پگاه زارعی/ صبا؛ جواد رزاقی‌زاده کارگردان فیلم مستند «شنا خلاف جهت» که در نخستین روز از نوزدهمین جشنواره سینماحقیقت با استقبال خوبی از مخاطبان مواجه شد، درباره پرداخت به موضوع و محتوا این اثر گفت: مستند «شنا خلاف جهت» به نقش رهایی‌بخش هنر در زندگی افراد دارای تجربه‌ی اوتیسم می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه بیان هنری می‌تواند دریچه‌ای به سوی درک، ارتباط و امید باشد. انتخاب این موضوع از علاقه‌ی شخصی من به تأثیر تحول‌آفرین هنر سرچشمه می‌گیرد، همان جذابیتی که پیش‌تر در مستند «آسانسور» نیز با تمرکز بر سینما آن را کاویدم. اینجا اما با تمرکز بر ذهنیت متفاوت و عمیق این افراد، می‌خواستم ببینم هنر چگونه می‌تواند نه فقط یک رسانه، که یک زبان مشترک و راهی برای شکستن انزوا باشد.

او درباره تجربه‌ خاصی که در ساخت این فیلم بدست آورد، عنوان کرد: در تولید این مستند، مهم‌ترین دستاورد برای من کشف لایه‌هایی تازه در رابطه با سوژه و همچنین خودم بود. فراتر از نقش کارگردانی، به شکلی عمیق‌تر و انسانی‌تر با سوژه‌ها همراه شدم و این همراهی، پس از اتمام فیلم به رفاقتی پایدار و معنادار تبدیل شد.

این کارگردان ضمن بیان اینکه چالشی‌ترین مسئله حفظ تعادل میان صداقت هنری و احساس مسئولیت اخلاقی در قبال سوژه‌های فیلم بود، تصریح کرد: از یک سو می‌خواستم روایتی صادقانه و بی‌پرده از مبارزه‌ی آنها ارائه دهم و از سوی دیگر نمی‌خواستم حریم خصوصی یا احساساتشان جریحه‌دار شود. این تقابل گاهی مرا وادار می‌کرد سکانس‌هایی را که از نظر سینمایی قوی بودند، اما ممکن بود به رابطه‌ی انسانی‌ام با سوژه‌ها لطمه بزنند، کنار بگذارم.

رزاقی‌زاده درباره جشنواره سینماحقیقت و تاثیر آن در مستندسازی و مستندسازان، بیان کرد: سینماحقیقت را می‌توان ستون فقرات حیات فرهنگی سینمای مستند ایران در دو دهه اخیر دانست. بدون وجود چنین فضای متمرکز و جدی، بسیاری از آثار شاخص مستند ایران یا ساخته نمی‌شدند یا در حداقلی از دیده‌شدن باقی می‌ماندند.

او در پایان گفت: البته این جشنواره نیز مانند هر پدیده‌ فرهنگی دیگر با چالش‌ها و محدودیت‌هایی روبرو است (مانند حساسیت‌های موضوعی، بودجه و محدودیت در تعاملات بین‌المللی)، اما نقش آن در حفظ استقلال، اعتبار و پویایی جریان مستندسازی ایران غیرقابل انکار است. در یک کلام، سینماحقیقت نه فقط یک جشنواره، که یک نهاد ضروری برای نفس‌کشیدن سینمای مستند ایران بوده است.