اسلام زاده گفت: قابل درک نیست که چطور برخی در این شرایط کنار کشیداهاند... دشمن آمده تا ما را بشکند و ذلیل کند آیا میتوانند چنین چیزی را تحمل کنند؟ و در این میان من هیچ کار عجیب و غریبی نمیکنم فقط مردم را روایت میکنم؛ همین و هیچ
مهدیه مالکی/صبا؛ محسن اسلامزاده، مستندساز، در تشریح فعالیتهای خود در روزهای اخیر به صبا گفت: او و تیمش از همان لحظات اولیه انفجار در نزدیکی بیت رهبری، کار فیلمبرداری و جمعآوری تصاویر را آغاز کردهاند.
وی افزود: “شب قبل از حادثه به دفتر کارم که نزدیک عید بود آمدم و صدای انفجار و عبور جنگنده را شنیدم و بلافاصله خودمان را به پشت گیتهای بیت رهبری رساندیم و چند ساعتی/صبا آنجا منتظر بودیم و تصاویر جزئی گرفتیم.”
اسلامزاده با اشاره به اولویت کارهای رسانهای در این شرایط، بیان کرد: “در این موقعیتها ما بیشتر به دنبال کارهای رسانهای هستیم تا ساخت مستند یعین کارهای کوتاه میسازیم تا از رسانهها پخش شوند و بتوانیم بهروز کار کنیم و در حین این کار یک سوژه مستند از شهدای دانش آموز مدرسه آبیک را شناسایی کردیم ومستندی با عنوان «خداحافظ مامان» ساخته شد که در ساعات اولیه تجاوز آمریکایی صهیونی در مدرسه به شهادت رسید که در این شبها از شبکههای مختلف سیما پخش شد و کارهای متعددی در حال تولید است از جمله مجموعه «از قلب ایران» به کارگردانی وحید فرجی، شامل ۱۰ قسمت است که هفت قسمتش مونتاژ و پخش شده و روایت میدانی از اتفاقات جاری کشور است.”
ساز و کار مشخصی برای دریافت مجوز نداریم
اسلامزاده در ادامه به چالشهای دریافت مجوز برای مستندسازان اشاره کرد و گفت: “ما هنوز هم ساز و کار مشخصی برای دریافت مجوز نداریم و این موضوع از طریق روابط حل میشود درحالی که نیاز به یک سامانه، کارت و کاور مشخص برای مستندسازان داریم تا در زمان بحران بتوانند به راحتی کار خود را انجام دهند.”شهادت رهبری، درسی بزرگ برای استقامت است.
میدانستم جنگ بعدی با شهادت رهبر آغاز میشود
وی در مورد واکنش خود به خبر شهادت رهبری گفت که با وجود سختی پذیرش این خبر، با توسل به قرآن و ائمه، آمادگی ذهنی برای چنین اتفاقی را داشته است.وی در این باره توضیح داد: “من شاید یکی دو ماه بود که فضا را رصد میکردم و در ذهنم بود که جنگ بعدی با شهادت رهبری شروع میشود و صحبتهای خود ایشان در اواخر نیز ادبیات عاشورایی داشت و فرمایش امام حسین (ع) خطاب به یزید را در مقابل ترامپ تکرار کردند که نشان از این آمادگی داشت.”
یکی از بدترین شبهای زندگیام
اسلامزاده افزود: “لحظه اول شوکه شدم، اما بلافاصله به سمت بیت رهبری رفتیم و حدود پنج شش ساعت آنجا بودیم، تا حوالی شب که صحبتهایی شد، شک کردم و تا صبح که خبر اعلام شد، یکی از بدترین شبهای زندگیام بود و حالم خیلی بد شد و تا ظهر نمی تونستم از حرکت کنم.
به وعده خداوند اعتماد کنیم
وی با اشاره به تجربیات تلخ گذشته، از جمله شهادت سید حسن نصرالله، بیان کرد: “در این دو سه سال اخیر داغهای زیادی دیدیم و انگار یاد گرفتیم که خودمان را التیام دهیم و به وعده خداوند اعتماد کنیم و شهادت رهبری درس بزرگتری برای ماست که باید بر سر آرمانمان بایستیم و استقامت داشته باشیم.”این مستندساز، اراده ملت ایران را عاملی دانست که آمریکاییها قادر به درک و شکست آن نیستند.
او به عنوان نمونه به مستند «خداحافظ مامان» اشاره کرد و گفت: “دانشآموزی که در مستند ما حضور داشت، از خانوادهای معمولی بود و در ساعات اولیه حمله اسرائیل به آبیک، در حین تفریح به شهادت رسید و برادر کوچکترش به مادرش میگفت که گریه نکن، این آرزوی داداشم بود و این داستان برای من بسیار عجیب است که چطور باید این موشک در زنگ تفریح به این مدرسه بخورد و تیرش این نوجوان را به شهادت برسند و به نظرم اینها چراغهای راهی هستند که آدم را امیدوار میکنند و خداوند دین خود را زنده نگه میدارد، مهم این است که ما خودمان را در این خط حفظ کنیم و غایت این دنیا پرورش انسان هایی است که با اختیار خود خدایی شوند و این نوجوان مصداق چنین غایتی بود.
