لیلا محمدی نویسنده کتاب «زلال» که به‌ تازگی در انتشارات سروش به چاپ رسیده است در گفتگو با خبرنگار ادبیات صبا عنوان کرد: من با یکی از ناشران یک پروژه پژوهشی درباره بحث مهدویت و شهدایی که خدمت امام زمان تشرف پیدا کردند، داشتم. در همین پروژه بود که با شهید سیدرضا پورموسوی و دست‌نوشته‌های ایشان آشنا شدم که در آن‌ها درباره این راز نوشته بودند.

او درباره روند پژوهشی نگارش این کتاب که ۶ سال طول کشیده است، توضیح داد: من تقریبا هرچه منبع درباره مهدویت بود، مطالعه کردم و چیزی حدود سه سال به طور روزانه مشغول تحقیق بودم. این‌ ‌مطالب به قدری زیاد شد که اکنون یک کتاب دیگر نیز درباره شبهات و پاسخ به پرسش‌ها درباره مهدویت در دست انتشار دارم.

این نویسنده ادامه داد: پس از روند پژوهشی کار، مصاحبه‌ها را کلید زدیم و مصاحبه‌ها چیزی حدود ۳ ماه طول کشیدند و حدود ۲۰۰ ساعت شدند. در طول ۶ سال نیز مرتب مصاحبه‌های تکمیلی اضافه می‌شد. این مصاحبه‌ها شامل گفتگو با خانواده شهید، دوستان و همرزمان شهید که برخی حتی در ایران‌ نبودند می‌شد، مثلا در یک مورد با دکتر رضا زبیب سفیر ایران که اکنون معاون وزیر امور خارجه هستند، گفتگو کردم که در آن‌ زمان قبرس بودند. حتی برخی دوستان شهید راضی به گفتگو نبودند و با چند واسطه آن‌ها را راضی کردیم و صحبت کنند، درواقع این کتاب حاصل یک‌ کار جمعی بود و تلاش کردیم تا خروجی خوب و درخوری ارائه کنیم.

محمدی درباره‌ افرادی که راضی به گفتگو نبودند، توضیح داد: به طور مثال برادر کوچک ‌شهید اصلا اهل گفتگو نبود اما ما توانستیم او را متقاعد کنیم و حتی اولین مصاحبه من با ایشان بود. برخی هم ملاحظاتی داشتند و بعضی از افراد چون خودشان که تشرفاتی داشتند، نمی‌خواستند این موضوع علنی شود. بحث اعتماد نداشتن به من‌ نبود بلکه بحث خودسانسوری وجود داشت و حتی برخی از افراد با نام‌های مستعار در کتاب آمده‌اند.

او درباره‌ شروع نگارش کتاب گفت: پس از چندسال تحقیق و مصاحبه، دست من از مطالب پُر بود و می‌توانستم در قالب‌های مختلف شروع به نگارش کنم. ابتدا از خاطرات شفاهی شروع کردم و بعد فهمیدم در این‌ قالب نوشتاری خیلی از مباحث معنوی قربانی می‌شود و دوباره کل مطالب را کنار گذاشتم و داستان مستند نوشتم.

محمدی در پایان خاطرنشان کرد: سعی کردم در این کتاب به مباحث اعتقادی که امروزه جوانان و نوجوانان درگیر آن هستند، پاسخ دهم و به همه این‌ مطالب در قالب داستان پرداخته شده است. من باید در این کتاب عرفان را به تصویر می‌کشیدم و کار بسیار سختی بود. از طرفی این بحث وجود داشت که آیا بیان مباحث عمیق معنوی برای عموم مردم کار درستی است یا خیر؟ من پس از چاپ‌ کتاب از بالای ۹۰ درصد مخاطبان بازخورد مثبتی دریافت کردم‌ و شاید چنددرصد محدودی گفتند که کتاب برایشان کسالت آور است و از خواندن آن خسته می‌شوند که آن‌هم برای مطالب مستند است.

انتهای پیام/