پگاه زارعی/ صبا؛ مسعود سخاوت‌دوست درباره همکاری خود با این فیلم که به کارگردانی صادق کاظمی و محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج است و در خانه مستند تولید شده و زندگی خاص یک زن ۱۰۲ ساله را روایت می‌کند؛ گفت: صادق کاظمی تقریبا ۹۵ درصد پروژه را آماده کرده بود و فایل مستند به جز صداگذاری به دست من رسید. بعد از دیدن فیلم و دکوپاژ، ریتم و دراماتولوژی اثر، تصمیم گرفتم موسیقی متن را بسازم. پیش‌تر توضیحاتی به صورت زیرمتن و لایه‌ای از کارگردان دریافت کرده بودم؛ اما بعد از دیدن فیلم، شخصیت ‌پردازی صغری رئیس و مولفه‌های پنهان او الهام ‌بخش طراحی جهان صوتی شد.

او با اشاره به فرآیند آشنایی با فضای روانشناختی شخصیت صغری افزود: کار تقریبا تمام شده بود که به دست من رسید و به نوعی شکل‌ گیری فضای شخصیتی برای من تا حد زیادی کامل بود. با دیدن چند بار فیلم و بررسی روابط بین مولفه‌های اثر، توانستم جهان صوتی فیلم را طراحی کنم. توضیحات کارگردان نیز کمک کرد تا موسیقی بتواند عمق روانشناختی و باطنی شخصیت صغری را منتقل کند.

Screenshot

سخاوت‌دوست، موسیقی در این مستند را دارای سه کارکرد اصلی دانست و عنوان کرد: همراهی با اثر، پر کردن چاله‌های دراماتیک و نقش باطنی و تالیفی شخصیت سه کارد اصلی موسیقی در این مستند است. پررنگ‌ترین کارکرد موسیقی، نقش باطنی آن است؛ موسیقی به عنوان صدای روانشناختی و محتوایی صغری رئیس عمل می‌کند. به همین دلیل اغلب موسیقی مینیمال و اتمسفری است، گاهی در حد دو نت و در بسیاری از سکانس‌ها به شکلی نامحسوس حضور دارد؛ اما فضای درونی شخصیت را منتقل می‌کند.

او درباره نحوه و سبک همکاری با صادق کاظمی، کارگردان اظهار داشت: کار کردن با صادق کاظمی تجربه‌ای بسیار روان و لذت‌ بخش بود. او جهان صوتی فیلم را به خوبی معرفی می‌کرد و نمونه‌ها و سمپل‌هایی که ارائه می‌داد، گویای محتویات ذهنی او بود. همین هماهنگی باعث شد ساخت موسیقی با کیفیت و دقیق انجام شود.

این آهنگساز با بیان توضیحاتی درخصوص ارکستراسیون و سازبندی، گفت: درباره ارکستراسیون دو رویکرد داشتیم؛ یکی رویکرد بومی و جغرافیایی با سازهای موسیقی ایرانی و دیگری رویکرد فرامتنی و باطنی با استفاده از سازهای جهانی. کمانچه نقش پیوند دهنده این دو رویکرد را دارد و پیانو همراه با بافت‌های الکترونیک و آکوستیک، اتمسفر و لایه‌های درونی شخصیت را تقویت می‌کند.

وی همچنین بیان کرد: موسیقی برای این مستند به گونه‌ای طراحی شده که نه تنها احساسات را تشدید می‌کند، بلکه لایه‌های باطنی شخصیت صغری را بازتاب می‌دهد. کاراکتر، روح جوانی دارد و موسیقی می‌تواند آن را به شکل آوای زنانه بازسازی کند. این لایه‌های صوتی تجربه مخاطب را عمیق‌تر و همزادپنداری با شخصیت اصلی را ملموس‌تر می‌کند و امیدوارم مخاطب نیز از طریق تماشای این مستد به این عمق از ارتباط با آن چه از نظر بصری و چه صوتی برسد.

مسعود سخاوت‌دوست در پایان با اشاره به چالش‌ها و فرصت‌های موسیقی در آثار مستند گفت: معمولا پست‌پروداکشن مستندها در حوزه موسیقی ضعف دارند و اغلب از موسیقی انتخابی استفاده می‌کنند. جسارت کارگردان و تهیه‌ کنندگان در انتخاب موسیقی اورجینال با وجود تمام سختی‌ها و هزینه‌ها قابل ستایش است. در این پروژه، ایده‌ها و اهداف کارگردان از پیش شکل گرفته بود و این موضوع باعث شد موسیقی با کیفیت و اثرگذار تولید شود.