سادگی رهبری، گرههای ذهنی را حل میکند
محسن اسلامزاده، مستندساز، سادگی زندگی رهبری را عاملی دانست که بسیاری از گرههای ذهنی افراد را حل میکند و معتقد است این سادگی، درسی بزرگ برای مردم و مسئولان است.
وی در این باره گفت: “وقتی میبینید رهبری با وجود جایگاهشان، در خانهشان و نه در تونلهای زیرزمینی، زندگی میکنند، این موضوع بسیار عجیب است. بسیاری از کسانی که حتی با ایشان میانه خوبی نداشتند، با دیدن این سادگی تکان خوردند.”اسلامزاده با مقایسه این وضعیت با رهبران کشورهای دیگر که در ابتدای بحران فرار میکنند، افزود: “وقتی در برخی از کشورها در ابتدای بحران رهبران و رئیس جمهورهای کشورها فرار میکنند، ملت می فهمند این ایستادگی چقدر اهمیت دارد یعنی اینکه همه با هم باشیم، کار کنیم و اگر فردا کربلا شد، با خانواده قتل عام شویم، اما بایستیم.

وی با اشاره به رویکرد مستندسازان در شرایط فعلی، تاکید کرد: “ما باید از گزارشگیری فراتر برویم و به زیرمتنها توجه کنیم و ما دنبال انفجار و خرابی نیستیم، بلکه دنبال آدمهایی هستیم که در این شرایط چه میکنند.”اسلامزاده به عنوان نمونه به حادثه انفجار میدان بهارستان اشاره کرد و گفت: “در آن حادثه، گروههای خودجوش مردمی به سرعت برای کمک به آسیبدیدگان حاضر شدند و در کیفهایشان آب قند، شکلات و وسایل پانسمان داشتند و به دلداری و صحبت با شوکدیدگان میپرداختند و اینها چیزهایی است که در بسیاری از جاهای دنیا دیده نمیشود.
نگاهمان به زیرمتن حوادث باشد
این مستندساز، نگرش تفسیری مستندساز را نسبت به اتفاقات ضروری دانست و گفت: ما باید نگاهمان به زیرمتن حوادث باشد و ما تمام تلاشمان را میکنیم که در مسیر شهید آوینی حرکت کنیم و روایتگر جوهره انسانی آدما را در قالب قصه باشیم، ما مردم ایران را نشناختهایم و باید مردم را بشناسیم و قصههایشان را ببینیم.
وظیفه هنرمند، روایت مردم و ایستادگی در شرایط بحران است
محسن اسلامزاده، مستندساز، مهمترین ویژگی مردم ایران را عشق به کشور و دینشان دانست و تاکید کرد: این عشق، زیربنای تمام اقدامات خودجوش و حمایتی در شرایط بحرانی است.
وی درباره وظیفه هنرمندان در شرایط فعلی گفت: “هر کسی به اندازه امکاناتی که در اختیار دارد، مسئول است و فردای قیامت بازخواست خواهد شد و وقتی یک فرد عادی با یک کیف خوراکی، دل مردم را خوش میکند و به آنها قوت قلب میدهد، یک هنرمند که با بودجه این مملکت و با ابزار دوربینش کار میکند، وظیفه سنگینتری دارد.
اسلامزاده افزود: هنرمندان باید در جهت استقلال کشور و قوت قلب مردم گام بردارند و در شرایطی که دشمنان با انواع جنایتها مانند آدمکشی، تجاوز و کودکفروشی به دنبال ضربه زدن به کشور هستند، سکوت جایز نیست.
دشمن آمده تا ما را بشکند و ذلیل کند آیا میتوانند چنین چیزی را تحمل کنند؟
وی با اشاره به هنرمندانی که در این شرایط ساکت ماندهاند، اظهار داشت: “من واقعاً درک نمیکنم چطور برخی در این شرایط کنار کشیدهاند و اگر این کشور هرج و مرج شود، اولین کسانی که ضربه میخورند، خانواده خود ما هستند، دشمن آمده تا ما را بشکند و ذلیل کند آیا میتوانند چنین چیزی را تحمل کنند؟ این مستندساز با تاکید بر لزوم ایستادگی، گفت: “ما باید برای بچههایمان، برای زندگیمان، برای کشورمان بایستیم و روایت کنیم، حرف بزنیم و کمک کنیم. هنرمندان زیادی هستند که پای کار آمدهاند، شاید برخی رسانهای نشوند، اما حضور دارند.
اسلامزاده در پیام پایانی خود تاکید کرد: “ما فقط باید مردم را روایت کنیم، همین و هیچ کار عجیب و غریبی لازم نیست، همین که مردم را روایت کنیم، کافی است.”