به گزارش خبرنگار سینمایی خبرگزاری صبا، جعفر گودرزی منتقد سینمایی در یادداشتی که در اختیار خبرگزاری صبا قرار داده است،  فیلم «من می ترسم» ساخته بهنام بهزادی را نقد و بررسی کرده است.

گودرزی نوشته است: «من مي ترسم چهارمين فيلم بلند سينمايي بهنام بهزادی پس از فيلم های وارونگي، قاعده تصادف و تنها دو بار زندگي مي كنيم است. فيلم روايتگر قصه طبقه متوسط جامعه است. طبقه ای كه درگيرودار مسائل متعدد، فردای نامعلومي دارند. فيلم روايتگر زندگي های ماست. زندگي هايي كه به هم اعتماد نداريم. برای رسيدن به خواسته مان از روی همه رد مي شويم و به محض رسيدن به قدرت، غيرقابل پيش بيني مي شويم.

در اين جامعه همه از هم مي ترسند و همه اش در فكر انتقام و زد و بند هستند. «من مي ترسم» نشان مي دهد كه چقدر از يكديگر مي ترسيم و ای كاش فيلمساز چرايي و دلايل اين ترس را هم نشان مي داد. فيلم در ترسيم فضای هولناك و خطرناك فضای مجازی هم سينمايي عمل مي كند و نشان مي دهد كه فضای مجازی چه بلايي بر سر زندگي و روح و روان آدم ها آورده است و چقدر راحت همه چيز را از هم مي پاشد.

ترس از روبرويي با آدم ها در هر شكل و شمايلي به تصوير كشيده مي شود و اينكه وقتي دور باشي در اماني و نزديك كه مي شوی بايد تبعاتش را هم بپذيری. شايد خيلي دور خيلي نزديك تنها راه حلي است كه راهگشاست. وقتي از آدم ها فاصله درست و منطقي داريم فقط شاعرانگي و قدرت و ابهتشان را مي بينيم اما وقتي به آنها نزديك مي شويم، ترس به روح و جانمان رخنه مي كند.

هلي شات ها هم در فيلم به خوبي اين مهم را كالبد شكافي مي كند و در پايان وقتي دوربين از هلي شات رفته رفته به پايين مي آيد و به ماشين مهندس و بطن شهر نزديك مي شود دوباره تنش و قصه ای ديگر در مرحله كليد خوردن است.

من مي ترسم جنگ قدرت و غلبه بر ترس هاست و در اين ميان، قربانيان اصلي ، آدمهای ضعيف و بدون پشتوانه اند. من مي ترسم در ترسيم و معرفي كمال و تمام شخصيت هايش خوب عمل نمي كند و موتور محركي براي جان بخشيدن به فضاها و شخصيت ها وجود ندارد و جان و انرژی لازم در كاراكترها و فضاها متجلي نمي شود.

من مي ترسم، تعليقي براي ادامه ماجراها و دنبال كردن رقم نمي زند و بازيگر نقش اصلي هم نمي تواند كاري از پيش ببرد و سردی و بي روحي فيلم را دوچندان مي كند. من مي ترسم، با اين ريتم و حال و روز نمي تواند در جذب مخاطب عام موفق عمل كند.»

انتهای پیام/