به گزارش صبا، حسین کیانی، نمایشنامه‌نویس، طراح و کارگردان در یادداشتی نوشت:سیدعلی حسینی خامنه‌ای آن ولی مسلمین و علی زمان نیز در آن دَم که ماندن در محل کار و زندگی را برگزید، خوب می‌دانست و از شهید شدن خود آگاه بود، او به اختیار خود و خودخواسته و به امر تقدیرِ حق، اسماعیل‌وار به قربانگاه خویش پای نهاد و تن به جنگ‌افزارهای دشمن آمریکایی _صهیونی سپرد و دهان یاوه‌گویان و افسانه‌بافان بدذات را برای همیشه، مُهر سکوت سهمگین نهاد.

چنین رفتار و منش پیامبرگونه‌ای تنها و تنها از تنها بزرگ‌مرد انقلابی عصر سیاست نامردان پلید تروریست و تجاوزگر، برمی‌آمد و شایسته و بایسته او بود و نه هیچ کس دیگری. تنها او بود و هست و خواهد بود که چنین صفت بارزی داشت و حیات عقیدتی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی خود را با آن پیوند داده بود. حیاتی که باید از آن به عنوان یک مکتب نام برد. سرنوشت درگذشت حماسه‌وارش را با سرنوشت خفت‌بار پدربزرگ و پدر آن مزدور بیگانه‌پرست ایران‌ستیز، آن تاج‌وتخت‌خواه صهیون‌پروریده‌ی پهلوی مقایسه کنید تا از این قیاس عرق شرم بر پیشانی تاریخ متوهمانه‌ی شاه‌پرستان نادان و نااهل بنشیند.

سیدعلی خامنه‌ای برای دفاعی جانانه و مردانه از کشور ایران در خانه‌ی خویش ماند، نه بیگانگان با خفت‌وخواری او را تبعید کرند، همچون رضاخان و نه از وطن گریخت و دربه‌در و گوربه‌گور کشورهای بیگانه شد همچون محمدرضا.

پشت میز کارش نشسته بود و با کهولت سن اما دلی جوان و امیدوار به آینده‌ی روشن ایران کار می‌کرد. چنین است رسم زیستن و جان‌ به‌ جان‌آفرین سپردن آن عالم ربانی و فقیه روحانی، آن رجل بی‌مثال و دانامرد فرزانه‌ی سیاسی، آن بسیار دوراندیش که تاریخ سیاسی جهان را با نام نامی خود مزیّن و منوّر کرد. روانش همنشین پاکان و نیکان و پیر و مرادش باد.