدن فيلم ها و کيفيت پايين آنها حاضر نيستند به سينما بروند با ديدن نام رضا عطاران پايشان به سينما باز ميشود و فارغ از خوب يا بد بودن ساير موارد فيلم اعم از کارگرداني، فيلمبرداري و… فقط و فقط به خاطر حضور رضا عطاران از ديدن آن فيلم لذت مي برند. عطاران با بازي در «دهليز» ثابت کرد که ميتواند در نقش جدي نيز به خوبي ظاهر شود. او اين بار نقشي متفاوت و خشن را در «آبنبات چوبي» ايفا ميکند. نقشي که هيچ شباهتي با کارهاي قبلي او ندارد.

در «آبنبات چوبي» نقشي کاملا متفاوت داريد و با وجود اين‌که قبلا در «دهليز» نقش جدي را تجربه کرده بوديد ولي اين نقش
حتي با نقشي که در آن‌جا داشتيد هم متفاوت است.

بله
همين‌طور است. من تجربه کار با دفتر آقاي فرحبخش را با فيلم «آقاي
هفت رنگ» داشتم. بعد از آن ديگر با هم همکاري نداشتيم تا متن «آبنبات چوبي» را به من
دادند که علي اصغري بازنويسي آن را انجام داده بود. قصه فيلم اجتماعي بود و خيلي خوب
هم نوشته شده بود، نقشي را که براي من در نظر داشتند، هم خيلي دوست داشتم. به همين
خاطر تصميم گرفتم با ايشان کار کنم و گمان مي‌کنم که نتيجه خوبي هم داشته است.

در همکاري قبلي‌تان با حسين فرحبخش ايشان در
مقام تهيه‌کننده بودند و اين بار در «آبنبات چوبي» در مقام کارگردان.
نوع ارتباط و تعامل‌تان با يکديگر چگونه بود؟

ايشان
همان موقع هم که در مقام تهيه‌کننده بودند شم کارگرداني خود
را نشان مي‌دادند. نکته قابل توجه در «آبنبات چوبي» دقت نظر حسين فرحبخش
در انتخاب اعضاي گروه و تيم بازيگران بود. گمان مي‌کنم نتيجه دور هم جمع شدن اين تيم و توانايي فرحبخش در ايجاد هماهنگي بين اعضا
را به بهترين صورت در فيلم خواهيد ديد.

نگاه کارگرداني خودتان هنگامي که مشغول بازي در فيلمي هستيد چه ميزان در کارتان
تاثير مي‌گذارد؟

در
اوايل اين اتفاقي بود که براي من رخ مي‌داد اما
الان مدت‌هاست که ديگر اين‌طور نيست
و اگر گاهي هم پيشنهادي داشته باشم ارائه مي‌دهم و مقاومتي در اين مورد نمي‌کنم. چون در هر صورت هر کارگرداني
دوست دارد سلايق و نظرات خود را در فيلمش اعمال کند و من هر گاه در مقام بازيگر باشم
به اين موضوع احترام مي‌گذارم.

شما به بداهه پرداز بودن شهرت داريد. هنگامي که مشغول بازي در يک نقش جدي هستيد
چقدر فضا براي اين بداهه پردازي‌ها
وجود دارد؟

طبيعتا
در نقش‌هاي طنز فضاي بيشتري براي اين بداهه پردازي وجود دارد اما در
مورد نقش‌هاي جدي نيز در تمرين‌هايي که
پيش از فيلمبرداري انجام مي‌دهيم پيشنهاد‌هايم را، چه در مورد ديالوگ و چه اکت، ارائه مي‌دهم. قطعا در فضاي کمدي قدرت مانور من بيشتر است.

اتفاقي که به طور مشخص در مورد شما رخ داده اين است که مخاطب با ديدن نام شما
در ليست بازيگران يک فيلم فارغ از نام کارگردان به ديدن آن مي‌نشيند. پيش بيني شما در مورد نقش‌تان در «آبنبات چوبي» چيست ؟ گمان مي‌کنيد که همين استقبال رخ خواهد داد ؟

گمان
مي‌کنم کمدي بودن يا جدي بودن نقش، تاثير آن چنان زيادي بر اين استقبال
ندارد. به عنوان مثال در «دهليز» با وجود جدي بودن تم فيلم و جدي بودن نقش من، شاهد
استقبال مخاطب بوديم. به نظرم اگر فيلم جذابيت‌هاي لازم را داشته باشد فارغ از کمدي بودن يا جدي بودن با استقبال مواجه خواهد
شد.

گمان مي‌کنيد اين روند يعني استقبال
مخاطب از يک فيلم به خاطر حضور شما تا چه زماني ادامه پيدا خواهد کرد؟

(با
خنده) گمان نمي‌کنم استقبال از يک فيلم به خاطر حضور من بوده باشد. اين موضوع
به خاطر اطميناني است که يک بازيگر مي‌تواند در مخاطب به وجود بياورد
و هر بازيگري مي‌تواند اين کار را انجام دهد. اين استقبال نه به خاطر حضور شخص
من که به خاطر مجموعه اتفاقاتي است که در آن فيلم‌ها رخ داده است.

در اين مورد شکسته نفسي مي‌کنيد.
به عنوان شاهد مثال به «نهنگ عنبر» مي‌توان اشاره کرد که هر کس ديگري به جاي شما بازي مي‌کرد «نهنگ عنبر» تا اين اندازه در گيشه به موفقيت نمي‌رسيد.

(با
خنده) ممنون، اين لطف شما و مخاطبان است.

«دراکولا» در چه مرحله‌اي است؟

در حال حاضر مشغول مونتاژ هستيم. اين که در ادامه
چه اتفاقي براي اين فيلم بيفتد را نمي‌دانم و هنوز هيچ تصوري از زمان اکران آن ندارم.

عاطفه محرابی